Алтвертерхейде: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Altweerterheide () – Нидерландының Лимбург провинциясының орталық бөлігіндегі елді мекен. Ол Верт муниципалитетіне қарасты және Верттен оңтүстік-батысқа қарай шамамен 4 км қашықтықта орналасқан. 2001 жылы Altweerterheide-де 514 адам тұрды. Елді мекеннің құрылыс аймағы 0,14 км² және онда 195 үй бар.

Тарих

Ауыл өзінің атын Верт қаласының оңтүстік-батысындағы орман, батпақ және далалық жерлерге байланысты алған. "Алт" сөзі орта ғасырлардағы "ескі" деген сөзден шыққан, "Веертер" Верт қаласынан, ал "хеат" – далалық жерлерден алынған; сөзбе-сөз аударғанда "Ескі Верт даласы". Алтвеертерхайд деген ат пайда болмас бұрын, ауылдың шетінде, көбінесе оңтүстік жағында 40 шамасындағы отбасы тұрған. Бұл отбасылардың Тунгельрой және Стрампроймен байланыстары болған. Алыс қашықтықтар, нашар жолдар және басқа да шектеулердің салдарынан, сол кезде Верт қаласымен байланыс тым аз болған. Алтвеертерхайд маңындағы жерді меңгеру ХХ ғасырдың басында ғана басталды, бұл аймақтың бүгінгі мәдени ландшафтына бірте-бірте әкелді. Бастапқыда IJzeren Man көлінің және Алтвеертерхайд (орман) маңында өндірістік ормандар отырғызылды, кейін Лаура орман да құрылды. Лаура орман қалың қарағайлы орманнан тұрады, ол кен кіреберістерін нығайту үшін пайдаланылған. Лаура орманның аты Эйгелшовендегі Лаура кенішінің құрметіне берілген. 1964 жылы кендер жабылғаннан кейін, қайтадан қарағай ағаштары отырғызылды. Бар болған құмды топырақтар өзгеріссіз қалды, себебі ол топырақ ештеңе өсіруге тым кедей болды. Далалық жерлер де қайтадан пайда болды. Табиғи батпақтар да кептірілгеннен кейін, ауыл шаруашылығы үшін көбірек жер пайда болды. Бұл аймақта бірнеше шаруашылықтардың салынуына себеп болды. 1723 жылдан бері жақын жерде шағын шіркеу болған. Кейіннен, 1925 жылы ағаштан салынған шіркеу орталық болған тұрғын үй ауданы құрылды. 1930 жылдан бері ауылда бастауыш мектеп жұмыс істеп келеді. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін, шіркеу маңындағы кішкентай тұрғын ауданда ондаған отбасы ғана тұрған. Соғыстан кейін көптеген жастар қалаға жақсы жұмыс іздеп ауылды тастап кетті. Бұл ауылдың босауына әкелді. Соғыстан кейін Бельгиямен шекаралық өткізу пункті ашылып, асфальтталған Бохольтервег жолы салынды. Бұл Бельгиядан Вертке қарайғы маршрутты құрды, оны көптеген бельгиялық жұмысшылар қуана пайдаланды. Бірақ Бельгиядағы көмір шахталарында жұмыс істейтін көптеген голландиялықтар да Альтвеертерхайд арқылы жүріп өткен. Соңғы жылдары ауылда Heidebeemd (2003) және Eigen Erf (2007) сияқты жаңа ғимараттар салынды. Бұл көшелердің аттары Альтвеертерхайд тарихынан алынған.

The village owes its name to the forest, swamp and heathland in the southwest of Weert. Alt comes from the medieval word for old, Weerter comes from the city of Weert and heath from the heathland; Literally translated it is Old weert heathland. Before the name Altweerterheide was used, some 40 families lived in the (outside area of the) village, mainly in the South. These families usually had contacts in Tungelroy and Stramproy. Due to the distances, roads and other limited options, there was little contact with the city of Weert at that time. The reclamation of the area around Altweerterheide only started at the beginning of the twentieth century, which has slowly led to the cultural landscape of today. Production forests were initially planted near the IJzeren Man lake and the Altweerterheide (forest), later the Laura forest were also created. The Laura forest consists of coarse pine forest, used to shore up the mine entrances. The Laurabossen are named after the Laura mine in Eygelshoven. When the mines closed in 1964, pine trees were planted again. The existing sandy soils remained as they were, as the soil was too poor for anything to grow on them. Heathlands have also returned. When the naturally occurring swamps were also drained, more land was eventually available for agricultural areas. This led to the construction of several farms in the area. There was a chapel nearby from 1723. Later, a real residential area was created with the wooden church from 1925 as the central point. There has also been a primary school in the village since 1930. Until the Second World War, only a few dozen families lived in the small residential area around the parish church. After the war, many young people left the village to look for better work in the city. This caused the village to empty out. After the war, a border crossing with Belgium was opened and a paved road was built, the Bocholterweg. This created a route from Belgium to Weert, which many Belgian workers gratefully used. But many Dutch people who worked in the coal mines in Belgium also often traveled the road through Altweerterheide. In recent years, new buildings have been built in the village, such as Heidebeemd (2003) and Eigen Erf (2007). These street names are derived from the history of Altweerterheide.