Мысыр пирамидаларының құрамы туралы ғылыми болжамдар

Кіріспе

Француз материалтанушы Жозеф Давидовиц (Joseph Davidovits) (23 наурыз 1935 жылы туған) – француз материалтану ғалымы. Ол Мысыр пирамидасының блоктары қашалған тас емес, көбінесе әктас бетоннан немесе адам жасаған тас түрінен тұрады деген гипотезаны ұсынды.

Ағаш бетон гипотезасы

Давидовиц пирамиданың блоктары ойылған тас емес, көбінесе әктас бетонының бір түрі және олар қазіргі бетон сияқты "құйылған" деп санайды. Осы гипотезаға сәйкес, Гиза жазығының оңтүстігіндегі вадиден жоғары каолинит мөлшері бар жұмсақ әктас тастар қазылып алынған. Әктас содан кейін Нил өзенімен толықтырылған үлкен бассейндерде ерітіліп, сулы тұнбаға айналдырылған. Оған әк (тамақ дайындау отындарының күлінен алынған) және натрон (ежелгі египеттіктер мумиялауда да қолданған) қосылған. Бассейндерде су буланып, ылғалды саз тәрізді қоспа қалған. Бұл "бетон" құрылыс алаңына тасымалданған, қайта пайдалануға болатын ағаштан жасалған қалыптарға құйылған және бірнеше күн ішінде бетонның қатаюына ұқсас химиялық реакцияға түскен. Оның пікірінше, жаңа блоктар ескі блоктардың үстіне салынып, оларға басып, сол жерде құйылған. Осыған ұқсас қосылыстарды пайдалана отырып, Францияның солтүстігіндегі геополимер институтында концепциялық сынақтар жүргізілді және бес-он адамнан тұратын команда қарапайым қол құралдарымен жұмыс істеп, бірнеше апта ішінде бес 1,3-4,5 тонналық блоктарды агломерациялай алатыны анықталды. Сондай-ақ, ол Аштық стеласы және басқа да иероглифтік мәтіндер тас агломерациясының технологиясын сипаттайды деп мәлімдейді. Давидовицтің әдісі академиялық қауымдастық тарапынан қабылданбаған. Оның әдісі Патшалар бөлмесінің үстіндегі 10 тоннадан астам салмағы бар гранит тастарды түсіндірмейді, олар ойылған деп санайды. Геологтар Давидовицтің ұсынылған техникасын мұқият зерттеп, оның бетоны Мокаттам формациясынан қазылған табиғи әктастан жасалған деген қорытындыға келді. Алайда, Давидовиц әктастың көп бөлігі геологтар тапқан Мокаттам формациясының табиғи карьерлерінен алынғанын және ежелгі египеттіктер тастарды қайта құрастыру үшін қатты қабатының орнына жұмсақ әктас қабатын қолданғанын мәлімдейді. Давидовицтің гипотезасын материалтану ғылымының зерттеушісі Мишель Барсум қолдады. Мишель Барсум және Дрексель университетіндегі әріптестері 2006 жылы Америка керамикалық қоғамының журналында Давидовицтің гипотезасын қолдайтын зерттеулерін жариялады. Сканирлейтін электронды микроскопияны қолдана отырып, олар әктас пирамидасының блоктарының үлгілерінде табиғи әктаста кездеспейтін минералды қосылыстар мен ауа көпіршіктерін анықтады. Петрограф Дипаян Яна 2007 жылы ICMA (Халықаралық цемент микроскопиясы қауымдастығы) алдында баяндама жасап, Давидовиц пен Барсумның жұмысын талқылады және "пирамида тастарының "жасалған" болуы мүмкін деген тұжырымға әлі де жетпеудеміз" деген қорытындыға келді.

Davidovits believes that the blocks of the pyramid are not carved stone, but mostly a form of limestone concrete and that they were "cast" as with modern concrete. According to this hypothesis, soft limestone with a high kaolinite content was quarried in the wadi on the south of the Giza Plateau. The limestone was then dissolved in large, Nile fed pools until it became a watery slurry. Lime (found in the ash of cooking fires) and natron (also used by the Egyptians in mummification) were mixed in. The pools were then left to evaporate, leaving behind a moist, clay like mixture. This wet "concrete" would be carried to the construction site where it would be packed into reusable wooden moulds and in a few days would undergo a chemical reaction similar to the curing of concrete. New blocks, he suggests, could be cast in place, on top of and pressed against the old blocks. Proof of concept tests using similar compounds were carried out at a geopolymer institute in northern France and it was found that a crew of five to ten, working with simple hand tools, could agglomerate a structure of five, 1.3 to 4.5 ton blocks in a couple of weeks. He also claims that the Famine Stele, along with other hieroglyphic texts, describe the technology of stone agglomeration. Davidovits's method is not accepted by the academic mainstream. His method does not explain the granite stones, weighing well over 10 tons, above the King's Chamber, which he agrees were carved. Geologists have carefully scrutinized Davidovits's suggested technique and concluded his concrete came from natural limestone quarried in the Mokattam Formation. However, Davidovits alleges that the bulk of the soft limestone came from the same natural Mokkatam Formation quarries found by geologists, and insists that ancient Egyptians used the soft marly layer instead of the hard layer to re agglomerate stones. Davidovits's hypothesis gained support from Michel Barsoum, a materials science researcher. Michel Barsoum and his colleagues at Drexel University published their findings supporting Davidovits's hypothesis in the Journal of the American Ceramic Society in 2006. Using scanning electron microscopy, they discovered in samples of the limestone pyramid blocks mineral compounds and air bubbles that do not occur in natural limestone. Dipayan Jana, a petrographer, made a presentation to the ICMA (International Cement Microscopy Association) in 2007 and gave a paper in which he discusses Davidovits's and Barsoum's work and concludes "we are far from accepting even as a remote possibility a 'man made' origin of pyramid stones."