Кіріспе

Қуба хандығы (Қоббех) – 1747 жылдан 1806 жылға дейін Иранның басыңқылығында болған маңызды жартылай тәуелсіз хандықтардың бірі. Ол шығысында Каспий теңізімен, солтүстігінде Дербент хандығымен, батысында Шаки хандығымен, ал оңтүстігінде Баку және Ширван хандықтарымен шектесетін. 1755 жылы Қарабақ хандығынан Сальянды жаулап алды.

Тарих

Қуба хандары екі тармаққа бөлінген Кейтақ тайпасынан шыққан. Бұл тайпаның тегі белгісіз. Алғаш рет 9 ғасырда айтылған, тарихшы әл-Масудидің (956 жылы қайтыс болған) мәліметінше, олардың басшысы мен оның отбасы ғана мұсылман болған. Басшы түркілік «Салифан» атағын, сондай-ақ «Хайдақан шаһ» атағын алған. 17 ғасырғы Осман тарихшысы Евлия Челеби (1682 жылы қайтыс болған) Кейтақтардың моңғол тілінде сөйлегенін айтқан, бірақ Ирантанушы Владимир Минорский (1966 жылы қайтыс болған) мұны «жалғандық» деп есептеді. Ол Челебидің Кейтақтардың моңғол тіліндегі сөйлеуін Хамдалла Мустафидің (1339/40 жылдары қайтыс болған) еңбектерінен көшіргенін көрсетті. Неміс тарихшысы және шығыстанушысы Йозеф Маркварт (1930 жылы қайтыс болған) ертерек дереккөзден цитата келтіріп, басшыны Адхарнарс деп атады. Қуба хандары Мажалес тармағының Хусейн ханынан тараған, ол 1680-ші жылдардың екінші жартысында Салеян мен Қубаның билеушісі болып тағайындалған. Хандық Фатх Али хан тұсында ең үлкен қуатына жеткен, ол 1758 жылдан 1789 жылға дейін билік еткен. Ол Дербентті басып алып, Ширванды Шәкінің Хусейн ханымен бөлісті. Фатх Али ханның қайтысынан кейін ханқтың ықпалы төмендеді. Мұхаммед хан Қажардың жаулаулары мен оның салдарынан Солтүстік хандықтар одағы ыдырады. Хандық 1806 жылы Ресеймен жаулап алынды және 1846 жылға қарай жаңа құрылған Шәмәха облысына толық қосылды.

Халық саны

Қуба хандығы негізінен татарлар (кейін азербайжандар деп аталған) және таттармен қоныстанды. Сондай-ақ, онда армян, лезгиндер және тау яһудилері де тұрды.