Америкалық ауыр танк – M6 және оның прототиптері

Кіріспе

Америкалық ауыр танк

Алғашқы T1E1 1941 жылдың желтоқсан айында армияға жеткізілді. 1941 жылдан 1942 жылға дейін үш прототип салынды: біреуі электрлік беріліспен, екеуі айналмалы моментті беріліспен. Гидравликалық берілістің нұсқалары аяқталған жоқ. Прототиптердің корпусын құрастыру әдісі де әртүрлі болды: біреуі дәнекерленген, ал екеуі құйма корпустармен жасалған. 1942 жылдың 26 мамырында айналмалы моментті берілісі бар екі нұсқа M6 (құйма корпус) және M6A1 (дәнекерленген корпус) ретінде стандартталды. Электрлік берілісі бар T1E1-дің M6A2 ретінде стандартталуы мақұлданбады, бірақ көліктің өндірісі ұсынылды. Ординанс корпусы АҚШ армиясы үшін 115 T1E1 құрастыруды ұсынды, олар "көрсету сынақтарынан" өтуі керек еді. Сонымен қатар, жабдықтау қызметінен өндірісті ұлғайту туралы нұсқаулар АҚШ одақтастарына көмек көрсету үшін, 50 M6 және 65 M6A1 британдықтар үшін жасалатындығын білдірді. Өндіріс 1942 жылдың желтоқсан айында басталды. Өндірістік көліктерге бірнеше шағын өзгерістер енгізілді: купол сақиналы тіреуішпен қос есікті люкпен ауыстырылды, ал роторлық орнатылған пулемет және сол жақ алдыңғы пулемет алынып тасталды. Алайда, M6 өндіріске дайын болған кезде, бронетанкті корпустың жобаға қызығушылығы жоғалды. M6 орта танкілерге қарағанда ұсынған артықшылықтары – оның әлдеқайда қалың бронясы және сәл күшті қаруы – дизайндың кемшіліктерімен – өте биік силуэті, қиын ішкі орналасуы және сенімділік мәселелерімен – және оның салмағына байланысты логистикалық мәселелермен ішінара өтелді. 1942 жылдың басында Ординанс департаменті айына 250 дана өндіріс мақсатын белгіледі, Фишер армияның көлемін жоспарланғандай кеңейтуді қамтамасыз ету үшін екінші мердігер ретінде тағайындалды. Алайда қыркүйек айында басымдық өзгерді, танк өндірісі қысқартылды және АҚШ Әскери-әуе күштері үшін ұшақтар көбейтілді. Осы жаңа "Армиялық жабдықтау бағдарламасы" бойынша M6 өндірісі 5000-нан 100-ден сәл астамға дейін қысқартылды. Ординанс корпусы 76 мм-лік қару жеткіліксіз болады деп күткен, сондықтан T1E1 прототипі T7 90 мм-лік қарумен сынақтан өтті және қанағаттанарлық қару платформасы болып танылды, бірақ мұнараның нашар орналасуы тағы да ескерілді. Осы кезде M6 жобасы тоқтатылды. 1944 жылдың тамызында Ординанс корпусы T1E1 танкілерін 15 арнайы броньды және қаруланған танктерге өзгертуді ұсынды, олар мықты бекітілген аймақтарға шабуыл жасау үшін қажетті болды. Бұл 77 тонналық көліктер – M6A2E1 деп аталды – қалың (тік қорғанысқа тең) глацис бронясымен және T29 ауыр танк үшін жасалған мұнарамен, T5E1 105 мм-лік қарумен қаруланған, бірақ қозғалтқыштың қуаты арттырылмады. Ординанс қараша айына дейін оларды жеткізуге болатынына сендірді. Ұсыныс Еуропадағы жоғарғы қолбасшы генерал Эйзенхауэрге ұсынылды, ол оларды жүзеге аспайтындықтан қабылдамады. T29 мұнарасы мен қаруын сынау үшін екі танк пайдаланылды, бірақ олардың бронясы өзгертілмеді. 1944 жылдың 14 желтоқсанында M6 ескірген деп жарияланды. Барлығы 40 дана ғана шығарылды және олар АҚШ-тан ешқашан шыққан жоқ. Бірнешеуі үгіт-насихат мақсатымен АҚШ бойынша гастрольде болды, онда олар War Bond акцияларында және басқа да іс-шараларда өнімділік көрсетті (мысалы, көліктерді қирату). Барлығы, бір T1E1 ғана сақталды, ол Абердиндегі (Мэриленд штаты) АҚШ Армиясының қару-жарақ мұражайында қойылды. Британдықтар M6-ның көлденең бұрандалы серіппелі жүйесін өзінің екі A33 ауыр шабуылдау танктерінің бірінші прототипі "Excelsior"-да қолданды.

The first T1E1 was delivered to the Army in December 1941. From 1941 to 1942, three prototypes were built: one with electric transmission and two with torque converter transmission. Variants with hydramatic transmission were never completed. The prototypes also differed in hull assembly method: one had a welded hull and two had cast hulls. On 26 May 1942, two variants with torque converter transmission were standardized as M6 (cast hull) and M6A1 (welded hull). Standardization of the electric transmission equipped T1E1 as the M6A2 was never approved, but the manufacturing of the vehicle was nevertheless recommended. It was proposed by the Ordnance Corps that 115 T1E1s would be built for the US Army for "extended service tests", between that and Services of Supply instruction to increase production with the balance going to aid US allies, this would mean 50 M6s and 65 M6A1s built for the British. Production started in December 1942. Some minor changes were introduced in the production vehicles: the cupola was replaced by a double door hatch with a ring mount, while the machine gun in a rotor mount and the left front machine gun were removed. However, by the time the M6 was ready for production, the Armored Corps had lost interest in the project. The advantages the M6 offered over medium tanks – its much thicker armor and slightly more powerful gun – were offset partly by the shortcomings of the design – such as very high silhouette, awkward internal layout and reliability problems – and partly by logistical concerns due to its weight. In early 1942, the Ordnance Department set a production target of 250 a month, with Fisher as a second contractor to meet a planned expansion in the size of the army. However, by September, the focus had changed, with tank production scaled back and more aircraft for the USAAF. Under this new "Army Supply Program", the M6 production was cut from 5,000 to a little over 100. The Ordnance Corps had expected the 76 mm gun to be lacking, and the T1E1 prototype was tested with a T7 90 mm gun and was found to be a satisfactory gun platform, although the poor turret layout was again noted. By this point, the M6 had been cancelled. In August 1944, the Ordnance Corps recommended modifying the T1E1s to build 15 specially armored and armed tanks to meet a need for attacking heavily fortified areas. These 77 ton vehicles – designated M6A2E1 – with thicker (equivalent to vertical protection) glacis armor and a turret developed for the T29 Heavy Tank, armed with a T5E1 105 mm gun but no increase in engine power. Ordnance believed they could be delivered by November. The proposal was put to the supreme commander in Europe General Eisenhower, who rejected them as impracticable. Two tanks were used to test the T29 turret and gun, but their armor was not modified. On 14 December 1944, the M6 was declared obsolete. Only 40 had been produced and they never left US soil. Several toured the United States for propaganda purposes, where they gave performance displays (such as car crushing) at War Bond drives and the like. All were eventually scrapped except for a single T1E1, which was put on display at the United States Army Ordnance Museum, Aberdeen, Maryland. The British used the horizontal volute spring suspension system of the M6 in the first of their two A33 Heavy Assault Tank "Excelsior" prototypes.

Нұсқалар

T1 – Құйма корпус, гидрамалық беріліс. Ешқашан салынбаған. T1E1 – Құйма корпус, General Electric электрлік берілісі. M6A2 стандарты ретінде ұсынылған, бірақ қабылданбаған. 20 данасы салынды. T1E2 / M6 – Құйма корпус, айналым моментін түрлендіргіш беріліс. 8 бірлік салынды. T1E3 / M6A1 – Дәнекерленген корпус, құйма мұнара, айналым моментін түрлендіргіш беріліс. 12 бірлік салынды. T1E4 – Дәнекерленген корпус, гидрамалық беріліс. Төрт GM қозғалтқышы. 1942 жылы жобасы тоқтатылды. Ешқашан салынбаған. M6A2E1 – Жаңа мұнара және 105 мм-лік T5E1 зеңбірегімен жабдықталған, күшейтілген бронясы бар T1E1. T29 ауыр танк жобасының қару жүйесін сынау үшін пайдаланылды. Жоба 1944 жылдың 22 тамызында тоқтатылды. 2 бірлік салынды.