Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рутог ауданындағы ауыл, Нгари, Тибет.
тарихи тибеттік қаласы
Village in Rutog County, Ngari, Tibet
the historic Tibetan town
Руток, сондай-ақ Руток және Рутог деп те жазылады, дәлірек айтқанда Рудок Дзонг, Ладакпен шекаралас Батыс Тибеттегі Рудок аймағының тарихи астанасы болған қала. 1911 жылғы «Британ энциклопедиясында» ол Пангонг көлінің шығыс жағындағы жазықтағы төбеде "көркем орналасқан" деп сипатталған. Рудок Ладакқа қарсы шекаралық талаптарын іске асыру үшін әскери базаға айналдырылды. 2000 жыл шамасында Тибеттің қытай әкімшілігі Рудоктан шығысқа қарай 10 шақырым жерде, Қытайдың 219 ұлттық тас жолының жанында жаңа Рутог қаласын салып, аудандық бас кеңсесін сол жерге көшірді. Алғашқы қала қазір жаңа қаланың ішіндегі "ауыл" деп есептеледі. Алғашқы қала Мәдени революция кезінде көп зардап шекті және бұрынғы сұлулығының көбін жоғалтты. Бірақ ол әлі де көптеген туристік нұсқаулықтарда туристік бағыт ретінде ұсынылуда.
Rudok, also spelt Rutok and Rutog, more properly Rudok Dzong , is a town that served as the historical capital of the Rudok area in Western Tibet on the frontier with Ladakh. In the 1911 Encyclopædia Britannica, it is described as being "picturesquely situated" on the side of a hill standing isolated in the plain near the east end of Lake Pangong. and developed Rudok into a military base for prosecuting its border claims against Ladakh. Around the year 2000, the Chinese administration of Tibet built a new Rutog Town about 10 km east of Rudok, adjacent to the China National Highway 219, and moved the county headquarters there. The original town is now regarded as a "village" within the township of the new town. The original town also took considerable damage during the Cultural Revolution and lost much of its grandeur. It is still recommended as a tourist destination by a number of guide books.
География
Рудок Мага Цанпо өзенінің Чулинг Чу саласының жағасындағы кішкентай төбеде орналасқан. Чулинг Чу өзені төмен ағыс бойында 4 шақырымнан кейін Мага Цанпоға қосылады, ал біріккен өзен тағы 4 шақырымнан кейін Пангонг көлінің оңтүстік-шығыс бөлігіне құяды. Мага Цанпо – Пангонг көлінің ең ірі салаларының бірі. 1929 жылы Рудокқа келген алғашқы еуропалық саяхатшы Э. Б. Уэйкфилд қоршаған жазықтан биік көтерілген күлгін және қара түсті төбені, Дзонгпон сарайымен әшекейленген шаңырақты "әдемі, әсерлі және қасиеттілігіне лайық" деп сипаттады. Ауыл төбенің төбесінде де, етегінде де салынған. Үйлер қабат-қабаттап, ақ түспен сырланып, қабырғаланған. Кейіннен Гелугпа мектебімен байланысты болған сияқты. Қазіргі уақытта ол Лхундруб Чоде монастыры деп аталады.
Rudok is centred on a small hill on the bank of a tributary called Chuling Chu of the Maga Tsangpo river. Chuling Chu joins the latter about 4 km downstream and the combined river flows into the southeastern end of the Pangong Lake further 4 km down. Maga Tsangpo is one of the largest affluents of the Pangong Lake. E. B. Wakefield, the first European to visit Rudok in 1929, described the purple and black hill, rising high above the level of the surrounding plain, crowned by the Dzongpön's palace, which seemed "beautiful and impressive and worthy of [its] sanctity". The village was built around the hill, at its base as well as on the hill slopes. The houses were built in tiers, whitewashed and walled in. It appears to have been adapted by the Gelugpa school at a later time. It is currently referred to as Lhundrub Chode monastery.
Климат
Рудок теңіз деңгейінен 4000 метрден жоғары орналасқан. Рудок пен Цанпо алқабындағы барлық қалалардағы қысқы климат, ауаның тым құрғақтығы және аз қар жаууы себепті, қатал емес, керісінше сергітетін және қуаттандыратын болып сезіледі.
Rudok is over 4,000 m. above sea level. The winter climate of Rudok and of all the towns of the Tsangpo basin, owing to the intense dryness of the air and the light fall of snow, seems to be bracing and exhilarating rather than severe.
Тарих
Британ энциклопедиясына сәйкес, Рудок тарихи тұрғыдан Ладакхтың ажырамас бөлігі болды, сондай-ақ географиялық және мәдени жағынан Ладакхтың құрамына кірді. Үндістанның барлау қызметі мәліметінше, әскерлер Керья асуы арқылы Гар Гунсаға (Гарток) қиын жолмен жетіп, 1951 жылғы маусым айында сонда келді. Қытай деректері бұл ақпаратты растайды. Қазан айында қытайлықтар Рудок арқылы (Керья Ла арқылы) Синьцзянға автомобиль жолын ашу мүмкіндігін зерттеуге кірісті. 1952 жылдың соңында Гартокта орналасқан 2-ші кавалерия полкі 150 әскер мен 800 түйемен Рудокты гарнизонмен қамтыды. Гартоктағы үнді сауда өкіліне Рудоктағы сауда орындарына баруға рұқсат берілмеді. 1953 жылға қарай қытайлықтар Синьцзян мен Рудок арасында жүретін автомобиль жолын салды. 1954 жылғы Үндістанмен сауда келісімі бойынша келіссөздер кезінде қытайлықтар Ладакх пен Рудок арасындағы саудаға рұқсат беруден бас тартты, осылай ғасырлар бойғы сауда қатынастарын тоқтатты. Үнді келіссөзшілері бұл аймақтағы әскери нысандардың болуына байланысты деп ойлады. Ташигангқа Демчок арқылы батуға болатын балама маршрут келісілді және келісімге енгізілді. 1962 жылғы соғыс кезінде Қытай Рудокта (Риту Дзонг) әскер батальонын, Инд өткелінде батальонды және Дзягангта кавалерия полкін Демчок секторындағы (Паригас/Балиджиаси) операциялар үшін орналастырды. Дзяганг сонымен қатар бас штаб ретінде де жұмыс істеді. Қазанның 26-27 күндері шамасында әскерлер Демчок ауылындағы, Джара Ла және Чанг Ла асуларындағы үнді шекаралық посттарына шабуыл жасап, оларды Инд өзенінің батысына шегінуге мәжбүр етті. Содан бері Демчок секторы екі ел арасында бөлініп келді.
According to Encyclopedia Britannica, Rudok was historically an integral part of Ladakh, and it was also geographically and culturally a part of Ladakh. According to Indian intelligence, the force travelled via the Keriya Pass to Gar Gunsa (Gartok) via a tedious route and arrived there in June 1951. Chinese accounts seem to corroborate this information. In October, the Chinese started to explore the possibility of opening a road route to Xinjiang via Rudok (through Keriya La). In late 1952, the 2nd Cavalry Regiment based at Gartok garrisoned Rudok with 150 men and 800 camels. The Indian trade agent stationed at Gartok was denied permission to visit trade marts at Rudok. By 1953, the Chinese had a motorable jeep track between Xinjiang and Rudok. During the negotiations for the 1954 trade agreement with India, the Chinese declined to allow trade between Ladakh and Rudok, bringing to an end a centuries old trading relationship. Indian negotiators believed it was due to the presence of military installations in the area. An alternative route to Tashigang via Demchok was agreed and incorporated in the agreement. During the 1962 war, China stationed a battalion of forces at Rudok (Ritu Dzong), a battalion at the Indus crossing, and a cavalry regiment at Jiagang for operations in the Demchok sector (Parigas/Balijiasi). Jiagang also functioned as the command headquarters. Starting around 26/27 October, the forces attacked the Indian border posts at the Demchok village, and Jara La and Chang La passes, and forced them to withdraw to the west of the Indus river. The Demchok sector has since been divided between the two countries.