Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арта көпірі (Γεφύρι της Άρτας) – Грекияның солтүстік-батысындағы Арта қаласының батысында Арахтос өзенінен (Άραχθος) өтетін тас көпір. Ол ғасырлар бойы көп рет қайта салынды, римдік немесе одан да ертерек негіздермен басталып, қазіргі көпір, болжам бойынша, 17 ғасырдағы Османдық құрылыс. "Арта көпірі" атты халық балладасы оның салынуы кезінде адамдардың құрбандыққа шалынуы туралы әңгімелейді. Баллададан грек мақалдары мен тұрақты сөз тіркестері пайда болды, олар ұзаққа созылатын кешігулермен байланысты, мысалы, баллада мәтінінде айтылғандай: "Күндіз салды, ал түні құлап кетті".
The Bridge of Arta (Γεφύρι της Άρτας) is a stone bridge that crosses the Arachthos river (Άραχθος) in the west of the city of Arta (Άρτα) in northwestern Greece. It has been rebuilt many times over the centuries, starting with Roman or perhaps older foundations; the current bridge is probably a 17th century Ottoman construction. The folk ballad "The Bridge of Arta" tells a story of human sacrifice during its building. From the ballad, a number of Greek proverbs and customary expressions arose, associated with interminable delays, as in the text of the ballad: "All day they were building it, and in the night it would collapse."
Тарих
Эпирот шежірешісі Панайотис Аравантиностың мәлімдемесіне сәйкес, көпір алғаш рет Рим империясы тұсында салынған. Кейбір деректер Арта Эпир деспотының астанасы болған кезде қайта жаңартылғанын айтады, бұл Михаил II Дукас (1230–1268 жылдары билеген) тұсында болуы мүмкін. Қазіргі көпір Османдық кезеңде салынған, шамамен 1602–1606 жылдары немесе 1613 жылы. 1881 жылы Артаның қосылуынан бастап 1912 жылы Бірінші Балқан соғысының басталғанға дейін көпірдің ең жоғары нүктесі Осман империясы мен Грекия Корольдігі арасындағы шекара болып келді.
According to the Epirote chronicler Panayiotis Aravantinos, the bridge was first built under the Roman Empire. Some traditions say it was rebuilt when Arta became capital of the Despotate of Epirus, possibly under Michael II Doukas (r. 1230–1268). The current bridge is Ottoman, probably from 1602–06 or perhaps 1613. From the annexation of Arta in 1881 to the outbreak of the First Balkan War in 1912, the highest point of the bridge was the border between the Ottoman Empire and the Kingdom of Greece.
Фольклорлық
Акритик әндері отбасының халық балладасына сәйкес, 45 тас қалаушы және 60 оқушы, бас құрылысшының жетекшілігімен көпір салып жатты, бірақ оның негізі әр түн сайын құлап жатты. Соңында, адам даусымен сөйлейтін құс, көпір тұруы үшін бас құрылысшының әйелін құрбан ету керектігін хабарлады. Ол құрылыстың негізіне тірідей көміліп жатқанда, көпірдің жапырақтай қимылдауына және одан өтетіндердің де жапырақтай құлауына қарғыс айтады. Бірақ оған інісінің шетелде екені және ол да көпірден өтуі мүмкін екені еске түсіріледі, сондықтан ол қарғыстарын ізгі тілектерге айналдырады: "Биік таулар дірілдегендей, көпір де дірілдейді, және жыртқыш құстар құлағандай, одан өткендер де құлайды".
According to the folk ballad of the acritic songs family, 45 masons and 60 apprentices, under the leadership of the Head Builder, were building a bridge, but its foundations would collapse each night. Finally a bird with a human voice informed the Head Builder that, in order for the bridge to remain standing, he should sacrifice his wife. As she is being buried alive in the foundations of the construction, she curses the bridge to flutter like a leaf, and those who pass it to fall like leaves also. She is then reminded that her brother is abroad and might pass the bridge himself, so she changes her curses so as to become actual blessings: "As the tall mountains tremble, so shall the bridge tremble, and as the birds of prey fall, so shall passers fall".
Параллельдер
Балқан халықтарының фольклорында қамау жиі кездесетін мотив болды. Мысалы, сербтің "Скадар салу" эпосы мен румынның "Аргеш монастыры" халық поэмасы осы тақырыпты көрсетеді. Мерлинге байланысты аңыздардың бірінде кельттер патшасы Вортигерн Амброзий мен Утер Пендрагоннан қорғану үшін мұнара салып жатқан. Арта көпірі сияқты, олар бір күндік жұмысты аяқтаған сайын, мұнара түнде құлап түседі, ал Вортигерннің кеңесшілері құлдырауды тоқтату үшін баланы құрбандыққа шалып, оның қанын цементке қосуды ұсынды.
Immurement was a common motive in the folklore of Balkan peoples. For example, the Serbian epic poem The Building of Skadar and the Romanian folk poem The Argeș Monastery embody the theme. One of the legends associated with Merlin is that Vortigern, the King of the Celts, was building a tower to defend himself from Ambrosius and Uther Pendragon. Like the Bridge of Arta, whenever they finished one day's work on the tower it would collapse in the night and Vortigern's advisors recommended that sacrificing a child and mixing his blood with the mortar would prevent the collapse.