Кіріспе
Уильям Петерс Хепберн (4 қараша 1833 – 7 ақпан 1916) – американдық Азамат соғысының офицері және Айова штатының қазіргі уақытта қолданылмайтын 8-ші округінен сайланған республикалық конгрессмен, 1881 жылдан 1887 жылға дейін және 1893 жылдан 1909 жылға дейін қызмет еткен. Тарихшы Эдмунд Морристің сөзіне сүйенсек, "Хепберн – палатаның ең шебер дебатшысы, оның мінездік қасиеттері мен құқықтық біліміне жоғары баға берілген". Конгрестің ең беделді комитеттерінің бірінің төрағасы ретінде ол көптеген заңдарды қабылдауға жетекшілік етті немесе демеушілік жасады, олардың ішінде ең маңыздысы – 1906 жылғы Хепберн заңы. Хепберн заңы АҚШ-тың Мемлекетаралық сауда комиссиясына теміржол компанияларынан "әділ және орынды" бағалар талап етуге құқық берді.
William Peters Hepburn (November 4, 1833 – February 7, 1916) was an American Civil War officer and an eleven term Republican congressman from Iowa's now obsolete 8th congressional district, serving from 1881 to 1887, and from 1893 to 1909. According to historian Edmund Morris, "Hepburn was the House's best debater, admired for his strength of character and legal acumen." As chair of one of the most powerful committees in Congress, he guided or sponsored many statutes regulating businesses, including most notably the Hepburn Act of 1906. The Hepburn Act authorized the U. S. Interstate Commerce Commission to require railroads to charge "just and reasonable" rates.
Өмірбаян
Хепберн Огайо штатының Уэллсвилл қаласында дүниеге келді және жеті жасынан бастап Айова штатының Айова қаласында өсті. Оның білімі Айовадағы академияда бірнеше ай ғана оқыды. Революциялық соғыс офицері, баспагер және конгрессмен Мэтью Лионның шөбересі, ал Вермонт штатының алғашқы губернаторы Томас Читтенденнің бәйшешегі, ол заңды оқымас бұрын баспагердің шәкірті болып жұмыс істеді. 1856 жылы Маршалл округінің прокуроры болды, сондай-ақ 1856-1861 жылдар аралығында он бірінші сот округінің округтік прокуроры қызметін атқарды. Ол Айова штатының өкілдер палатасының хатшысы да болды. 1860 жылдың мамыр айында Хепберн 1860 жылғы Республикалық ұлттық конвенцияда он бірінші сот округінің округтерін өкілдік еткен екі делегаттың бірі болды, онда Авраам Линкольн кандидат ретінде ұсынылды. Келесі наурыз айында Вашингтондағы сол округтер үшін лоббист ретінде қысқа мерзім қызмет еткен кезде, Хепберн Линкольннің президенттік инаугурациясына қатысты. Ол Нью-Мадрид, Миссури маңындағы Он-орал шайқасының соңғы кезеңіне қатысты және Коринф қамалында, Миссисипи штатының солтүстік-шығысындағы Иука шайқасында, сондай-ақ Теннесси штатындағы Коллиервилл шайқасында әскери қақтығыстарға қатысты. Тарихшылар Хепберннің жеңілісін федералдық мемлекетаралық сауда комиссиясын құруға ықпал жасаған фактор ретінде қарастырады, бұл Хепберн сияқты тағдырдан сақтануды үміттенген басқа конгрессмендер үшін маңызды міндетке айналды. 1889 жылы президент Бенджамин Харрисонның сайлануынан кейін Ақ үй Республикалықтардың қолына қайта келді, Хепберн Қаржы министрлігінің адвокаты болып қызмет етті.
Конгресске қайта оралу
1892 жылы Конгресстен үш мерзім үзілістен кейін Хепберн Андерсонның ізбасары, республикашыл Джеймс Паттон Флик үшінші мерзімге кандидат болмағаннан кейін бұрынғы өкілдігіне қайтадан үміткер болды. Хепберн өз партиясының ұсынуын жеңіп алды және жалпы сайлауда да жеңіске жетіп, тағы жеті рет қайта сайланды. Осы кезеңде ол Штаттар аралық және шетелдік сауда комитетінің төрағасы қызметін атқарды. 1894 жылы Хепберн республикашылдардың ішкі сайлауында зейнетке шыққан АҚШ сенаторы Уилсонның орнын басатын кандидатты таңдауда екінші орынды иеленді, бірақ көп ұзамай Айовалық және Азамат соғысының қатысушысы Дэвид Б. Хендерсонның сәтті кандидаттығына қолдау көрсетті. Хепберн Палатадағы жаңа мүшелерге қатыгездік танығанымен белгілі болды, осының салдарынан «Нью-Йорк Таймс» газеті оны «Палатаның қорқынышы» деп атады. Алайда, Хепберн Палата спикерлеріне шексіз билік берген Палата ережелерін реформалауды қалайтын белсенді және тұрақты жақтаушы болды. Уптон Синклердің «Жұңғал» атты әйгілі еңбегі жарыққа шықпастан бұрын, Хепберн азық-түлік сапасын реттейтін федералдық заңдарды қабылдауға бастама көтерді. 1902 жылы Хепберннің «Таза тағам туралы» заңы Палатада қабылданды (бірақ Сенатта емес). Осы заң жобасы екі палатада да 1906 жылы «Таза тағам және дәрі-дәрмек туралы» заң ретінде қабылданғанда (Синклердің кітабы жарияланғаннан кейін), Хепберн заң жобасын Палатада өткізуге жауапты болды. Хепберн Атлант және Тынық мұхиттарын байланыстыратын канал құрылысына қаржы бөлуде де маңызды рөл атқарды. Хепберн бастапқыда Никарагуа арқылы өтуді Панама арқылы өтуден артық көрді, бірақ ақырында Панама арқылы каналды аяқтау үшін қажетті қаржыны бөлуге басты демеуші болды.
1906 жылғы Хепберн заңы
Ол сондай-ақ 1906 жылғы Хепберн актісін де қолдады, бұл Президент Теодор Рузвельттің екінші мерзіміндегі маңызды міндет болды. Хепберннің жеңілісі "тек жергілікті жағдайлар мен дау-жанжалдарға" байланысты деп есептелді, мысалы, банктердің банкротқа ұшырауына деген ашу және Хепберннің жергілікті пошта басшыларын таңдауы. Жеңілгеннен кейін, бірақ мерзімі аяқталуға дейін, ол 25 мүшеден тұратын топтың төрағасы болды, ол тағы да Палата ережелерін реформалауға ұмтылды, бұл спикер Джо Кэннонға одан да көп билік жинақтауға мүмкіндік берді. Бұл жолы Хепберннің реформалық әрекеттері сәтті аяқталды; спикер Джо Кэннон комитет қолдаған заң жобаларын талқылауға жібермеу құқығынан бас тартыуға мәжбүр болды.
Конгресстен кейін
Хепберн заңгерлік тәжірибасына қайта оралды, бірінші Вашингтон қаласында, содан кейін Кларинда. Ол 1916 жылдың 7 ақпанында қайтыс болды.
Құрметтер
Айова штатының Хепберн деген шағын қаласы, Кларендадан бірнеше шақырым солтүстікке қарай орналасқан, оның құрметіне аталған. Оның Кларендағы үйі, Уильям П. Хепберн үйі деп белгілі, Ұлттық тарихи маңызы бар орын.