Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрих Вольфганг Корнгольдтың концерті
Эрих Вольфганг Корнгольд 1945 жылы D мажордағы скрипкалық концертін, Op. 35, жазды.
Concerto by Erich Wolfgang Korngold
Erich Wolfgang Korngold composed his Violin Concerto in D major, Op. 35, in 1945.
Аспаптар
Бұл шығармада жеке скрипка, екі флейта (біреуі пикколоны қосқан), екі гобой (біреуі кор англезді қосқан), екі кларнет, бас кларнет, екі фагот (біреуі контрафаготты қосқан), төрт валторна, екі труба, тромбон, арфа, скрипкалар тобы, және тимпан, бас барабан, тарелка, гонг, түтікше қоңырау, глокеншпиль, вибрафон, ксилофон және челестадан тұратын әдемі әсерлі соққы аспаптар бөлімі бар.
The work is scored for solo violin, two flutes (one doubling piccolo), two oboes (one doubling cor anglais), two clarinets, bass clarinet, two bassoons (one doubling contrabassoon), four horns, two trumpets, trombone, harp, strings, and a colorful percussion section of timpani, bass drum, cymbals, gong, tubular bell, glockenspiel, vibraphone, xylophone, and celesta.
Қозғалыстар
Moderato nobile: Концертті ашатын скрипкалық соло – бес нотадан тұратын және екі октаваны қамтитын «Another Dawn» (1937) атты туындысы. «Juarez» (1939) екінші тақырыпты (Максимилиан мен Карлотта тақырыбын) ұсынады, ол кеңейтілген және оркестрге көп сүйенген. Romance: Соло скрипка баяу бөлімнің негізгі тақырыбын таныстырады, ол «Anthony Adverse» (1936) фильмінен алынған және концерт үшін жаңадан құрастырылғандай көрінетін орталық бөлімнен кейін қайта ойналады. Allegro assai vivace: Солист үшін ең қиын бөлім стаккато джигпен басталады, ол «Принц және кедей» (1937) фильмінің басты мотивіне негізделген екінші тақырыпқа жалғасады және виртуоздық биікке жетеді. Көрсетілімнің ұзақтығы шамамен 25 минутты құрайды.
Moderato nobile: The violin solo which opens the concerto is a theme from Another Dawn (1937), running over two octaves in five notes. Juarez (1939) provided the second theme (the Maximilian & Carlotta theme), more expansive and reliant upon the orchestra. Romance: The solo violin introduces the principal theme of the slow movement, quoted from Anthony Adverse (1936) and revisited after a contrasting middle section that seems to have been uniquely composed for the concerto. Allegro assai vivace: The most demanding movement for the soloist begins with a staccato jig, which leads to a second theme based like the first on the main motif from The Prince and the Pauper (1937) and builds up to a virtuoso climax. A typical performance lasts about 25 minutes.
Шолу
Корнгольд Гитлер жеңілгенге дейін өзінің және отбасының күнкөрісін қамтамасыз ететін кино музыкасынан басқа ешқандай шығарма жасамауға уәде берген. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін ол концерт залы үшін музыкаға толыққанды көңіл бөлгені үшін кинодан зейнеткерлікке шықты. Скрипкалық концерт – Корнгольдтың жазған алғашқы шығармасы болды, оған скрипкашы және сотақтанған жерлес Бронислав Губерманның ықпалымен келісім берген. Корнгольд сәтті кино композиторы Голливудқа адалдығын сатқан деген пікірге ренжіді, бұрынғысы сияқты, көптеген сыншылардың оның шығармалары музыка сыншысы Юлиус Корнгольдтың ұлы болғандықтан ғана орындалады деген ойларына да ашуланыпты. Сондықтан ол өзінің күш-қуатын және шеберлігін көрсететін шығармамен өзін дәлелдеуге бел буды. Концерт Корнгольдтың балалық шағындағы ұстазы Густав Малердің жесірі Альма Малерге арналды. Оның тұңғыш орындалуы 1947 жылдың 15 ақпанында Джаша Хайфец пен Владимир Голшманның жетекшілігімен Сент-Луис симфониялық оркестрінің орындауында болды. Бұл концерт Сент-Луис концерт тарихындағы ең ыстық қарсы алуға ие болды. 1947 жылдың 30 наурызында Хайфец Эфрем Курцтың дирижерлігімен Карнеги залында Нью-Йорк филармониясымен бірге осы концертті орындады; радиодағы орындалу транскрипциялық дискілерге жазылды. Композитор Хайфецтің орындауы туралы былай деп жазды:
Korngold had vowed to give up composing anything other than film music, with which he supported himself and his family, until Hitler had been defeated. With the end of World War II, he retired from films to concentrate on music for the concert hall. The Violin Concerto was the first such work that Korngold penned, following some initial persuasion from the violinist and fellow émigré Bronisław Huberman. Korngold had been hurt by the assumption that a successful film composer was one who had sold his integrity to Hollywood, just as earlier he had been hurt by many critics' assumptions that his works were performed only because he was the son of music critic Julius Korngold. He was thus determined to prove himself with a work that combined vitality and superb craftsmanship. The concerto was dedicated to Alma Mahler, the widow of Korngold's childhood mentor Gustav Mahler. It was premiered on 15 February 1947 by Jascha Heifetz and the St. Louis Symphony under conductor Vladimir Golschmann. It received the most enthusiastic ovation in St. Louis concert history. On 30 March 1947, Heifetz played the concerto in Carnegie Hall with the New York Philharmonic conducted by Efrem Kurtz; the broadcast performance was recorded on transcription discs. The composer wrote about Heifetz's playing of the work:
Финалдағы виртуоздық талабына қарамастан, көптеген мелодиялық және лирикалық эпизодтары бар бұл шығарма Паганиниге қарағанда Карузо үшін көбірек ойластырылған. Менің концертімді Карузо мен Паганинидің бір адамда орындағанына қаншалықты қуанышты екенімді айтудың қажеті жоқ: Джаша Хайфец. Хайфецтің орындауы осы шығарманы стандартты репертуарға енгізіп, Корнгольдтың ең танымал туындысына айналдырды. Дегенмен, скрипкалық концерттің даңқы мен Корнгольдтың Голливуд кино музыкасымен байланысы оның АҚШ-қа келгенге дейін және кейін жазған концерттік шығармаларының композитор ретіндегі мұрасын жасыруға көмектесті. Корнгольд классикалық білімінен алған күрделі музыкалық тілін Голливуд фильмдерінің дыбыстық ландшафтына енгізгені үшін марапатталғанымен, кері әсер де болды. Корнгольдтың дәстүрлі жанрлардағы көптеген "классикалық" шығармалары сияқты, скрипкалық концертте де оның әр бөлімінде кино музыкасынан алынған тақырыптар қолданылған.
In spite of the demand for virtuosity in the finale, the work with its many melodic and lyric episodes was contemplated more for a Caruso than for a Paganini. It is needless to say how delighted I am to have my concerto performed by Caruso and Paganini in one person: Jascha Heifetz. Heifetz's performance launched the work into the standard repertoire, and it quickly became Korngold's most popular piece. However, the fame of the violin concerto, combined with Korngold's eminent association with Hollywood film music, has helped obscure the rest of his legacy as a composer of concert hall works written before and after his arrival in the United States. Although Korngold was credited with introducing the sophisticated musical language of his classical training to the soundscapes of Hollywood films, a kind of reverse inspiration also occurred. Like many of Korngold's "serious" works in traditional genres, the violin concerto borrows thematic material from his movie scores in each of its three movements.