Кіріспе

Индонезиялық көкөніс тағамы

Пецель (индонез. Pecel, яван. ꦥꦼꦕꦼꦭ꧀) – жавалық дәстүрлі салат, көбінесе күріш (буланған күріш, лонтонг немесе кетупат) сияқты көмірсулармен беріледі. Дайындалуының қарапайымдылығы мен төмен бағасы Ява аймағында оның кең танымалдығына себеп болды. Бұл тағам Жава аймағындағы пойыз саяхатында жиі кездесетіндіктен, ол ыңғайлылықты, қарапайымдылықты және саяхатты білдіретін тағамға айналды. Пецельді жавалық иммигранттар Малайзияға әкелді, онда ол пекал деп белгілі. Пецель Суринамда да өте танымал, оны явандық суринамдықтар таныстырды.

Тарих

Пецель – біздің заманымыздың 9-шы ғасырынан бері бар, ежелгі Матарам патшалығының дәуірінде, Ракай Ватукура Дья Балитунг патшалығы тұсында (898–930 ж.) Какавин Рамаянада жазылған тағам. Пецель сонымен қатар Таджи Понорого жазуында (901 ж.), Кедириден Симан жазуында (865 С/943 ж.), Бабад Танах Джави (1647 ж.) және Серат Сентхини (1742 С/1814 ж.) кітаптарында да кездеседі. Пецель – жавалық көкөніс негізіндегі көптеген салаттардың бірі ғана. Ол лотекке ұқсас, бірақ лотек көбінесе қуырылған қамыр немесе тофумен беріледі және оған шикі де, пісірілген де көкөністер қосылады.

Құрамында бар заттар

Негізгі ингредиенттер әдетте жапырақты көкөністерден, бұршақ өскіндерінен (немесе кез келген басқа өсімдік өскіндерінен), ұзын бұршақтардан және кәбізден тұрады. Тағы да басқа көкөністер қосуға болады. Адамдар амарант жапырақтарын, кенгкунг, макасо жапырақтарын немесе маусымдық кез келген жергілікті өсімдіктердің жапырақтарын пайдалана алады. Кейбір қазіргі рецепттерге тураланған сәбіз қосылады немесе түсін жақсарту үшін ақ кәбіздің орнына қызыл кәбіз қолданылады. Соусы қуырылған (немесе пісірілген) жержаңғақтан, асам жавадан, кокос қантынан және басқа дәмдеуіштерден жасалады. Ол аймақтық ерекшеліктеріне байланысты қалың немесе сулы, тәтті немесе ащы болуы мүмкін. Песел көбінесе күрішпен немесе күріш кегі (лонтонг немесе купа) жейді. Оны жеке немесе қуырылған қосымша тағамдармен, мысалы, қуырылған темпе, тофу сияқтылармен жеуге болады; сондай-ақ, жавалық кеспелермен, мысалы, крупук немесе ремпейекпен де жеуге болады.

Нұсқалар

Әдетте айырмашылық соустың қалыңдығы мен дәмдік профилінде (тәтті, ащы немесе тұзды) болады. Орталық Явада пецель соусы орташа қалыңдығы бар тәтті-тұзды болады, бірақ солтүстік жағалау мен солтүстік-шығыс аймақтарында соус көбірек ащы болады және әдетте әдеттегіден сәл жұқарақ болады. Шығыс Явада, әсіресе Мадиунда, арахис соусы өте жұқа және ащы. Ламторо тұқымдары көбінесе үстіне қосылады. Тегалда (Орталық Ява) пецель соусы арахис пен маниок тамырынан жасалады. Суракартаның пецель-ндесосында арахис соусының үстіне қара күріш соусы қолданылады. Йогьякартада пецель бачеммен (тәтті тұздамада пісірілген) темпе немесе тофумен бірге беріледі. Суракартада лотек (балама жазу: лотек) деп аталатын пецель түрінде шикі көкөністер, лонтонг және горенган қолданылады. "Лотек" атауы "лутик" сөзінен шыққан, ол – арахис соусын ковек (тас ұнтақтағыш) ішінде арастыруға қолданылатын ағаш кепшіден. Пецель-тұмпанг – бұл тұмпанг (темпе соусы) соусымен жабылған пецель. Бұл Нганджук ауданының Кертосоно аймағының жергілікті тағамы. Ми пецель немесе пецель ми, Орталық Ява және Медан қалаларында кең таралған пецель соусымен дайындалған лапша. Олардың бірі – Батаңның пецель ми кениол, бұл – жұмсақ текстуралы маниоктан жасалған лапша.