Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралияның Квинсленд штатындағы автомобиль және теміржол көпірі, Charters Towers қаласының жанындағы теміржол көпірі.
Road and rail bridge in Queensland, Australia
the rail bridge near Charters Towers
Көпір 1957 жылы аяқталды. Құрылысы 10 жыл бұрын, 1947 жылы басталған. Ұзындығы 1103 метр (3620 фут) болатын бұл көпір Австралиядағы ең ұзын көп сатылы көпірлердің бірі, және Брисбендегі Стори көпірінен немесе Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Хоксбери өзені арқылы салынған теміржол көпірінен ұзын. Ол Сиднейдегі Порт көпірінен 46 метрге қысқа. Австралияда құмға салынған жалғыз көпір осы.
The Bridge was completed in 1957. Construction began 10 years earlier in 1947. At 3620 feet (1103 m) in length, it is one of the longest multi span bridges in Australia and longer than Brisbane's Story Bridge or New South Wales's Hawkesbury River Railway Bridge. It is 46 metres shorter than Sydney's Harbour Bridge. It is the only bridge in Australia to be built on sand.
Тарих
Биік деңгейлі Бурдекин көпірінің құрылысы басталғанға дейін Бурдекин өзені арқылы екі төменгі деңгейлі көпір болған, біреуі автомобиль жолы үшін, екіншісі теміржол үшін. Бұл көпірлер өзеннің тасып толуынан жиі қиындықтар тудыратын. Алғашқыда көпірді қазіргі орнында салу мүмкін емес деп есептелген. Көпірдің негізін салуға жарамды тасқа таппадық. 1946 жылы екі жоғары лауазымды мемлекеттік инженерлер Үндістанға сапар шегіп, құмды негізде салынған бірнеше көпірлерді қарап шықты. Сол технология Бурдекин көпірінің құрылысында да қолданылды, ол Австралиядағы берік негізі жоқ жалғыз көпір болып табылады. Көпір өзен төсегіне батырылған 11 үлкен, іші қуыс бетон қазаншаларға орнатылған. Қазаншалардың жоғарғы бөлігі 17 метрді құрайды (өзен ағысына параллель өлшенген), ал ені 5,5-тен 7,6 метрге дейін ауыспайды. Қазаншалар шамамен 30 метр тереңдікке батырылды. Осыған қоса, қазаншалар төсектен 20 метрге көтеріледі, нәтижесінде өте массивті бетон конструкциялары пайда болды. Олардың әрқайсысының салмағы шамамен 4000 тонна. Қазаншаларды тездету үшін оларға темірден жасалған "кескіш жиектер" орнатылды. Кескіш жиектерде қолданылған болаттың салмағы 238 тоннаны құрады. Бірінші қазаншаның құрылысы 1947 жылы "жаңбырлы маусым" аяқталғаннан кейін басталды. Әр қазаншаның биіктігі арта келе, құмды төсектен батуына көмектесу үшін оның ортасынан құм алынып тасталды. Мұндай үлкен массаны бірте-бірте және тегіс батыру қиын болды. Қиындықтарды күшейту үшін, қазаншалар көбінесе тұрып қалып, мәселені анықтау және түзету үшін суға шолушы жіберуге тура келді. Тағы бір қиындық – әр қазаншаны "жаңбырлы маусым" басталар алдында қауіпті тереңдікке батыру қажеттігі болды. Егер қазанша жеткілікті тереңдікке бекітілмесе, тасқын оны алып кетуі мүмкін еді. Көпірдің тасты негізі болмағандықтан және толығымен құммен тірелгендіктен, оны кейде "жүзуші көпір" деп атайды. Бірақ ол судың үстінде жүзбейді, сондықтан бұл нағыз жүзуші көпір емес. Металл көпірдің бөлімдері бұрандалармен емес, жоғары кернеулі бұрандалармен біріктірілді. Ол кезде Австралияда басқа ешқандай көпір осылай салынған емес. Барлық қиындықтарға және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін болаттың жетіспеушілігіне қарамастан, құрылыс аяқталуға шамамен он жыл уақыт кетті, ал құны 6 миллион долларға бағаланды. Көпір 1957 жылдың 27 наурызында ресми түрде ашылды. Осы қиындықтарға қарамастан, жаңа көпір Квинсленд штатының Айр және Хоум Хилл қалалары арасындағы саяхатты жеңілдетіп, Солтүстік және Оңтүстік Квинсленд арасындағы маңызды байланысқа айналды. "Күміс сілте" Инкерман көпірінің орнын басты, ол өзен төсегінен жоғары орналасқан. Оны су тасқынымен үнемі басып, шайып кетіп, бірақ өзен деңгейі төмен болғанда ескі көпірдің қалдықтарын көруге болады. Көпірдің ерекше құрылысы, магистраль үстіндегі темір арқалықтарының болуына байланысты, оның жолағы тар болғандықтан, үлкен жүк көліктерінің өтуі үшін көпір үнемі жабылады. 2010 жылдың қазан айында Бурдекин көпірі Ұлттық инженерлік мұра ескерткіші ретінде танылды. 2013 жылы 5 жылдық көпірді күзеу және жаңарту жобасы басталды. Бұл көпірдің құрылысынан бері жүргізілген алғашқы ірі құрылымдық жөндеу жұмыстары.
Prior to the construction of the high level Burdekin Bridge, there were two low level bridges over the Burdekin River, one for road and one for rail. These bridges were frequently impassable due to flooding of the river. Originally, it was thought that the bridge could not be built in its present location. No trace of rock could be found on which to build the bridge foundations. In 1946, two high ranking Government engineers visited India to inspect a number of bridges built on sand foundations. The same technique was used for the Burdekin Bridge and it is the only bridge in Australia not built with a firm foothold. The bridge rests on 11 huge, hollow, concrete caissons sunk into the river bed. The caissons are 17 metres across the top (measured parallel to the stream) and vary in width from 5.5 to 7.6 metres. The caissons were sunk into the river bed to a depth of about 30 metres. Add to that the approximately 20 metres that the caissons rise above the bed and the result is some very massive pieces of concrete. Each weighs about 4,000 tons. The caissons were fitted with steel "cutting edges" to help them sink. The steel used in the cutting edges weighed 238 tons. Construction of the first caisson started in 1947 after the "wet season". As each caisson rose in height, sand was removed from the centre of the caisson to make it sink into the sand bed. To get such a tremendous mass to sink gradually and evenly was difficult. To add to the difficulties, often a caisson became stuck and a diver had to be sent down to find the problem and remedy it. Another difficulty was that each caisson had to be sunk to a secure depth before the "wet season". If a caisson was not firmly anchored deep enough, a flood could have swept it away. Because the bridge does not have rock foundations but is entirely supported by sand, it is sometimes described as a floating bridge. It is not a true floating bridge as it does not float on water. The metal bridge spans were bolted together with high tensile bolts instead of being riveted. At the time, no other Australian bridge had ever been constructed this way. With all the difficulties, plus the shortage of steel after World War II, the construction took almost a decade to complete at a cost of $6 million. The bridge officially opened on 27 March 1957. Despite these setbacks, the new bridge greatly assisted in travel between Ayr, Queensland and Home Hill, Queensland and formed a vital link between North and South Queensland. The Silver Link replaced the Inkerman Bridge which is set just above the river bed. It was regularly covered and washed away by flood waters but it is still possible to see the remains of the old bridge when the river level is low. Due to the special construction of the bridge, with steel beams forming a truss over the highway, it is regularly being closed to let pass oversize loads which take both lanes on the narrow bridge. In October 2010, the Burdekin Bridge was recognised as a National Engineering Heritage Landmark. A 5 year bridge maintenance and rehabilitation project had commenced in 2013. It is the first major structural rehabilitation work undertaken since the bridge construction.
Инженерлік мұра
Көпір Австралия инженерлерінің Инженерлік мұраны тану бағдарламасы аясында Ұлттық инженерлік ескерткіш ретінде тізілген.
The bridge was listed as an Engineering Heritage National Landmark by Engineers Australia as part of its Engineering Heritage Recognition Program.