Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Remonstrance немесе Remonstrance бес мақаласы 1610 жылы 1609 жылы қайтыс болған Якоб Арминийдің ізбасарлары тарапынан алға қойылған діни-теологиялық тұжырымдамалар еді. Бұл тұжырымдамалар Голландия реформаторлық шіркеуінде қалыптасқан Джон Кальвиннің ілімінің түсіндірмелерімен келіспеушілік тудырды. Оларды қолдаушылар "ремонстранттар" деп аталды.
The Five Articles of Remonstrance or the Remonstrance were theological propositions advanced in 1610 by followers of Jacobus Arminius who had died in 1609, in disagreement with interpretations of the teaching of John Calvin then current in the Dutch Reformed Church. Those who supported them were called "Remonstrants".
1-бап Шартты сайлау
Бұл мақалада Мәсіхке сайланудың шартсыз екендігі туралы ұғым жоққа шығарылады. Керісінше, бұл мақалада сайлау Мәсіхке сенуге байланысты екені, және Құдай оның сенетіндерін бұрыннан біліп, оларды құтқаруға сайлайды деп мәлімдейді.
This article rejects the concept that election into Christ is unconditional. Rather, this article asserts that election is conditional upon faith in Christ, and that God elects to salvation those He knows beforehand will have faith in Him.
2-бап Шексіз күнәнің құнын өтеу
Бұл мақалада Мәсіхтің тек Құдай құтқаруды қалағандар үшін ғана өлгенін айтатын, құтқарудың шектелуі деген ұғым жоққа шығарылады. Бұл мақалада Мәсіхтің барлығы үшін өлгені, бірақ құтқарылу Мәсіхке сенгендерге ғана шектеледі деп мәлімделеді.
This article rejects the concept of limited atonement, which asserts that Christ only died for those God chooses to be saved. This article asserts that Christ died for all, but that salvation is limited to those who believe in Christ.
3-бап Толық бұзылу
Бұл мақалада адамның толық бұзылуы, адамның Құдайдың еркін орындай алмайтыны және Құдайдың алдын ала рақымымен күш алған еркін ерік болмаса, өзін өзі құтқара алмайтыны айтылады.
This article affirms the total depravity of man, that man is unable to do the will of God, and cannot save himself, unless free will being enabled by the prevenient grace of God.
4-бап Алдын ала кешірім және қарсылық білдіретін кешірім
Бұл мақала ақтаушы рақымның қарсы тұруға болмайтындығы туралы пікірді жоққа шығарады. Онда Алланың алдын ала берген рақымы адамды сенуге қабілеттендіргеннен кейін, адам еркіндігін пайдаланып Алланың рақымына қарсы тұра алады деп айтылады.
This article rejects the idea that justifying grace is irresistible. It asserts that once God's prevenient grace has enabled a man to believe, man can resist God's grace by exercising his free will.
5-бап Қасиеттілердің шартты сақталуы
Бұл мақала қасиеттілердің табандылығы туралы ұғымды тікелей жоққа шығармайды, керісінше, сенушінің Мәсіхте қалуына байланысты болуы мүмкін екенін көрсетеді. Авторлар осы мәселеде нақты емес екенін және қосымша зерттеулер қажет екенін айқын түсіндірді. 1610 жыл мен Дорт Синодының (1618 жыл) ресми өтуі арасында ремонисттердің санасында Киелі кітаптардың нағыз сенушінің сенімінен айнылып, мәңгілік құрылудан айырылуы мүмкін деген сенімге толыққанды көз жеткізді. Олар өз көзқарастарын "Ремонстранттардың пікірі" (1618 ж.) деп ресімдеді, бұл Дорт Синоды кезінде олардың ресми ұстанымы болды. Кейіннен олар осы көзқарастын Ремонстранттардың жариялануында (1621 ж.) қайтадан білдірді.
This article rather than outright rejecting the notion of perseverance of the saints, argues that it may be conditional upon the believer remaining in Christ. The writers explicitly stated that they were not sure on this point, and that further study was needed. Sometime between 1610, and the official proceeding of the Synod of Dort (1618), the Remonstrants became fully persuaded in their minds that the Scriptures taught that a true believer was capable of falling away from faith and perishing eternally as an unbeliever. They formalized their views in "The Opinion of the Remonstrants" (1618), which was their official position during the Synod of Dort. They later expressed this same view in the Remonstrant Confession (1621).