Қытайдың Бассыздық дәуіріндегі Гоминджунь әскері: Фэн Юйсян құрған, Бэйжінді басып алған, Цао Кунды тұтқындаған және Пу Иді Қызыл сарайдан қуған әскери топ.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытайдың соғыс әміршілері дәуіріндегі әскери топ – Гуоминьцзюнь, әлде Ұлттық армия, КМК, сондай-ақ Солтүстік-Батыс армиясы (西北軍) немесе Халық армиясы деп те аталады. Бұл әскери фракцияны Қытайдың соғыс әміршілері дәуірінде Фэн Юсян, Ху Цзиньи және Сун Юе құрған.
Military faction during China's Warlord Era
The Guominjun , a. k. a. Nationalist Army, KMC, also called the Northwest Army (西北軍) or People's Army, refers to the military faction founded by Feng Yuxiang, Hu Jingyi and Sun Yue during China's Warlord Era.
Тарих
Гуоминжун 1924 жылы екінші Чжили-Фэнтянь соғысы кезінде Фэн Чжили коалициясына қарсы шығып, оған құдайсыздық жасағанда құрылған. Гуоминжун Пекин қаласын басып алып, Чжилидің жетекшісі Цао Кунды тұтқындады және Тыйым салынған қаладан бұрынғы Цин әулетінің императоры Пуйиді қуды. 1925 жылдың соңында Фэнтянь генералы Гуо Сунлин КМК-ға көшті; бұл Чжан Цзуолинге қарсы Фэнтянь соғысын бастады. Гуоминжун 1928 жылы Солтүстік жорық кезінде Гоминьданның Ұлттық революциялық армиясына "Екінші жиынтық армия" ретінде қосылды және Фэнтянь күштерін (Ұлттық бітімгерлік армиясы) жеңіп, Пекин қаласын басып алу үшін КМТ-мен бірге күресті. 1929 жылы Фэн Чан Кай шектің үкіметіне көңілі тоймады; Гуоминжун 1930 жылы Ян Шишань мен Ли Цзунжэнь армиясымен бірлесіп, толыққанды көтеріліс ұйымдастырды, ол Орталық жазық соғысы деп аталды. Алайда, Фэн жеңіліске ұшырады және фракцияның қалған бөлігі КМТ-ға енгізілді.
The Guominjun was formed when Feng betrayed the Zhili clique during the Second Zhili–Fengtian War with the Fengtian clique in 1924. The Guominjun occupied Beijing, captured Zhili leader Cao Kun and expelled former Qing dynasty emperor Puyi from the Forbidden City. In late 1925, Fengtian general Guo Songling defected to the KMC; this sparked the Anti Fengtian War against Zhang Zuolin. The Guominjun was incorporated into the Kuomintang's National Revolutionary Army as the "Second Collective Army" in 1928 during the Northern Expedition, and fought alongside the KMT to defeat Fengtian forces (National Pacification Army) and capture Beijing. In 1929, Feng grew increasingly dissatisfied with Chiang Kai shek's regime; the Guominjun launched a full rebellion with Yan Xishan and Li Zongren’s army, the Central Plains War, in 1930. However, Feng was defeated and what was left of the faction was absorbed into the KMT.
Идеология
Гуоминьцзюнь Гуанчжоудағы Сунь Ятсеннің Гоминьдан үкіметін жақсы түсініп, қолдады, бірақ географиялық жағдайына байланысты олар бір-бірінен тәуелсіз болды. Гуоминьцзюнь ерекше армия болды, өйткені оның әскерлері христиандық, социалистік және ұлтшылдық ілімдерге баулудан өтті. Сонымен қатар, ол сол кезде сирек кездесетін әлеуметтік және білім беру бағдарламалары арқылы әскерлеріне көмек көрсетті. Бұл өте бейілді, біріккен және жоғары моральды жауынгерлік күш құрды. Гуоминьцзюньдің негізгі шетелдік демеушісі – Фэнцзян тобына ықпал ету үшін Жапон империясымен күрескен Кеңес Одағы болды. Кеңес Одағы Фэнмен қарым-қатынас орнатуға мүдделі болды, өйткені ол идеологиялық тұрғыдан қабылдауға лайық деп саналды. Дегенмен, Фэннің сырттан қарағанда коммунизмді жақтаушы ретінде көрсетілуіне және Сунь Ятсеннің солшыл ілімдерін ұстануға талап етуіне қарамастан, Гуоминьцзюнь солшыл армия емес еді. Ол негізінен ұлттық күш болды, бұл Фэннің қытай қоғамын жақсарту және әскерлерінің моральдық жағдайын арттыру үшін пайдалы деп есептеген социализм мен христиандық ілімдерін қабылдауында көрінді.
The Guominjun was very sympathetic to Sun Yat sen's Kuomintang government in Guangzhou, but due to geographic isolation they were independent of one another. The Guominjun was unusual for being an ideological army with its troops indoctrinated in Christian, socialist, and nationalist teachings. It also cared for its troops with welfare and education programs which was very rare at the time. This created a very determined, cohesive fighting force with high morale. The Guominjun's main foreign backer was the Soviet Union which had vied with the Japanese Empire for influence over the Fengtian clique. The Soviets were keen on building a relationship with Feng as he was seen as more ideologically acceptable. However, despite Feng's portrayal by outsiders as sympathizer of communism, and his claims to be an adherent of Sun Yat sen's left leaning teachings, the Guominjun was not a leftist army. It was primarily a nationalist force which was also reflected in Feng's adoption of only those elements of socialism and Christianity which he considered useful to improve Chinese society and strengthen his troops' morale.