Кіріспе
Оңтүстік Африкада 1970 жылғы 22 сәуірде 166 орындық Ассамблеяның мүшелерін сайлау үшін жалпы сайлау өтті. Парламент 2 наурызда таратылды және кандидаттарды ұсыну мерзімі 13 наурызда аяқталды. Бұл сайлау 1910 жылы Оңтүстік Африка құрылғаннан бері алғаш рет Ассамблея тек ақ Оңтүстік Африка азаматтарына ғана жауапты болды, себебі «білікті» деп танылған Кап түсті халықтың бөлек сайлаған төрт депутатының мандаттары сол жылы тоқтады, саяси апартеид процесі аяқталды. Бұл сайлау 1969 жылы Альберт Герцог және көптеген «веркрампте» (қатаң) өкілдер биліктегі Ұлттық партиядан (ҰП) қуылғаннан кейін өткен алғашқы сайлау болды. Олар Герстigte Nasionale Party (HNP) партиясын құрды. Бұл жаңа құрылым елдің саяси бөлінісінде жаңа кезеңді белгіледі, ал 1980 жылдардың басында қатаң африканер оңшылдары Консервативтік партияны құрды. Сайлау қорытындысы бойынша ҰП үлкен көпшілігін сақтап, Вервордтан кейінгі кезеңдегі басты партия екенін растады. Крис Хьюнис, болашақ Президент міндетін атқарушы және ҰП лидерлігіне үміткер, және Пик Бота, болашақ Сыртқы істер министрі (1977–1994) сияқты бірнеше жаңа өкілдер сайланды. Алайда, ҰП 1948 жылғы сайлаудан бері алғаш рет орын жоғалтты, өкілдігі сегіз орынға азайды. Герцогтың HNP ең бір орынды да жеңе алмады, ұлтшыл дауысының бөлінуі орташа United Party (UP) партиясына бірнеше округте тиімді болды, бұл партияны соңғы рет жандандырды. Хоутон округінен сайланған Хелен Сузман либералды Progressive Party партиясының жалғыз өкілі ретінде Жоханнесбургтегі мандатын сақтап қалды, ол осы партия тізімі бойынша соңғы рет отырған парламент болды. 1971 жылы Progressive Party партиясының лидері болған Колин Эглин Кейптаундағы Си-Пойнт округінде бар болғаны 231 дауыспен жеңіліске ұшырады.
General elections were held in South Africa on 22 April 1970 to elect members of the 166 seat House of Assembly. Parliament was dissolved on 2 March and the deadline for the submission of candidates was 13 March. The elections marked the first time since the formation of South African in 1910 that the House of Assembly would be responsible solely to White South Africans, as the seats for the four MPs elected separately by "qualified" Cape Coloured voters expired in the same year, completing the process of political apartheid. They were also the first elections after the 1969 expulsion of Albert Hertzog and many verkrampte (hardline) representatives from the ruling National Party (NP), who had subsequently formed the Herstigte Nasionale Party (HNP). This realignment marked a new chapter in the political divisions of the country, with the hardline Afrikaner right wing later forming the Conservative Party in the early 1980s. The elections resulted in the NP retained its large majority, reaffirming it as the dominant party for the post Verwoerd era. Several new representatives were elected, including Chris Heunis, future Acting President and candidate for the NP leadership, and Pik Botha, future Minister of Foreign Affairs (1977–1994). However, the NP lost seats for the first time since the 1948 election, seeing its representation reduced by eight seats. With Hertzog's HNP failing to win a seat, the split in the nationalist vote benefitted the moderate United Party (UP) in several constituencies, invigorating it for perhaps the last time. Helen Suzman, member for Houghton, retained her seat in Johannesburg as the sole representative of the liberal Progressive Party, the last parliament for which she would sit for her caucus alone. Colin Eglin, who became leader of the Progressive Party in 1971, was defeated in the Cape Town seat of Sea Point by only 231 votes.
Нәтижелер
Он бір мүше дауыс берусіз сайланды. Бір сайлау округінде дауыс беру болған жоқ, ал Ұлттық партия одан кейін өткен қосымша сайлауда жеңіске жетіп, жалпы саны 118 орынға ие болды.
Салдары
Пик Бота өзінің алғашқы сөзін НП депутаты үшін ерекше стильде жасады, үкіметтен БҰҰ-ның Адам құқықтары жөніндегі декларациясына қол қоюды талап етті. Ф. В. де Клерк 1972 жылдың қыркүйегінде Веренигингтен босаған орынға қосым сайлауда осы парламентке сайланды, ол бұрынғы НП мүшесі В. П. Кутзеенің орнын басты.