Кіріспе
Eagle Mountain Railroad (EMRR) - Калифорния штатындағы жеке темір жол, Kaiser Steel Corporation компаниясына тиесілі болды және қазір Kaiser Steel компаниясының мұрагері, Калифорния штатының Онтарио қаласындағы Kaiser Ventures, Inc. компаниясына тиесілі. EMRR-дың ұзындығы 51 миль (82 км) және ол Калифорния штатының Риверсайд округінде орналасқан. 1947–1948 жылдары салынған бұл темір жол 1986 жылға дейін Колорадо шөліндегі Kaiser-дің Eagle Mountain кенішінен темір кенін Коачелла аңғарындағы Southern Pacific Transportation Company компаниясымен байланысқа шығару үшін пайдаланылды. Бұл желі бойынша соңғы ақы төленген пойыз 1986 жылдың 24 наурызында жүріп өткен.
Бағыт
Eagle Mountain темір жолы "Ferrum" (лат. темір) деп аталатын шалғай орналасқан жерден басталады, ол Риверсайд округіндегі Салтон теңізінің жанында орналасқан және 51 миль (82 км) қашықтықта Eagle Mountain Mine (сонымен қатар Iron Chief Mine деп те аталады) станциясында аяқталады. Феррум Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолымен вагондарды алмастыру үшін пайдаланылған бес жолдан тұратын станция болған. Феррумда сонымен қатар, ажыратылмаған үшбұрыш (wye) және техникалық қызмет көрсету үшін жабдықтар сақталатын қойма бар. Вагон алмастыру станциясы қазіргі Union Pacific Railroad Yuma Subdivision негізгі желісімен, Калифорния мен Техас арасындағы маңызды трансконтиненталдық темір жол бағытымен қатар орналасқан. Eagle Mountain-ға баратын негізгі жол станцияның шығыс жағынан басталады. Феррум станциясынан шыққаннан кейін, жол бірден төбеге көтеріліп, содан кейін ағаштан жасалған көпірге түседі. Содан кейін жол шығысқа қарай сазды жазықтар арқылы көтеріледі. Dos Palmas Wash үстінен ағаштан жасалған көпір салынған. Жол жаңартылған Coachella каналын кесіп өтеді. Канал бетондық сифон арқылы жолдың астынан өтеді. Жол үш құрылымдық бөліктен тұратын болат көпір арқылы Coachella каналының ескі арнасын кесіп өтеді. Көпір әлі де тұрса да, су ағыны тоқтатылған. Жолдар шығысқа қарай сазды жазықтарда көтеріліп, содан кейін солтүстікке қарай кең иіспен бұрылады. Солтүстікке қарай жалғаса отырып, жолдар Bradshaw Trail-ді кесіп өтеді, содан кейін кішкентай тілік арқылы өтіп, екі серпілісті қисықтың біріншісіне кіреді. Осы серпілісті қисықтан кейін, жолдар Chocolate Mountains тауларының етегімен шығысқа қарай жүреді, ал Salt Creek Wash өзені оңтүстік жағынан жолға параллель жүреді. Chocolate Mountains тауларының бойымен 3 шақырымға дейін жүргеннен кейін, жолдар оңтүстікке бұрылып, Salt Creek Wash өзенін темір жолының ең ұзын көпірімен кесіп өтеді. "Salt Creek Wash Bridge" көпірінің ұзындығы 152 метр, биіктігі 12 метр. Бұл жерде орналасқан алғашқы көпір ағаштан жасалған. Өрт салдарынан бұл көпір қирағаннан кейін, толығымен болаттан жасалған жаңа көпір салынды. Көпірден кейін, жол екінші немесе жоғарғы серпілісті қисыққа кіреді. Серпілісті қисықтың басында жол биік толқында орналасқан, ал қисықтың соңында жол терең тілікте орналасқан. Жолдар солтүстік-шығысқа қарай жүреді, ал Salt Creek Wash өзені солтүстік жағынан жолмен қатар жүреді. Жолдар көптеген кішкентай шағын өзендерді кесіп өтеді, олардың үстінен кішкентай ағаш көпірлер немесе құйма темірден жасалған дренаж құбырлары орналасқан, олар судың өтуіне мүмкіндік береді. 20 шақырымдық белгіде, төбеге көтерілудің бұрышы 4 шақырымдық белгіден бастап тұрақты түрде 2,0% құрады. Темір жол "Summit" деп аталатын жерге жетеді, ол 25 шақырымдық белгіде орналасқан, бұл Феррумнан бастап ұзақ көтерілудің ең жоғарғы нүктесі болып табылады.
Локомотивтер
Кейзер Стил компаниясы Игл Маунтин темір жолында қолданған алғашқы локомотивтер 1010А және 1010Б нөмірленген ДРС6-6-15 дизель локомотивтерінің жұбы болды. Олар 1948 жылдың маусымында салынды және 1948 жылдың тамызында темір жолға жеткізілді. Олардың құрылыс нөмірлері 73749 және 74451 болды. Кен орнындағы өндіріс артқан сайын, темір жол Балдуиннен тағы екі локомотив сатып алды. Бұл AS616 локомотивтері еді және олар 1012А және 1012Б нөмірлерімен таңбаланды. Олар 1951 жылдың басында салынды және 1952 жылдың маусымында темір жолға жеткізілді. Олардың құрылыс нөмірлері 75356 және 75357 болды. 1958 жылы өндіріс жалғасумен, темір жол екінші қол локомотив сатушыдан тағы бір Baldwin AS616 сатып алды. Бұл локомотив 1950 жылдың қарашасында салынды және 1950 жылдың желтоқсанында Чесапик және Огайо темір жолына (C&O) 5533 нөмірімен жеткізілді. Оның құрылыс нөмірі 74917 болды. 1958 жылдың қаңтарында C&O компаниясы оны Даллас, Техас штатындағы Pan American Engineering компаниясына сатты және сол жылы Kaiser Steel компаниясына қайта сатты. Kaiser Steel оған 1020 нөмірін берді. 1966 және 1967 жылдары Kaiser Steel барлық локомотивтерді қайта нөмірледі. 1010А және 1010Б сәйкесінше 1025 және 1026 болды, ал 1012А және 1012Б сәйкесінше 1027 және 1028 болды. 1020 нөмірлі локомотив 1029 болды. Бұл бес Baldwin локомотиві күнделікті пайдаланылды және бесінің барлығы Eagle Mountain кенінен Ferrum станциясына бір пойызды тасымалдау үшін қажет болды. 1968 жылға қарай бұл локомотивтердің қызмет ету мерзімі аяқталып, үнемі бұзыла бастады. Темір жол Southern Pacific компаниясынан екі қосымша Baldwin AS616 локомотивін жалға алды, бірақ бес локомотивті тұрақты түрде жұмыс істете алмады. Бұл темір жолға пойызды "екі еселеуді" қажет етті, бұл қымбат және уақытты көп алатын процедура еді. 1968 жылы темір жол жаңа локомотивтер сатып алуды шешті. 1968 жылы Kaiser Steel бес жаңа General Electric U30C локомотивін сатып алды. Олар 1030-дан 1034-ке дейін нөмірленді. Бірінші үш локомотив 1968 жылдың наурыз айында, ал қалған екеуі 1968 жылдың сәуір айында салынды. Барлық бесі 1968 жылдың сәуір айының соңында темір жолға жеткізілді. Олардың құрылыс нөмірлері 36762-ден 36766-ға дейін болды. Олар Southern Pacific компаниясының талаптарына сай келеді, себебі олар Southern Pacific компаниясының қолданыстағы тапсырысынан бес өндірістік орыннан жасалған. Бес түпнұсқа локомотив 1971 жылға дейін қосалқы локомотивтер ретінде сақталды, содан кейін олар сатылды немесе басқа Kaiser операцияларына берілді. 1025 және 1026 локомотивтері 1972 жылдың наурыз айында Алабама штатының Монтгомери қаласындағы Railway Supply Company компаниясына сатылды. Мұнда олар Пибоди Coal Company үшін Иллинойс штатының Марриса қаласындағы River King кенішінде пайдалануға қайта құрылды. 1025 кейіннен Иллинойс штатының Алтон қаласындағы Hyman Michaels компаниясына металл тескілері үшін сатылды және 1978 жылдың тамызында металл тескілеріне жіберілді. 1026 1978 жылдың тамызында Калифорния штатының Лонг-Бич қаласындағы Koppel Bulk Terminal компаниясына сатылды. Содан кейін 1980 жылдың басында Калифорния штатының Альгамбра қаласындағы Chrome Cranshaft компаниясына сатылды және 1980 жылдың соңында металл тескілеріне жіберілді. 1027 және 1029 локомотивтері 1971 жылы жөндеуге арналған Pan American Engineering компаниясына жіберілді. Одан кейін олар Ямайканың Дискавери-Бей қаласындағы Kaiser Bauxite компаниясына жіберілді, онда олар тиісінше 5108 және 5107 болды. 2008 жылғы мәліметтерге сәйкес, олар әлі де сол жерде, бірақ ұзақ уақыттан бері қызмет етпейді. 1028 локомотиві 1971 жылы Вашингтон штатының Грейс-Харбор қаласындағы Rayonier, Inc. компаниясына сатылды, онда ол 14 нөмірімен таңбаланды. Содан кейін 1985 жылдың соңында Калифорния штатының Трона қаласындағы Trona Railway компаниясына сатылды, онда ол 54 нөмірімен таңбаланды және 1986 жылдың соңында қызметке кірді. 1992 жылдың соңында ол Оклахома штатының Энид қаласындағы Johnston Terminal компаниясына сатылды. Содан кейін 1995 жылдың шілдесінде Нью-Джерси штатындағы SMS Rail Service компаниясына сатылды және 554 нөмірі берілді. 2008 жылғы мәліметтерге сәйкес, ол әлі де SMS Rail Service компаниясында қызмет етеді, Нью-Джерси штатының Бриджпорт қаласындағы Pureland Industrial Complex кешеніне бекітілген. GE U30C локомотивтерінің бесеуі Eagle Mountain темір жолында 1968 жылдан 1986 жылдың сәуір айына дейін жұмыс істеді. Көп жағдайда төрт локомотив күнделікті темір рудасын тасымалдауға тағайындалды, ал бесінші локомотив қосалқы ретінде пайдаланылды немесе Southern Pacific компаниясының Тейлор шеберханалары арқылы жүйелі жөндеуге және күтімге жіберілді. 1983 жылы кен орны жабылып, темір жол жиналған темір рудасын тасымалдауды жалғастырды. Қоры таусылғанда локомотивтер сақтау үшін Фонтана диірменіне жіберілді. Соңғы үш локомотив 1986 жылдың 8 сәуірінде мүліктен шықты. Барлық бес локомотив 1995 жылға дейін Фонтана диірменінде сақталып тұрды, содан кейін олар металл тескілеріне жіберілді.
As production at the mine increased, the railroad purchased two more locomotives from Baldwin. These were AS616s and were numbered 1012A and 1012B. They were constructed in early 1951 and delivered to the railroad in June 1952. They were Builder Numbers 75356 and 75357. They had
In 1958, with production continuing to increase, the railroad purchased another Baldwin AS616 from a second hand locomotive dealer. This locomotive was built in November 1950 and delivered to the Chesapeake and Ohio Railway (C&O) in December 1950 as their No. 5533. It has Builder Number 74917 and also had It was sold by C&O to Pan American Engineering in Dallas, Texas in January 1958 and resold to Kaiser Steel later that year. It was assigned No. 1020 by Kaiser Steel. In 1966 and 1967, all locomotives were renumbered by Kaiser Steel. 1010A and 1010B become 1025 and 1026 respectively while 1012A and 1012B becoming 1027 and 1028. Locomotive 1020 become 1029. These five Baldwin locomotives were being used on a daily basis and all five were required to move a single train from the Eagle Mountain Mine to the interchange at Ferrum. By 1968, these locomotives were at the end of their useful lives and were constantly breaking down. The railroad was leasing two additional Baldwin AS616's from Southern Pacific, but still couldn't keep five locomotives running on a regular basis. This required the railroad "double" the train, which is a costly and time consuming procedure. By 1968, the railroad decided it was time to purchase new locomotives. In 1968, Kaiser Steel purchased five new General Electric U30C locomotives. These were numbered 1030 through 1034. The first three were constructed in March 1968 and the other two in April 1968. All five were delivered to the railroad in late April 1968. They were Builder Numbers 36762 through 36766. They have They met Southern Pacific specifications since they were built from five production slots from an existing Southern Pacific order. The five original locomotives were kept as spares until 1971 when they were either sold or transferred to other Kaiser operations. Locomotives 1025 and 1026 were sold in March 1972 to Railway Supply Company of Montgomery, Alabama. There they were rebuilt for Peabody Coal Company for use at its River King Mine in Marrisa, Illinois. 1025 was later sold for scrap to Hyman Michaels in Alton, Illinois and was scrapped in August 1978. 1026 was sold in August 1978 to Koppel Bulk Terminal at Long Beach, California. It was then sold in early 1980 to Chrome Cranshaft in Alhambra, California and was scrapped in late 1980. Locomotives 1027 and 1029 were sent to Pan American Engineering in 1971 for repairs. They were then sent to Kaiser Bauxite in Discovery Bay, Jamaica where they became 5108 and 5107 respectively. As of 2008, reports from railfans indicate they are still there, but long out of service. Locomotive 1028 was sold in 1971 to Rayonier, Inc. at Grays Harbor, Washington, where it was numbered 14. It was then sold in late 1985 to Trona Railway in Trona, California, where it became No. 54, entering service in late 1986. In late 1992 it was sold to Johnston Terminal in Enid, Oklahoma. It was then sold in July 1995 to SMS Rail Service in New Jersey and given the number 554. As of 2008, it was still in service at SMS Rail Service, assigned to the Pureland Industrial Complex in Bridgeport, New Jersey. The five GE U30C locomotives worked on the Eagle Mountain Railroad from 1968 to April 1986. Most of the time, four were assigned to the daily iron ore trains, while the fifth locomotive would be used as a spare or be cycled through the Southern Pacific's Taylor Shops for routine maintenance and repairs. When the mine shut down in 1983, the railroad continued operating, hauling out the stockpiled iron ore. When the stockpile ran out, the locomotives were sent to the Fontana Mill for storage. The last three locomotives left the property on April 8, 1986. All five locomotives remained in storage at the Fontana Mill until 1995 when they were scrapped.
Кабаздар
Кейзер Стил компаниясы Игл Маунтин теміржолында қолданылған екі өздігінен жасалған кабинаға ие болды. Бірінші кабина KS 1905 болып тіркелді және 1948 жылы Фонтана зауытында салынды. Екінші кабина KS 1918 болып тіркелді және 1953 жылы Фонтана зауытында салынды. Екі кабина да сол кездегі Оңтүстік Тынық мұхиты теміржолында қолданылатын кабиналарға ұқсас болды. Екеуі де ASF Andrew түріндегі төрт дөңгелекті шасси, National серпінді подшипниктері және Kaiser кемесі түріндегі дәнекерленген болаттан жасалған конструкциямен жабдықталған. Оларда ауа салқындатқыштары және әдеттен тыс кең терезелер болды. KS 1905 терезелері KS 1918 терезелерінен сәл үлкен болды. Екі кабина да үнемі пайдаланылды, ал жүкті руда пойыздары Игл Маунтиннен Феррумға қарай жүргенде бір кабина әрқашан соңында, ал Игл Маунтинға қайтқанда локомотивтерден кейін орналастырылды. Теміржол операциялары күніне екі реттен бір ретке дейін азайтылғанда, KS 1905 жалғыз қолданылатын кабина болып қалды, ал KS 1918 Феррумда сақталып, қатты зақымдануға ұшырады. 1975 жылдың маусым айында KS 1905 Игл Маунтиндегі маневр кезінде рамасына ауыр зақым келді. Игл Маунтиндегі жөндеу шеберханасы KS 1905 жөндеу жұмыстарын бастады, бірақ зақымның тым ауыр екені анықталған соң, жұмыс тоқтатылды. Осы кезде KS 1918 Игл Маунтинге көшіріліп, жөндеу шеберханасында қайта жабдықталды. "Жаңа" KS 1905 деп қайта нөмірленген оның металл құралдар жинағы мен сымды генератордың қоршауы "алғашқы" KS 1905-тен алынған. Қайта жабдықтау кезінде "жаңа" KS 1905 резеңкеленген терезе жиектері, осьтік белдікпен басқарылатын генератор, мұз сақтағыш, жаңа су резервуары және ауамен жуылатын унитаз алды. Ол қызыл түске боялып, қабырғасына ақ түсті Kaiser Steel әріптері мен нөмірлері жазылды. "Жаңа" KS 1905 1983 жылға дейін руда пойыздарында қолданылды, содан кейін пойыздар кабинасыз жүре бастады. "Ескі" KS 1905 1983 жылға дейін Игл Маунтинде сақталды. Оның тоқтап қалған жөндеуі оны теміржол дөңгелектеріндегі болат қабықтан басқа ештеңе қалдырмады, сондықтан ол сатылып, Игл Маунтиннен оңтүстікке қарай 19 шақырым жерде орналасқан Калифорния штатының Desert Center қаласындағы Рагсдейлдің Desert Center Cafe-де қойылды. 2009 жылдың сәуір айында ол әлі де сол жерде болды. 2019 жылдың қарашасында ол аукционда белгісіз сатып алушыға 7500 долларға сатылды. "Жаңа" KS 1905 1984 жылдың маусым айында Kaiser Steel компаниясы Тынық мұхитының оңтүстік-батысындағы теміржол музейі қауымдастығына (PSRMA) сыйға берді. 1985 жылдың 28 қаңтарында теміржол жұмыс істемегендіктен, ол жүк көлігімен Калифорния штатының Кампо қаласына жеткізілді. Қазір жұмыс істеп тұрған "жаңа" KS 1905 Сан-Диего теміржол музейінің негізгі жұмыс пойызының кабинасы болып табылады, себебі ол берік, көруі жақсы және кондиционермен жабдықталған. Ол тіпті кейде жолаушыларды да тасымалдайды.