Багуажаңның негізін қалаушы Дун Хайчуань өмірі мен еңбектері
Dong Haichuan
Дун Хайчуань (1797/1813-1882) – Багуачжанның негізін қалаушысы. Багуачжан мектептерінің көпшілігі оны өз шежіресінің бастауы санайды. Тарихы, әдістері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Донг Хайчуань (13 қазан 1797 жыл немесе 1813 жыл – 25 қазан 1882 жыл) – шебер әрі дағдылы жекпе-жекші ретінде танылады және Багуажанның негізін қалаушы деп кеңінен есептеледі. Багуажанның барлық дерлік мектептері Донг Хайчуанды өз шежірелерінің бастауында көрсетеді. Дегенмен, Қытайдағы кейбір дәстүрлі ұстаздар Донгты негізін қалаушы деп санамайды, оны Багуажан білімін кең жұртшылыққа жеткізген алғашқы адам деп есептейді. Олардың пікірінше, Донгқа дейін Багуажан ілімі даостардың ішінде, бір даостан екінші даосқа жабық түрде беріліп келген. Алайда, қазіргі заманға дейін даостар арасында Багуажанды қолданғандығын көрсететін тарихи деректер жоқ.
Dong Haichuan (13 October 1797 or 1813 – 25 October 1882) is regarded as a skillful martial artist and is widely credited to be the founder of Baguazhang. Most, if not all, existing schools of Baguazhang place Dong Haichuan at the beginning of their lineage. Some traditional teachers in China do not regard Dong as the founder, though, but merely as the first identified transmitter of Baguazhang knowledge to the wider public. In their opinion, prior to Dong, Baguazhang teaching was conducted behind closed doors from one Taoist to another within the Taoist sect. There are no historical evidence of practicing Baguazhang among the Taoists prior to the modern era, however.
Өмірбаян
Ол 1797 жылдың 13 қазанында немесе 1813 жылы Қытайдың Хэбэй провинциясы, Вэньань округі, Жу Цзя Ву кенті, Чжу ауылында дүниеге келген. Бала кезінде және жастық шағында ауылының жекпе-жек өнерін қарқынды түрде үйренді. Бұл өнерлер, басымдықпен, Шаолин мектебіне негізделген болуы мүмкін, және Бафаншанды (Фанцзыкуанның ықтимал алғы құралы), Хонгкуанды, Сингменкуанды және Цзиньганкуанды қамтыған. Осы уақытта Дунның ауылы мен айналасында осы өнерлер оқытылған. Кейде Донг Эрлангкван, Луоханкван немесе басқа да өнерлерді үйреніп, қолданған деген әңгімелер кездеседі. Оның отбасының өте кедей болғандығына байланысты, шамамен 1853 жылы Донг Хэбэй провинциясынан басқа жерде жұмыс іздеу үшін кетіп қалды. Көптеген деректерде ол жастық шағын жолшыбай, ақшасыз және жиі қиындықтарға тап болып өткізген деп сипатталады. Алайда, ол өзінің айтуынша, саяхаттары барысында жекпе-жек өнерін үнемі зерттеумен айналысқан. Оның қайда, кімнен және не үйренгені туралы мәліметтер көздерге байланысты әртүрлі. Бірақ, жалпы қабылданған пікір бойынша, осы кезеңде Дун Даолық тәлім-тәрбие әдістерін, соның ішінде шеңбер бойымен жүру жаттығуларын зерттеді. Ол бұрынғы тәжірибесін, ауылдық өнерлерін, саяхаттарында алған білімін және Даолық зерттеулерін біріктіріп, бастапқыда Чжуанчжан (Айналмалы ладоньдар) деп аталған ерекше өнерді жасады. Кейінірек Чжуанчжан Багуачжан деп аталды. 1864 жыл шамасында Донг Пекинге келді және ханзада Судың резиденциясында қызметші болып жұмысқа орналасты. Кейін ханзада Су оған салық жинаушы лауазымын тапсырды. Донг және оның ең талантты шәкірті Ин Фу он жыл бойы салық жинау үшін Моңғолияға барды. Оралғаннан кейін ол ханзаданың қызметінен кетіп, Багуачжанды дамытуға және үйретуге толыққанды беріліп, көпшілік алдында сабақ беруді бастады, басқа барлық кәсіптерінен бас тартты. Оның үйреткендерінің мәні туралы пікірлер әртүрлі. Кейбіреулер оның тек сегіз ладоньның алғашқы үшеуін (Жаңару ладоңы, Екі жаңару ладоңы және Тегіс дене ладоңы) үйреткенін, ал соңғы бесеуін шәкірттерінің жекпе-жек өнеріндегі бұрынғы тәжірибесіне қарай өзгертетінін айтады. Басқалары оның одан да көп материалды үйреткенін санайды. Сондай-ақ, осы қоғамдық оқыту кезеңінде өнерге Багуачжан (Сегіз триграмма ладоңы) деген ат берілді. Багуачжан Пекин мен айналасындағы аймақтарда кең танылды. Өмірінің соңғы жылдарында ол кедейлікте өмір сүрді және Ин Фудың шәкірті Ма Гуймен бірге тұрды. Ма ағаш кесетін шаруашылықтың иесі болды, ал Донг сонда тұрды. Ол 1882 жылдың 25 қазанында Пекинде қайтыс болды. 19 ғасырдың соңына қарай Багуачжан Пекин мен Солтүстік Қытайда кең таралған күресу стиліне айналды, ал Донг Хайчуан мен оның шәкірттері атақты болды. Бұл көптеген қияли әңгімелер мен жазылған детективтік романдардың пайда болуына себеп болды, олар факт ретінде қабылданды.
He was born on 13 October 1797 or 1813 in Zhu village, Ju Jia Wu Township, Wen'an County, Hebei Province, China. As a child and young man he intensely trained in the martial arts of his village. The arts were probably Shaolin based and may have included Bafanshan (a possible precursor to Fanziquan), Hongquan, Xingmenquan, and Jingangquan. These were the arts being taught in and around Dong's village at this time. Alternatively, Dong is sometimes said to have learned and practiced Erlangquan, Luohanquan, or other arts. His family is thought to have been so poor, at some point around 1853, Dong left Hebei Province to seek work elsewhere. By many accounts he is described as spending his youth travelling, penniless, and often getting in trouble. But he, even by his own claims, continued to study martial arts intensely during his travels. Where, by whom, and what he was taught, varies depending on the source. But it is generally accepted that, during this time, Dong studied Taoist training methods that included some kind of circle walking practice. He synthesized his previous experience with his village arts, what he had learned in his travels, and his Taoist studies to create a unique art originally called Zhuanzhang (Turning Palms). Zhuanzhang in later years became called Baguazhang. Around 1864 Dong arrived in Beijing and was hired as a servant at the residence of the Prince Su. Later Prince Su gave him the job of tax collector. Dong and his top student Yin Fu went to Mongolia to collect taxes, where he spent ten years. Upon his return he left the prince's employ and began to teach publicly, giving up all other occupations to fully devote himself to developing and teaching Baguazhang. The nature of what he taught is generally disputed. Some believe that he consistently taught only the first three of eight palms (Single Change Palm, Double Change Palm and Smooth Body Palm) and that he would vary the last five depending on the individuals' previous martial arts experience. Others believe that he taught considerably more material. It was also in his public teaching period that the art was given the name Baguazhang (Eight tri gram palm). Baguazhang became popular in Beijing and surrounding areas. In his later years he was poor and lived with Yin Fu's student Ma Gui. Ma owned a lumber yard and Dong lived on the premises. He died on 25 October 1882 in Beijing. By the late 19th century, Baguazhang had become a well known fighting style in Beijing and northern China, and Dong Haichuan and his students became famous. This gave rise to many fictitious stories and written pulp novels which were adopted as fact.
Студенттер
Донг Багуажанды бірнеше өте белгілі жекпе-жек шеберлеріне үйретті, олардың ішінде Фу Чжэнсон, Ин Фу, Ма Гуй, Ченг Тингхуа және Лян Чжэнпу есімдері бар. Осы шәкірттерінің кейбіреулерінің есімдері оның қабірінде көрсетілген.
Dong taught Baguazhang to several highly regarded martial artists, notably Fu Zhensong, Yin Fu, Ma Gui, Cheng Tinghua and Liang Zhenpu. Some of these students' names are recorded on his grave.