Кіріспе

Үндістанның қылмыстық заңдарында Қылмыстық іс жүргізу кодексінің 438(1)-бабына сәйкес, алдын ала кепілдік беру мүмкіндігі қарастырылған. Үндістанның Заң комиссиясы 41-ші баяндамасында осы ережені іс жүргізу кодексіне енгізуді ұсынды. Бұл ереже адамға, кепілдікке жатпайтын қылмыс жасады деген күдікпен тұтқындалуы мүмкін болған жағдайда, кепілдік сұрауға мүмкіндік береді. Осы режеге сәйкес, талап етілген жағдайда, адам полиция қызметкерінің сұрауына жауап беруге дайын болуы керек; сондай-ақ, тікелей немесе жанама түрде іс бойынша мәліметтері бар кез келген адамды сотқа немесе полиция қызметкеріне осы мәліметтерді жария етуден бас тартуға итермелеуге, қорқытуға немесе уәде беруге құқығы жоқ; талап етілген жағдайда, соттың алдын ала рұқсатынсыз Үндістаннан шығуға құқығы жоқ. Егер мұндай адам кейін қамауға алынса және қамауға алу кезінде немесе қамауда болған кезде кепілдік беруге дайын болса, ол кепілдікпен босатылады. Ал судья бұл қылмысты қарастырып, сол адамға қатысты ордер шығару қажет деп шешсе, алдын ала кепілдік берген соттың нұсқауына сәйкес кепілдік ордерін шығарады. Жоғарғы Сот Сиддрам Метре ісін қарастырғанда, Жоғарғы Соттың белгілеген кейбір шарттары алдын ала кепілдік беру ережелеріне қажет емес және қайшы екенін анықтады.

Біліктілік

Өтініш беруші нақты жағдайлар мен оқиғаларды жария ету арқылы, кепілдіксіз ұстауға алынуы мүмкін деген себептерді көрсетуі керек, соның нәтижесінде сот бұл бұйрықтың қандай қылмыс немесе қылмыстарға қатысты ғана қолданылатынын нақтылайды және ол барлық басқа қылмыстарды қамтитын жалпы бұйрық болмайды.

Күшін жою

Айыпталушы кепілдік алынбағанша бостандыққа шығады. Жоғары сот немесе Сессия соты шағымданушының немесе сотқа қарсы тараптың өтініші бойынша кепілдікпен босатылған кез келген адамды қамауға алуға және оны қамауға жіберуге бұйыра алады.