Кіріспе
Гней Корнелий Лентул Клодиан (б.з.д. 115 жылы туған) – римдік саясаткер және генерал, б.з.д. 72 жылы Люций Геллиймен бірге Республиканың консулы болған. Помпей отбасына жақын болған ол, үшінші құл соғысында Спартактың құл әскерлеріне қарсы рим легиондарын басқарған консулдық генералдардың бірі ретінде танымал.
Gnaeus Cornelius Lentulus Clodianus (born 115 BC) was a Roman politician and general who was one of two Consuls of the Republic in 72 BC along with Lucius Gellius. Closely linked to the family of Pompey, he is noted for being one of the consular generals who led Roman legions against the slave armies of Spartacus in the Third Servile War.
Өмірбаян
Клодиан плебейлік Клаудий Марцелл отбасында туғанмен, патриций Корнелий Лентулға асырап алынды, мүмкін Гней Корнелий Лентулдың асырап алған ұлы ретінде. Гней Помпей Магнустың жақтасы болғандықтан, ол Помпейдің Испанияға арнайы тапсырмасы кезінде Помпейдің қол астында қызмет еткен болуы мүмкін. Шамамен 75 ж.б.д. претор болып сайланған, оның Помпеймен байланысы 72 ж.б.д. консулдығын қамтамасыз етті. Көп ұзамай Клодиан Помпейдің мүдделерін қорғауға қатысып, Помпейдің Испанияда азаматтық беру туралы заң жобасын ұсынды. Ол және оның әріптесі провинциялардағы римдік азаматтардың қанағатсыздыққа ұшырамайтынына кепілдік берді – бұл Гай Веррестің Сицилиядағы зұлсалына шек қоюға жасалған әрекет болды. Соңында, Клодиан Луций Корнелий Сулланың кешірген төлемдерін, Сулланың жазалауларынан зардап шеккендердің тартылып алынған мүліктерін сатып алғандардан қайтарып алу туралы заң жобасын ұсынды. Дегенмен, оның консулдығының басты оқиғасы Спартактың көтерілісі және үшінші құл соғысының басталуы болды. Римдік әскерлердің жеткіліксіз дайындығына қарамастан, Спартак бірнеше жеңіске жетті, Сенат оны қауіпті қарсылас деп мойындап, екі консулды төрт легионмен құл әскерлеріне қарсы жіберді. Клодиан Спартақтың солтүстікке қарай жорылын тоқтатуға тырысты, ал оның әріптесі Публикола екі әскердің арасында оларды қоршауға үміттене отырып, артынан ерді. Бірақ Спартақтың құл әскері Апеннин тауларында (қазіргі Пистойя маңында) Лентула атымен белгілі аңғарда Клодианның легиондарын талқандады, содан кейін Публиколаның әскерлерін де жеңді. Екі консул да күштерін қайта жинап, қууға шықты, бірақ Пиценум маңындағы шайқаста тағы да жеңілді. Осы жеңілістерден ұялған Клодиан мен Публикола күздің басында римдік сенаттан қолбасшылықтан алынып, соғысқа Марк Лициний Красс тағайындалды. Клодианның мансабындағы бұл кері кету уақытша болды, Помпейдің қолдауымен Клодиан мен Публикола 70 ж.б.д. цензорлар болып тағайындалды. Олар сенатты жүйелі түрде тазартуды бастады, алпыс төрт сенаторды, олардың ішінде Оппианик ісіне қатысы бар бірнеше адамдарды, сондай-ақ Гай Антоний Гибрида және Публий Корнелий Лентул Сура сияқты маңызды тұлғаларды шеттетуге ұшыратты. Алайда, қуылғандардың көпшілігі сотта ақталып, бұрынғы лауазымдарына қайта оралды. Олар сондай-ақ 910 000 азаматты тіркеді және, мүмкін, Мамерк Эмилий Лепид Ливианды Princeps Senatus деп атады. 70 ж.б.д. Клодиан Цицеронның жемқор губернатор Верреске қарсы атақты қудалауына қолдау көрсетті, оның ісін растайтын дәлелдер ұсынды. 67 ж.б.д. Клодиан Помпейдің Жерорта теңізін қарақшылардан тазартуға арналған ерекше тапсырмасымен преториандық билікке ие легат ретінде қызмет етті. Клодианға Италияның шығыс жағалауы және Адриатика теңізінің жағалауын күзетуге арналған флот берілді. 66 ж.б.д. ол Римге оралды, онда ол Помпейге Понт патшасы Митридат VI-ға қарсы соғысқа басшылық етуге рұхсат берген Лекс Манилияны қолдады. Клодиан шешен ретінде танымал болғанымен, оның шешендік өнерінің жетіспеушілігін көрнекілік пен жақсы дауысымен жасырғаны айтылады.
Clodianus soon was involved in protecting Pompey's interests, pushing a bill to validate grants of citizenship by Pompey in Hispania. He and his colleague also ensured that no Roman citizen in the provinces could be tried in absentia on a capital charge – an attempt to restrict the ravages of Gaius Verres in Sicily. Finally, Clodianus proposed a bill for recovering payment, which Lucius Cornelius Sulla had remitted, from those who had bought the confiscated property of those who suffered under the Sullan proscriptions. However, the major event of his consulship was the revolt of Spartacus and the eruption of the Third Servile War. Having won a number of victories against ill prepared Roman forces, the Senate now recognised Spartacus as a serious threat and sent both the consuls to confront the slave armies at the head of four legions. Clodianus moved to block Spartacus's march northward, while his colleague Publicola moved in behind, hoping to catch the rebels between the two armies. However, Spartacus's slave army destroyed Clodianus' legions in the Apennine Mountains (near modern Pistoia) in the valley named Lentula, and then turned and defeated the oncoming legions of Publicola. Gathering their shattered forces, both consuls gave chase but were once again defeated at a battle near Picenum. Humiliated by these defeats, shortly afterward, in early autumn, Clodianus and Publicola were withdrawn as commanders by the Roman senate, and command of the war given to Marcus Licinius Crassus. This setback to Clodianus's career was only temporary; with the support of Pompey, both Clodianus and Publicola were appointed censor in 70 BC. They began a systematic purge of the senate, removing some sixty four senators, among them a number of individuals connected to the trial of Oppianicus, as well as some important individuals such as Gaius Antonius Hybrida and Publius Cornelius Lentulus Sura. However, the majority of those expelled were acquitted by the courts and restored to their former position. They also identified 910,000 citizens and possibly named Mamercus Aemilius Lepidus Livianus as Princeps Senatus. In 70 BC, Clodianus helped contribute to Cicero's famous prosecution of the corrupt governor Verres by submitting evidence in support of Cicero's case. By 67 BC, Clodianus was serving as a legate with praetorian imperium under Pompey, who had received an extraordinary command to rid the Mediterranean Sea of pirates. Clodianus was given command of the east coast of Italy, with his fleet patrolling the coast of the Adriatic Sea. By 66 BC he was back in Rome, where he gave his support to the Lex Manilia, which gave Pompey command of the war against King Mithridates VI of Pontus. Although Clodianus was a noted orator, it was said that he hid his lack of talent through showmanship and the possession of a good voice.