Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістанның экоөңірлері
Ecoregion of India
Мегалайя субтропикалық ормандары Солтүстік-Шығыс Үндістанның бір экоөңірі болып табылады. Экоөңірдің ауданы – шамамен, және атауына қарамастан, ол Мегалая штатын ғана емес, сонымен қатар Оңтүстік Ассамның бір бөлігін және Димапур маңындағы, сондай-ақ Бангладештің іргелес аймағындағы Нагалендтің шағын бөлігін де қамтиды. Онда субтропикалық ормандардан өзге де көптеген мекендеу орындары бар, бірақ Мегалайяда таралған таулық субтропикалық ормандар маңызды биома болып саналады және бұрын аймақта одан да кеңінен таралған. Осы себептерге байланысты, бұл атау ең қолайлы деп таңдалды. Ғылыми белгісі – IM0126. Мегалайя субтропикалық ормандары үлкен Индо-Бирма биологиялық ошағының бір бөлігі болып табылады, онда әлемнің басқа еш жерінде кездеспейтін көптеген эндемикалық түрлер мекендейді. Батыс Гат тауларымен бірге Солтүстік-Шығыс Үндістан – Үндістанда жаңбырлы ормандарға ие болған жалғыз екі аймақ. Осы және басқа да себептерге байланысты Мегалайя субтропикалық ормандарын қорғау және сақтау жергілікті, ұлттық, аймақтық және тіпті жаһандық деңгейде маңызды. Экоөңір – Үндістандағы ең түрлі аймақтардың бірі, әсіресе құстардың, сүтқоректілердің және өсімдіктердің алуан түрлілігімен ерекшеленеді. Жазықтарда көбінесе тропикалық ормандар орналасқан, ал осы аймақтың көп бөлігін құрайтын төбелер мен таулар – шөптесін далалармен және орманның бірнеше ерекше түрлерімен жабылған, соның ішінде кейбір таулы аймақтарда 1000 метрден жоғары орналасқан ылғалды жапырақты субтропикалық ормандар бар. Аймақ әлемдегі ең ылғалды аймақтардың бірі болып табылады, мысалы, Мегалайяның оңтүстігіндегі Маусинрам мен Черрапунжиде жылына он бір метрге дейін жаңбыр жауады. Брахмапутра аңғарындағы жартылай мәңгі жасыл ормандар экоөңірі солтүстікке, Мизорам-Манипур-Качин жаңбырлы ормандары экоөңірі шығысқа, ал Бангладештегі Төменгі Ганг жазықтарындағы ылғалды жапырақты ормандар экоөңірі батысқа және оңтүстікке орналасқан.
The Meghalaya subtropical forests is an ecoregion of Northeast India. The ecoregion covers an area of , and despite its name, comprise not only the state of Meghalaya, but also parts of southern Assam, and a tiny bit of Nagaland around Dimapur and adjacent Bangladesh. It also contains many other habitats than subtropical forests, but the montane subtropical forests found in Meghalaya is an important biome, and was once much more widespread in the region, and for these reasons chosen as the most suitable name. The scientific designation is IM0126. The Meghalaya subtropical forests are part of the larger Indo Burma biological hotspot with many endemic species not found anywhere else in the world. Together with the Western Ghats, Northeast India are the only two regions of India endowed with rainforest. For these and other reasons, protection and conservation of the Meghalaya subtropical forests are important on a local, national, regional and even global level. The ecoregion is one of the most species rich areas in India, with a rich diversity of birds, mammals, and plants in particular. The lowlands holds mostly tropical forests, while the hills and mountains, that comprise most of the area, are covered in grasslands and several distinct types of forest habitats, including subtropical moist broadleaf forests in some of the montane areas above 1,000 metres. The region is one of the wettest areas in the world, with some places, notably Mawsynram and Cherrapunji in the south of Meghalaya, receiving up to eleven meters of rain in a year. The Brahmaputra Valley semi evergreen forests ecoregion lies to the north, the Mizoram–Manipur–Kachin rain forests ecoregion lies to the east, and the Lower Gangetic Plains moist deciduous forests ecoregion lies to the west and south in Bangladesh.
Флора
Биік және ылғалды орман экорегионы – Магнолия және Михелия туыстарының, сондай-ақ Элаеокарпасеа және Элаеагнасеа тұқымдастарының әртүрлілігінің орталығы. Мегалайяда 320-дан астам орхидея түрі табиғатта өседі. Эндемик қасық тәрізді гүл (Nepenthes khasiana) қазірдің өзінде жойылу қаупі төнген түрге жатады. Штаттан 3 128 гүлді өсімдік түрі тіркелген, оның 1 236-сы эндемик. 1800 жылдардың соңғы жартысында британдық ботаник және зерттеуші Джозеф Далтон Хукер Хаси және Джайнтия төбелерінен Кью гербарийі үшін үлкен таксономиялық коллекция жасап, бұл жерді Үндістандағы, тіпті Азиядағы ең бай биоәртүрлілік орталықтарының бірі деп атады. Мегалайя штаты дәрілік өсімдіктерге бай, бірақ көптеген түрлердің табиғи қорлары мекендеу ортасының жойылуына байланысты азайды. Мегалайяда барлығы 131 RET (Сирек, эндемик және қатерлі) дәрілік өсімдік түрі табылды, оның ішінде 36 эндемик және әртүрлі қатерлілік санаттарына жататын 113 түр. Үндістанның басқа ауылдық аймақтарындағыдай, Мегалайя ауылдарында да қасиетті тоғайларды күтудің ежелгі дәстүрі бар. Бұл – орман ішіндегі қасиетті орындар, онда дәрілік және басқа да құнды өсімдіктер өсіріліп, тұрақты түрде жиналады және өте жоғары биоәртүрлілікке ие. Мегалайяда осы қасиетті тоғайлар Лау Кынтанг немесе Лау Лингдо деп белгілі.
The elevated and damp forest ecoregion is a center of diversity for the tree genera Magnolia and Michelia, and the families Elaeocarpaceae and Elaeagnaceae. Over 320 species of orchids are native to Meghalaya. The endemic pitcher plant (Nepenthes khasiana) is now an endangered species. About 3,128 flowering plant species have been reported from the state, of which 1,236 are endemic. In the later half of the 1800s, Joseph Dalton Hooker, a British botanist and explorer, made a huge taxonomic collection for the Kew Herbarium from Khasi and Jaintia Hills and remarked the place as one of the richest biodiversity spots in India, perhaps in all of Asia as well. Meghalaya state is rich in medicinal plant species, but the natural occurrence of most medicinal plants has decreased due to habitat loss. A total of 131 RET (Rare, Endemic and Threatened) medicinal plant species, including 36 endemic and 113 species under different threat categories, are found within Meghalaya. As in other rural areas of India, Meghalaya villages have an ancient tradition of nurturing sacred groves. These are sacred spots within the forest where medicinal and other valued plants are grown and harvested sustainably, and they present a very high biodiversity. In Meghalaya these sacred groves are known as Law Kyntang or Law Lyngdoh.
Байланысты саябақтар мен бақтар
Мегалайяның табиғаты мен жануарлар дүниесі, әсіресе аймақтың таулық жаңбырлы ормандары, жергілікті туристік индустрия үшін қызығушылық тудырады. Осы қызығушылықты қанағаттандыру мақсатында Черрапунжиде Экопарк құрылды. Аймақтың бірнеше шарлауықтары мен үңгірлері де табиғатты жақсы көретін туристерге қызықты. Мегалайя штатында барлығы үш ботаникалық бақ бар, олардың үшеуі де астанасы Шиллонг қаласында орналасқан.
The nature and wildlife of Meghalaya, and the montane rainforests of the ecoregion in particular, is of interest to the tourist industry in the area, and to cater for these interests, an Eco Park has been created in Cherrapunjee. Several waterfalls and caves of the region are also of interest to nature loving tourists. The state of Meghalaya maintains a total of three botanical gardens, all three are in the capital of Shillong.
Қорғау мәртебесі
Мегалайя субтропиктік орман экорегионы – әлемнің басқа ешбір жерінде кездеспейтін көптеген эндемикалық түрлері бар үлкен Индо-Бирма биологиялық ошағының бір бөлігі. Батыс Гат тауларымен бірге Солтүстік-Шығыс Үндістан – жаңбырлы ормандары бар Үндістандағы жалғыз екі аймақ. Осы және басқа да себептерге байланысты Мегалайя субтропиктік ормандарын қорғау және сақтау жергілікті, ұлттық, аймақтық және тіпті жаһандық деңгейде маңызды. Әлемнің басқа жаңбырлы ормандарында болғандай, Мегалайяда да орманды жою алаңдатарлық деңгейде жүріп жатыр. 1990 жылдан бері ауыл шаруашылығы, өнеркәсіп, кен өндіру және инфрақұрылымдық жобалар үшін ағаштарды кесу үдеп кетті. Бұл бастапқы орманның жоғалуына ғана емес, сонымен қатар жер эрозиясына және мекендеу орталарының фрагментациясына әкеп соқты. Мегалайядағы кесілген аймақтар кейде қайта өсуіне мүмкіндік беріледі, бірақ екінші буын ормандары флора және фаунаның әртүрлілігі жағынан бастапқы орманнан әлдеқайда кедей. Бұл мәселелерге қоса, Мегалайяның тығыз орманды мекендеу орталары да ағаштарды сирету салдарынан азайып барады. Бұл орман шаруашылығы тәжірибесі тек қалың ормандарда ғана өмір сүре алатын түрлерге қосымша қысым түсіреді. Осы экологиялық өзгерістердің күшеюіне Мегалайядағы халық санының өсуі мен өнеркәсіптік белсенділіктің артуы себеп деп саналады.
The Meghalaya subtropical forest ecoregion is part of the larger Indo Burma biological hotspot with many endemic species not found anywhere else in the world. Together with the Western Ghats, Northeast India are the only two regions of India, endowed with rainforest. For these, and other, reasons, protection and conservation of the Meghalaya subtropical forests are important on a local, national, regional and even global level. As seen in other rainforests of the world, deforestation occurs on an alarming scale in Meghalaya too, with accelerated clearcutting for agriculture, industry, mining and infrastructure projects since the 1990s. Apart from the obvious loss of primary forest, this has also caused local problems with soil erosion and fragmentation of habitats. The clearcut areas in Meghalaya are sometimes allowed to regrow, but the second growth forests are much less species rich (both flora and fauna), than the original forest. In addition to these problematic issues, the dense forest habitats of Meghalaya are also dwindling because of tree thinning. This forestry practise puts extra pressure on species that can only thrive in dense forests. The root motivation for the increase in these environmentally changing practises are thought to be a high population growth and increased industrial activity in Meghalaya.