Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Windischgrätz үйі, сондай-ақ Windischgraetz деп те жазылады, – төменгі Штириядағы Windischgrätz (қазіргі Словениядағы Slovenj Gradec) шыққан словениялық австриялық аристократтар отбасы. Габсбург әулетіне қызмет еткен осы асыл текті әулет 1551 жылы эркіндер (Freiherren), 1682 жылы императорлық графтар, ал 1804 жылы Киелі Рим империясының князьдары атағын алды. Отбасы жоғары ақсүйектерге жатады.
The House of Windischgrätz , also spelled Windischgraetz, is a Slovenian Austrian aristocratic family, descending from Windischgrätz in Lower Styria (present day Slovenj Gradec, Slovenia). The noble dynasty serving the House of Habsburg achieved the rank of Freiherren in 1551, of Imperial Counts in 1682 and of Princes of the Holy Roman Empire in 1804. The family belongs to high nobility.
Тарих
Алманах де Готаға сәйкес, осы әулет алғаш рет 1242 жылы тіркелген. Олар уақытша Аквилея патриархтарының вассалдары ретінде қызмет етті және 14 ғасырдың ортасына дейін Виндишграц иеліктеріне ие болды. Конрад Виндишграц (1339 жылы қайтыс болған) 1323 жылдан бастап Габсбургтердің Штирия герцогтығында Габсбургтердің әкімшісі болды. Әулет 1315 және 1605 жылдар аралығында Таль, Штирия иелігіне ие болды, бұл бұрын Грабен үйіне тиесілі болған. 1574 жылы әулет Богемияда инколат алды, бірақ кейін бірнеше мүшесі лютеран дініне көшті және Отыз жылдық соғыс кезінде өз иеліктерін жоғалтты. Австрия дипломаты Готлиб Виндишграц (1630–1695) 1682 жылы қайтадан Рим католиктігіне қайтып оралды және сол жылы Киелі Рим императоры I Леопольд оны Киелі Рим империясының графы дәрежесіне көтерді. 1693 жылы оның ұлы Эрнест Фредерик (1670–1727) Оңтүстік Богемиядағы Червена Лхота қамалын сатып алды, бірақ оның ұрпағы Иосиф Николаус фон Виндиш-Грейц (1744–1802) 1755 жылы оны сатуға мәжбүр болды. 1781 жылы әулет өзінің жаңа резиденциясын – Батыс Богемиядағы Таховты сатып алды. Граф Альфред Кандидус Фердинанд цу Виндишграц (1787–1862) рейхстагта императордың өкілі болды және 1804 жылы Киелі Рим империясының князі (фюрст) дәрежесіне көтерілді. Императорлық тікелейлік алу үшін (және өзі Императорлық диетаның дауыс беру құқығы бар мүшесі болу үшін) ол Оңтүстік Германиядағы Сигген және Эглофс кішкентай императорлық аумақтарын сатып алды. Бірақ Рейн конфедерациясы құрылғаннан кейін екі жыл өткен соң бұл князьдік Вюртемберг корольдігіне қосылды. Кейін Альфред I Австрия армиясында фельдмаршал болды. Альфред пен оның інісі Верианд 1822 жылы Австрия империясының князьдері болып жарияланды, Альфред пен оның ұрпақтары Виндишграц князьдерінің аға буыны (примогенитура) болды, ал Верианд пен оның ұрпақтары екінші буынды (секундогенитура) құрады. Альфред Кладрубидегі (Тахов ауданы) бұрынғы монастырды сатып алды. Оның немересі Альфред III, Виндишграц князі, ықпалды саясаткер болды. Оның орнына Венгриядағы Сароспатак қамалының иесі Людвиг Аладар келді. Верианд анасы Мария Леопольдина фон Аренбергтің бай құдайының көмегімен қазіргі Словения аумағында көптеген қамалдарды сатып алды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Чехословакиядағы, сондай-ақ Венгрия мен Югославиядағы иеліктері коммунистік режимдермен тартылып алынды. Сигген иелігі әлі күнге дейін аға буынға тиесілі. Ұлыбританияның Кент ханшайымы Майкл осы әулеттен анасының әжесі арқылы шыққан, ал оның күйеуі, Кент ханшайымы Майкл, Австрияның София Франциска архигерцогинясы, Виндиш-Грейц ханшайымының бірінші туысы.
According to the Almanach de Gotha, the family was first recorded in 1242. They temporarily served as ministeriales of the Patriarchs of Aquileia, owners of Windischgrätz until the mid 14th century. One Conrad of Windischgracz (d. 1339) acted as a Habsburg administrator in the Habsburg Duchy of Styria from 1323 onwards. The family owned Thal, Styria a former Von Graben possession, between 1315 and 1605. In 1574 the dynasty obtained Inkolat in Bohemia; later, however, several members converted to Lutheranism and lost their estates in the course of the Thirty Years' War. The Austrian diplomat Gottlieb of Windischgrätz (1630–1695) again converted to Roman Catholicism in 1682 and was elevated to the rank of Count of the Holy Roman Empire by Leopold I, Holy Roman Emperor, in the same year. In 1693 his son Ernest Frederick (1670–1727) acquired Červená Lhota Castle in Southern Bohemia, which his descendant Joseph Nicholas of Windisch Graetz (1744–1802) had to sell in 1755. In 1781 the family bought their new main seat, the West Bohemian Tachov. Count Alfred Candidus Ferdinand zu Windischgrätz (1787–1862) became the representative of the emperor at the Reichstag and was elevated to the rank of Fürst (Prince of the Holy Roman Empire) in 1804. In order to obtain imperial immediacy (and be himself a voting member of the Imperial Diet), he acquired the small imperial territories of Siggen and Eglofs in Southern Germany. This principality however was mediatized to the Kingdom of Württemberg only two years later, when the Confederation of the Rhine was established. Prince Alfred I later became a Field Marshal in the Austrian army. Alfred and his brother Weriand were both created Princes of the Austrian Empire in 1822, with Alfred and his successors being the first line of Princes of Windischgrätz (primogenitur), and Weriand and his successors being the second line (secundogenitur). Alfred acquired the former monastery at Kladruby (Tachov District). His grandson Alfred III, Prince of Windischgrätz, was an influential politician. He was succeeded by his nephew Ludwig Aladar, the owner of Sárospatak Castle, Hungary. Weriand, with the help of the rich dowry of his mother, Maria Leopoldine of Arenberg, acquired numerous castles in what is now Slovenia. After World War II, the estates in the Czechoslovak Republic as well as in Hungary and Yugoslavia were confiscated by communist regimes. The estate of Siggen is still owned by the elder line. Great Britain's Princess Michael of Kent is descended from this family through her maternal grandmother, while her husband Prince Michael of Kent is a first cousin once removed of Archduchess Sophie Franziska of Austria, Princess of Windisch Graetz.
(Орталық) Виндишграц князьдері
Жозеф Николай Виндишграц (1744–1802) – төменде көрсетілген екі әулеттің де әкесі болған.
Joseph Nicholas of Windischgrätz (1744–1802) was the father of both of the men whose lines are given below.