Германиядағы "кәсіби шектеу" (Berufsverbot) – қылмыстық істері, саяси көзқарастары немесе топ мүшелігі үшін мамандықтан айыру. Тарихы & заңдық аспектілері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германия заңнамасы бойынша "кәсіби жарамсыздық" туралы бұйрық
Order of "professional disqualification" under German law
Berufsverbot – Германия заңнамасы бойынша "кәсіби жарамсыздық" туралы бұйрық. Berufsverbot ағылшын тілінде "кәсіптік тыйым салу" деп аударылуы мүмкін. Berufsverbot иесін қылмыстық тарихы, саяси нанымы немесе белгілі бір ұйымға мүшелігіне байланысты белгілі бір кәсіп немесе қызметпен айналысудан айырады.
Berufsverbot is an order of "professional disqualification" under German law. Berufsverbot may be translated into English as "professional ban". A Berufsverbot disqualifies the recipient from engaging in certain professions or activities on the grounds of their criminal record, political convictions or membership in a particular group.
Ұлттық социалистік Германиядағы
1933 жылғы заңға сәйкес (Кәсіби мемлекеттік қызметті қайта жаңарту туралы заң), Германиядағы ұлттық-социалистік үкімет көптеген еврейлерге, суретшілерге, саяси оппозицияға және басқа да адамдарға белгілі бір мамандықтарды игеруге тыйым салды.
Pursuant to a 1933 law (the Law for the Restoration of the Professional Civil Service), many Jews, artists, political opponents, and others were prohibited by the National Socialist government in Germany from engaging in certain professions.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
1945 жылдан кейін Батыс Германиядағы одақтас әкімшіліктер кейбір саяси кинорежиссерлерге, мысалы, Лени Рифенштальға қарсы кәсіби қызметке тыйым салатын бұйрықтар шығарды, оған өмір бойына кәсіби қызметке тыйым салынды.
After 1945, the allied authorities in West Germany issued Berufsverbot orders against certain political filmmakers, such as Leni Riefenstahl, who got a lifelong Berufsverbot.
1972 жылғы радикалдыққа қарсы жарлық
1972 жылғы 28 қаңтарда федералды үкімет және штаттардың премьерлері «Радикалдер жарлығы» деп аталатын жарлық шығарды. Осы жарлыққа сәйкес, экстремистік ұйымның мүшесі немесе оған байланысты деп саналатын адамдар мемлекеттік қызметкер (Беймтер) ретінде жұмыс істеуге тыйым салынды, бұл оқыту сияқты мемлекеттік сектордағы әртүрлі мамандықтарды қамтиды. Бұл қаулы Қызыл Армия фракциясының терроризм акттарына жауап ретінде жарияланды. Berufsverbot – бұл жарлыққа қарсы болған адамдардың арасында кең таралған атау, себебі олар оның Германияның Негізгі заңымен кепілдендірілген кәсіп таңдау еркіндігіне қайшы келеді деп есептейді. Заңгерлер бұл терминді осы жағдайларда қолданбайды, өйткені жарлық өзінен-өзі тыйым салмайды. 1979 жылдан кейін заң біркелкі қолданылмады, соның салдарынан Германияның көптеген штаттары тиісті заңнаманы күштен шығарды. Төменгі Саксонияның Ландтагы Berufsverbot практикасын айыптады. Бавария сияқты басқа штаттар да бұл жарлықты қазірге дейін қолданып келеді.
On 28 January 1972 the federal government and the premiers of the states instituted the so called Radikalenerlass ("Radicals Decree"). Under this decree, people who were considered to be a member or aligned to an extremist organization, were banned from work as civil servants (Beamter), which includes a variety of public sector occupations such as teaching. The decree was declared as response to terrorism by the Red Army Faction. Berufsverbot is the common name for the decree by people who opposed it, because they claim it contradicts the freedom of occupational choice guaranteed by the Basic Law of Germany. Law experts do not use the term for these cases as the decree does not forbid by itself. The law was applied unevenly after 1979, and many of the states of Germany repealed the relevant legislation. The Landtag of Lower Saxony published a condemnation of the Berufsverbot practice. Other states, like Bavaria, still apply the decree.
Еуропа Кеңесінің заңына сәйкес қарау
Кем дегенде бір жағдайда (Vogt v. Germany, 1995), Еуропалық адам құқықтары соты Германияның Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенцияның 10-бабы (өмір сүруге және пікір білдіруге бостандық құқығы) және 11-бабы (жиналыстар мен қауымдастықтар құруға бостандық құқығы) бойынша өз азаматына (Доротеа Вогт, Германия Коммунистік партиясының белсенді мүшесі, жұмысынан босатылған мұғалім) қатысты міндеттемелерін бұзғанын анықтады. Үкімет кейіннен онымен келісімге келіп, толық еңбекақысыз өткен кезеңі үшін өтемақы төледі, сол кезеңдегі зейнетақы құқығын жақсартты, сондай-ақ өзге де шағын шығындар мен сот іздеу шығындарын өтеді.
In at least one case (Vogt v. Germany, 1995), the European Court of Human Rights found Germany in breach of its responsibilities to a citizen (Dorothea Vogt, a dismissed teacher who was an active member of the German Communist Party) under Article 10 (right to freedom of expression) and Article 11 (right to freedom of assembly and association) of the European Convention on Human Rights. The government subsequently settled with her, providing compensation for her time without full earnings, topping up her pension rights for that period, as well as other modest damages and costs.