871 ж. Эшдаун шайқасы: Батыс саксондықтар мен даниялық викингтер арасындағы шайқас. Этельред пен Альфред басқарды, викингтер Багсек және Хальфданмен соғысты. Тарихы мен орны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
871 жылы Батыс Саксония мен Дания викингтері арасындағы шайқас.
Battle between West Saxon and Danish Vikings in 871
Ашдаун шайқасы – 8 қаңтардың шамамен күнінде Дания викингтері әскеріне қарсы Батыс Саксонияның жеңісі. Ашдаунның орналасқан жері нақты белгісіз, бірақ Беркширдегі Кингстайнг Хилл болуы мүмкін. Басқа авторлар шайқасты Старвеолл жанында, Олдворт ауылының солтүстігінде және Лоубери төбесінің оңтүстік-шығысында өткен деп санайды. Батыс саксондықтарға король Этельред және оның кіші інісі, болашақ король Альфред Ұлы басшылық етті, ал викингтердің командирлері Багсегг және Хафдан болды. Бұл шайқас туралы «Англосаксон жылнамасы» мен Ассердің «Король Альфредтің өмірі» еңбегінде айтылған.
The Battle of Ashdown was a West Saxon victory over a Danish Viking army on about 8 January 871. The location of Ashdown is not known, but may be Kingstanding Hill in Berkshire. Other writers place the battle near Starveall, a short distance north of the village of Aldworth and south east of Lowbury Hill. The West Saxons were led by King Æthelred and his younger brother, the future King Alfred the Great, while the Viking commanders were Bagsecg and Halfdan. The battle is described in the Anglo Saxon Chronicle and Asser's Life of King Alfred.
Кіріспе
870 жылы викингтер төрт англосаксон мемлекетінің екеуін, Нортумбрия мен Шығыс Англияны бағындырды. 870 жылдың соңында олар Вессексті бағындыруға тырысып, Шығыс Англиядан Редингке қарай жорық жасап, шамамен 28 желтоқсанда жетті. Олар келгеннен кейін үш күн өткен соң үлкен шайқау тобын жіберді, оны Беркшир эльдорманы Этельвульф басқарған жергілікті жасақтар жеңді, бірақ төрт күннен кейін Этельред пен Альфред басқарған Батыс Саксон әскері Рединг шайқасында жеңіліске ұшырады.
By 870, the Vikings had conquered two of the four Anglo Saxon kingdoms, Northumbria and East Anglia. At the end of 870 they launched an attempt to conquer Wessex and marched from East Anglia to Reading, arriving on about 28 December. Three days after their arrival they sent out a large foraging party, which was defeated by an army of local levies under the command of Æthelwulf, Ealdorman of Berkshire, at the Battle of Englefield, but only four days later the main West Saxon army under Æthelred and Alfred was defeated at the Battle of Reading.
Шайқас
Төрт күннен кейін, шамамен 8 қаңтарда, әскерлер Ашдаун шайқасында қайтадан соғысты. Викингтер шайқас алаңына бірінші болып жетіп, қыраттың үстіне орналасты, бұл оларға артықшылық берді. Олар күштерін екі топқа бөлді: біріншісі патшалары Багсег пен Халфдан басқаруында, екіншісі графтары басқаруында болды. Батыс саксондықтар бұл туралы өздерінің скауттарынан естіген соң, Этельред патшаларға, ал Альфред графтарға қарсы тұрып, олардың формациясын қайталауға шешім қабылдады. Содан кейін патша месса оқу үшін шатырына тартылып, Альфред әскерін шайқас алаңына бастап кетті. Екі тарап та күштерін қалқан қабырғаларына жинады. Этельред өзінің діни міндеттемесін үзбеді, ал Альфред бүкіл даниялық армияның шабуылына ұшырап, қанаттан оқшауланып қалу қаупіне тап болды. Ол шабуылға шешім қабылдады және әскерін жоғарылап шабуылға көтерді. Содан кейін шайқас кішкентай бұтақты ағаш маңында қызу жүрді, және ақырында Батыс саксондықтары жеңіске жетті. Англо-саксон жылнамасы мен Ассер Альфредтің жеңістегі рөлін баса көрсеткенімен, Ричард Абельс пікірінше, шешуші болған – Этельредтің шайқасқа қосылғандағы шабуылы, және ол викингтерді күтпеген жерден шабуылдауды жоспарлаған болуы мүмкін. Олар ауыр шығынға ұшырады, оның ішінде патша Багсег және бес граф: Ескі Сидрок, Жаңа Сидрок, Осберн, Френа және Гарольд. Батыс саксондықтары қашқан викингтерді қараңғылыққа дейін қудырып, оларды қырды. Алайда, жеңіс ұзаққа соқпады, себебі одан кейін Басинг және Меретун шайқастарында екі жеңіліс күтті. Сол жылы 15 сәуірде болған Пасхадан кейін Этельред қайтыс болды, және оның орнына Альфред патша болды. Ашдаун шайқасының күнін анықтауға болады, өйткені Шерборн епископы Хеахмунд Меретун шайқасында қаза тапты, және ол 871 жылдың 22 наурызында қайтыс болғаны белгілі. Англо-саксон жылнамасы Басинг шайқасы екі ай бұрын, яғни 22 қаңтарда, Ашдаун он төрт күн бұрын, яғни 8 қаңтарда, Рединг төрт күн бұрын, яғни 4 қаңтарда, Энглефилд тағы төрт күн бұрын, яғни 870 жылдың 31 желтоқсанында, ал викингтердің Редингке келгені үш күн бұрын, яғни 28 желтоқсанда болғанын жазады. Алайда, Меретун мен Басинг арасындағы екі айлық аралық нақты емес, сондықтан бұрынғы күндер шамамен есептелген.
Four days later, on about 8 January, the armies fought again at Ashdown. The Vikings arrived first at the battle ground and deployed along the top of the ridge, giving them the advantage. They divided their forces into two contingents, one under their kings, Bagsecg and Halfdan, the other under their earls. When the West Saxons heard this from their scouts, they decided to copy the formation, with Æthelred facing the kings and Alfred the earls. The king then retired to his tent to hear Mass, while Alfred led his forces to the battlefield. Both sides formed their forces into shield walls. Æthelred would not cut short his devotions and Alfred risked being outflanked and overwhelmed by the whole Danish army. He decided to attack and led his men in an uphill charge. Battle then raged around a small thorn tree and finally the West Saxons were victorious. Although both the Anglo Saxon Chronicle and Asser emphasise Alfred's role in the victory, in the view of Richard Abels it was the attack by Æthelred when he joined the battle which was decisive and he might have intended all along to take the Vikings unawares. They suffered heavy losses, including King Bagsecg and five earls, Sidroc the Old, Sidroc the Younger, Osbern, Fræna, and Harold. The West Saxons pursued the fleeing Vikings until nightfall, cutting them down. However, victory proved short lived, as it was followed by two defeats, at Basing and Meretun. Soon after Easter, which fell on 15 April in that year, Æthelred died and was succeeded by Alfred. The Battle of Ashdown can be dated because Bishop Heahmund of Sherborne died in the Battle of Meretun, and it is known that he died on 22 March 871. The Anglo Saxon Chronicle records that the Battle of Basing was two months earlier, dating it to 22 January, Ashdown fourteen days before that on 8 January, Reading four days earlier on 4 January, Englefield another four days earlier on 31 December 870 and the arrival of the Vikings in Reading three days earlier on 28 December. However, as the two month interval between Meretun and Basing is probably not exact, the earlier dates are approximate.
Көркем әдебиеттегі шайқас
Бұл шайқас туралы әңгіме С. Уолтер Ходжестің "Ата-жөні" кітабында келтірілген. Том Браунның "Мектеп күндері" кітабында шайқас алаңына сапар туралы айтылады. Бұл шайқас Мэтью Дж. Кирбидің "Assassin's Creed Valhalla: Geirmund's Saga" романында да, содан кейін Фэн Цисудың "Assassin's Creed Valhalla: Blood Brothers" манхуасында да суреттелген.
There is an account of the battle in The Namesake by C. Walter Hodges. Tom Brown's Schooldays includes an account of a visit to the battlefield. The battle is also featured in the novel Assassin's Creed Valhalla: Geirmund's Saga by Matthew J. Kirby, and was then later featured in the manhua Assassin's Creed Valhalla: Blood Brothers by Feng Zisu.