«Wolf 359» – 1964 ж. Outer Limits телешоуының эпизоды. Ғалымдар алыс планетадағы өмірдің жылдам эволюциясын бақылайды, бірақ қауіпті жаратылыс пайда болады. 🚀🌌
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Wolf 359" – "The Outer Limits" телешоуының түпнұсқа эпизоды. Ол алғаш рет 1964 жылдың 7 қарашасында екінші маусымда көрсетілді. Атауы сол аттас жұлдыздан алынған, ол Жерге салыстырмалы түрде жақын орналасқан.
"Wolf 359" is an episode of the original The Outer Limits television show. It first aired on 7 November 1964, during the second season. The title is derived from a star of the same name located relatively near Earth.
Кіріспе
Профессордың телескопы арқылы шетелдік мәдениеттің қарқынды дамуы бақыланады. Бірақ, тәжірибе тез арада бақылаудан шығып, планета бетінде қасты тіршілік түрі пайда болып, ғылыми командаға қауіп келтіреді.
The speedy evolution of an alien culture is observed through a professor's telescope. However, the experience soon goes out of control when a malevolent lifeform evolves at the planet's surface and threatens the scientific team.
Бастапқы баяндама
Шындықты іздеу сыртқа қарай созылады. Аяқталмайтын жұлдыздар. Уақыттан тыс шексіздіктер. Триллиондаған, триллиондаған галактикалар. Адамның қиялы алысқа, одан да алысқа жетеді, бірақ білімнің ең шеткі шектері кейде ең кішкентай нәрселерде кездеседі.
Outward stretches the quest for truth. Stars without end. Timeless infinities. A billion, billion galaxies. Man's imagination reaches out and out, while betimes the farthest reaches of knowledge are found in the smallest places
Сюжет
Корпоративтік мүдделер үшін жұмыс істейтін ғалым Джонатан Меридит өз зертханасында алыс планетаның (Wolf 359 жүйесінде) кішірейтілген нұсқасын жасады. Кішірейтудің нәтижесінде бұл жасанды әлем үдемелі дамуға ие болды, осылайша Меридит оның эволюциясын электронды микроскоп арқылы зерттеуге және оның бетіндегі архаикалық тіршілік формаларының пайда болуын бақылауға мүмкіндік алды. Бірақ, көп ұзамай экспериментпен бірге белгісіз тіршілік иесі де пайда болды. Ол ғалымның бар екенін сезінеді, тіпті кейде оған қарсы агрессиялық көрсетіп те тұрады. Жарық болмағанда, түнде пайда болатын бұл жаратылыс зертхана ішіне еніп, өсімдіктер, құмырсқалардың колониясы және екі-үш қарышқырық сияқты барлық тіршілікті жояды. Жағдайды түсінген Меридит экспериментінің маңыздылығын және одан туындауы мүмкін қауіптерді салыстыра бастайды. Ол зертханалық ассистентын жұмыстан шығарып, әйелін үйіне қайтарады, оларды қауіптен сақтау үшін. Зерттеулерін жалғастыра келе, ғалым планетада мекендейтін жаратылыстың планетаның өзінің бір көрінісі екенін, ұжымдық санаға ұқсас екенін және жоюға бейім екенін анықтайды. Кішірейтілген әлемнің эволюциясы дамыған сайын, Меридит Жер тарихының ең қараңғы сәттерінің (ядролық қарудың жасалуы сияқты) оның бетінде қайта жанданатынын байқайды. Бір түнді күтпегенде, ғалымға жаратылыс шабуыл жасайды, бірақ оны әйелі құтқарады. Ол үйге орай келіп, шағын планетаның қорғау қабатын бұзып, атмосферасының сыртқа шығуына себеп болады, нәтижесінде жаратылыс планетамен бірге жойылды. Эпилогта Меридиттің Wolf 359 туралы соңғы есебін жазатыны көрінеді, онда эксперимент аяқталғанын және планетаның жойылғанын мәлімдейді. Дегенмен, ол болашақта осындай тәжірибе сәтті жүзеге асырылуы мүмкін екенін, егер жақсырақ планета табылса, айтады.
Working on behalf of corporate interests, scientist Jonathan Meridith has created a miniature version of a remote planet (in the titular Wolf 359 system) in his laboratory. Due to the miniaturization, this artificial world knows an accelerated development, thus allowing Meridith to study its evolution through an electronic microscope, and to observe the birth of archaic life forms on its surface. However, soon a mysterious lifeform evolves along with the developing experiment. It is aware of the scientist's presence—even acting aggressively toward him at some point. Manifesting by night in the absence of light, the creature takes a physical shape into the laboratory itself, destroying all life inside it, including plants, a colony of ants and a couple of guinea pigs. Becoming aware of the situation, Meridith weighs the value of his experiment versus the possible dangers. He resorts to firing his lab assistant and sending his wife back home, in order to keep them away from harm. Pursuing his studies, the scientist soon discovers the creature inhabiting the planet seems to be a manifestation of the planet itself, similar to its collective mind, and bent on destruction. As the evolution of the miniature world progresses, Meridith observes a reproduction of the darkest moments of Earth's history at its surface (including the development of nuclear weapons). Lowering his guard one night, the scientist is suddenly attacked by the creature; he is, however, saved by his wife. She returns from home at the right moment to breach the miniature planet's containment cell, causing its atmosphere to escape so that the creature is destroyed along with the planet. In the epilogue, Meridith can be seen recording his final report on Wolf 359, saying that the experiment is over and the planet destroyed. Yet he also mentions that the experience could be successfully recreated in the future, if only one could find a better planet.
Соңғы баяндама
Жер, Күн, галактика және барлық белгілі ғаламдар – тек қана бір алып әлемдегі полиция қызметкерінің формасындағы шаң бөлшегі ғана болуы мүмкін. Мүмкін, қазірдің өзінде бізді супермикроскоппен қарап жатыр ма?
There is a theory that Earth and sun and galaxy and all the known universes are only a dust mote on some policeman's uniform in some gigantic superworld. Couldn't we be under some supermicroscope, right now?