Кіріспе

Америкалық салат

Шеф-салаты (немесе шефтің салаты) – қатты қайнатылған жұмыртқа, бір немесе бірнеше ет түрлері (мысалы, шұжық, түйеқұс, тауық немесе қуырылған сиыр еті), помидор, қияр және ірімшік қосылған американдық салат. Бұл ингредиенттер көк салаты немесе басқа жапырақты көкөністердің үстіне салынады. Кейбір ерте рецепттерде анчоустар да кездеседі. Бұл салатқа әртүрлі соустар қолдануға болады.

Тарих

Тамақ тарихшылары аспаздық салаттың тарихы мен құрамы туралы келіспейді. Кейбіреулер оны 17 ғасырда Англияда пайда болған және Америкадағы отарлық кезеңде танымал болған ет пен салаттан жасалған тағам – салмагандиге (salmagundi) байланыстырады. Басқалары аспаздық салаттың 20 ғасырдың басында Нью-Йорк немесе Калифорнияда пайда болған өнім екенін айтады. Осы салаттың тарихымен ең көп байланысты адам – Луи Диат, 1940 жылдары Нью-Йорктегі Ritz-Carlton қонақ үйінің аспазы. Тамақ тарихшылары оның рецептін мойындаса да, оның осы тағамды өнертапқандығына көз жеткізбейді. Көбінесе бұл салатты Баффалодағы Statler қонақ үйіндегі аспаз Виктор Сейду немесе Баффалодағы Statler қонақ үйіндегі және кейін Нью-Йорктегі Pennsylvania қонақ үйіндегі аспаз Жак Розер жасаған деп есептейді. Розер 1922 жылы Statler Buffalo қонақ үйінің бас аспазы болуға шақырылғанға дейін Парижде әртүрлі аспаздық қызметтерде жұмыс істеді. Розер 1926 жылы беделді Pennsylvania қонақ үйіне қосылды және онда он бес жылдан астам жұмыс істеді. 1928 жылы ол салатты «Аспаз салаттары» деп атады. Сейду өзінің шеберлігін алғаш рет Монтрёде (Швейцария) үйреніп, АҚШ-та жұмыс істеуге келгенге дейін Франция мен Англияда оқуын жалғастырды. Сейдудың АҚШ-тағы алғашқы тәжірибесі Waldorf Astoria және Ritz-Carlton қонақ үйлеріндегі қызметтерді қамтыды. Виктордың жесірі Элис Роуз Сейду салатты Hotel Buffalo-да ресми түрде ұсынғандарын мәлімдейді. Мейманханаға келген клиенттер ет, ірімшік және қайнатылған жұмыртқадан жасалған салатты сұрағаннан кейін, оны мәзірге қосуға шешім қабылданды. Салатқа атау беру құрметін Сейдуға бергенде, ол «Бұл шынымен аспаздық салат» деген екен. Аспаздық салат өзінің танымалдығының көп бөлігін Ritz-Carlton қонақ үйінің аспазы Луи Диатқа қарызды. «Ritz стилінде пісіру» кітабында Диаттың рецепті келтірілген: кесілген салат жапырақтарының үстіне жұқалап кесілген қайнатылған тауық, түтінделген бұқа тілі және түтінделген шұжық салынып, қайнатылған жұмыртқаның жартысымен және сулы қиярмен безендіріледі, содан кейін французша соусымен дәмделеді. Бұл салатты Ritz-Carlton мәзіріне қосу оны көптеген адамдарға таныстырды. Мың арал соусының да Ritz-ке байланысты болуы мүмкін, өйткені осы қонақ үй Нью-Йоркке осы соусты әкелген. Басқа да ерте аспаздық салат рецептерінде салаттың үстіне Рокфорт ірімшігін ұсату туралы айтылады. Алғашқы жарияланған рецепт 1936 жылға дейін сақталып қалған, ол кейінірек жасалған рецепттердегі көптеген ингредиенттерді қамтиды, бірақ ет жоқ. 1926 жылғы рецептте сарымсақпен сүртілген салат ыдысы туралы да айтылған. Рецепттен кейін автор келесі оқиғаны баяндайды: Бір күні ас үйден өтіп бара жатып, мен аспаздың үстелінің ортасында үлкен ыдыста жоғарыда аталған қоспаны таптым. Салаттар мен аспаздарға достық сезіммен қарағандықтан, мен одан үлгі сұрадым және одан көп мөлшерде берілдім. Салат өте дәмді болды, тіпті ол шеберлікпен дайындалған және лайықты атауға ие болды. Аспаздық үстелге тек ең жақсы өнімдер ғана жеткізілетіндіктен, салат туды және оны «Аспаз салаттары» деп атады. Мен осы салатты тапсыруда белгілі бір жетістікке жеттім, бірақ егер мен осы салмагандиді дұрыс дайындағым келсе, оны салат қоймасынан емес, аспаздың үстелінен сұраймын. Аспаздық салат ыдысына әдетте сарымсақ себіледі. ""

Мәзірдің тарихы (фотоларды қараңыз)

"Көк салат" 1926 жылдың желтоқсанында "Статлер" қонақ үйінің Буффало күндізгі мәзірінде тіркелген. "Көк салат" 1928 жылдың шілдесінде "Статлер" қонақ үйінің кешкі ас мәзірінде кездеседі. "Шеф салатасы" 1929 жылдың қыркүйегінде Нью-Йорк қаласындағы "Пенсильвания" қонақ үйінің кешкі ас мәзірінде пайда болды.