Жон МакГрегордың «Ешкім керемет нәрселер туралы айтпаса» романы – британдық шағын қала тұрғындарының күнделікті өмірін көрсетеді. Марапатталған туынды!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2002 жылы Джон Макгрегордың "Егер ешкім керемет нәрселер туралы айтпаса" романы – британдық жазушы Джон Макгрегордың тұңғыш романы, ол алғаш рет 2002 жылы Bloomsbury баспасында жарық көрді. Роман қала маңындағы британдық көшенің бір күнін бейнелейді, сюжет көшенің әртүрлі тұрғындарының өмірін кезекпен баяндайды. Көшенің барлық тұрғындарының, біреуін қоспағанда, ой-пікірлері үшінші тұлғада баяндалады, ал повесть олардың ойлау процесін шағылыстыратын ағынмен жазылған грамматикалық стильді қолданады. Кітапқа жалпы оң пікірлер айтылды, әсіресе, Авторлар қоғамы ұсынған беделді Сомерсет Моэм сыйлығына ие болды.
2002 novel by Jon McGregor
If Nobody Speaks of Remarkable Things is British writer Jon McGregor's first novel, which was first published by Bloomsbury in 2002. It portrays a day in the life of a suburban British street, with the plot alternately following the lives of the street's various inhabitants. All but one person's viewpoint is described in the third person, and the narrative uses a flowing grammatical style which mimics their thought processes. Receiving generally positive critical reviews, the book notably won the prestigious Somerset Maugham Award, issued by the Society of Authors.
Шабыт
Джон Макгрегор өзінің веб-сайтында кітаптың, Диана ханшайымның қайтысына реакция туралы кітап ретінде басталганын түсіндіреді, ол "өмір өз ағысын келіп, тоқтамайтын көшеде" өрнектелген. Оның мақсаты "бір қаланың бір көшесінің бір күнін алып, онда болып жатқан сан алуан оқиғаларды көрсетуге тырысу, сондай-ақ адамдардың үнемі көшіп-қонып, көбінесе бір-бірінің есімдерін білмейтін жағдайда, осы оқиғалардың қалай өзара байланысатынын қарастыру" болды. Ол оқиғаның Брэдфорд қаласында, Макгрегордың 1990 жылдардың аяғында тұрған жерінде болатынын мәлімдейді.
On his website, Jon McGregor explains that the book began partly as a book about the reaction to the death of Princess Diana, set in 'a street where life was going on regardless'. His aim was 'to take a day in the life of one street in a city, and try to show the vast multiplicity of stories which were happening there, and to look at how those stories interacted with each other in an environment where people were constantly moving in and out and rarely knew each other’s names'. He goes on to state that the setting is Bradford, where McGregor lived in the late 1990s.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
If Nobody Speaks of Remarkable Things дәстүрлі повесть құрылымын пайдаланбай, аты айтылмаған ағылшын көшесінің тұрғындарынан бірінен екіншісіне көшіп, олардың бір күн ішіндегі іс-қимылдары мен ішкі сезімдерін, 1997 жылғы жаздың соңғы күнінде бейнелейді. Бұл кейіпкерлердің есімдері аталмайды, оларды әлемнің барлығын білетін үшінші тұлға баяндаушы суреттейді. Бұл бөлімдер жақында жүкті екенін білген, бірнеше күннің оқиғасын бірінші тұлғада баяндайтын жас әйелдің әңгімесімен кезектеседі. Ол жиі өткенде болған қорқынышты оқиғаға байланысты қысымды меңзеп сөйлейді, соның салдарынан романның қалған бөлігі осы күні өтетіні аңғарылады.
If Nobody Speaks of Remarkable Things eschews a traditional narrative structure, instead moving from one resident of an unnamed English street to another, describing their actions and inner world over the course of a single day, the last day of Summer in 1997. These characters are not named, and are described by an omniscient third person narrator. These sections are intercut with another character, a young woman who has recently discovered that she is pregnant, who narrates in the first person and whose story covers several days. She regularly refers ambiguously to a day in the past when something terrible happened, and it gradually becomes clear that the rest of the novel is set during this day.
Марапаттар мен ұсыныстар
If Nobody Speaks of Remarkable Things Букер сыйлығының тізіміне іріктеліп, 2003 жылы Бетти Траск сыйлығы мен Сомерсет Моэм сыйлығын жеңіп алды.
If Nobody Speaks of Remarkable Things was longlisted for the Booker Prize, and in 2003 won both the Betty Trask Award and the Somerset Maugham Award.
Қабылдау
"Егер ешкім таңғажайып нәрселер туралы айтпаса" роман сыншылардан көбінесе жағымды пікірлер алды. Уильям Лит, The Daily Telegraph үшін жазған мақаласында: "Бұл қарапайым, сұр және қайғылы әлем, бірақ Макгрегор оны әсерлі күшпен бейнелейді. Бәрі өте жақсы жасалған", – деді. Ал Дэвид Виганд Сан-Франциско хроникасында кейіпкерлердің "оның ұсынысқа толы ерекшеліктері мен көркем жазу стилі арқасында бір сәтте өте анық көрінетінін" айтты. Дегенмен, The Guardian газетінде Джули Майерсон: "Бұл жаман роман деп айту қиын, бірақ одан да әлсіз романды көзге елестетуге болмайды, оның жанды күші Вирджиния Вулфтың арманшыл, еліктеуші, сәндікке ұмтылуынан тартылып алғандай" деп жазды.
If Nobody Speaks of Remarkable Things received largely favourable reviews from critics. William Leith, writing for The Daily Telegraph, stated "this is an ordinary world, shabby and melancholy, but McGregor describes it with mesmeric power It all works extremely well," and David Wiegand said in the San Francisco Chronicle that the characters "become momentarily vivid through his keen sense of detail and lyrical writing style." Writing for The Guardian, however, Julie Myerson stated that "though you couldn't say this is a poor novel it would be hard to imagine a paler one, its lifeblood sucked out by a Virginia Woolfish adherence to the fey, the pretend, the fortuitously elegant."