Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
География
Мислиня – Мислиня өзенінің жоғарғы ағысы бойында жатқан кең жайылған елді мекен. Оған Шентленарт төңірегімен қатар, оңтүстікке қарай Мовже, солтүстік-шығысқа қарай Плавж, Глажута, Стара Глажута, Сподня Комиссия және Згорня Комиссия, ал батысқа қарай Страже және Вовкаре кіреді. Оңтүстік-батыста Мислиня Веленьеден Словень Градецке дейінгі басты жолдың бойында, ал солтүстік-шығыста Мислиня шатқалына (немесе Мислинья жарқына) қарай созылатын жолдың бойында орналасқан. Айналасындағы биік жерлер: шығысында Воловица тауы, оңтүстігінде Туряк төбесі, батысында Чесник шыңы, Лучевец төбесі, Чрепич төбесі және Фрик шыңы. Мислиня шатқалы петрографиялық тұрғыдан алуан түрлі, оған шиста, диафорит, кварцит, гнейс, амфиболит, тоналит және басқа да минералдар кіреді.
Mislinja is a sprawling settlement along the upper watershed of the Mislinja River. It includes the core hamlet of Šentlenart as well as Movže to the south, Plavž, Glažuta, Stara Glažuta, Spodnja Komisija, and Zgornja Komisija to the northeast, and Straže and Vovkarje to the west. To the southwest, Mislinja lies along the main road from Velenje to Slovenj Gradec, and to the northeast along a road into the Mislinja Gorge ( or Mislinjski jarek). Surrounding elevations include Mount Volovica to the east, Turjak Hill to the south, and Cestnik Peak (; ), Lučevec Hill , Črepič Hill , and Fric Peak (; ) to the west. The Mislinja Gorge is petrographically diverse, consisting of schist, diaphorite, quartzite, gneiss, amphibolite, tonalite, and other minerals.
Атауы
Мислиня алғаш рет 1335 және 1404 жылдары Мислинг (және 1460 жылы Мисслинг) ретінде жазбаша дереккөздерде кездеседі. Атауы ертедегі гидронимнен – *Мыслин’а (voda) (сөзбе-сөз, ‘Мыслинъ өзені’) – туындаған, бұл өзен бойында тұратын адамдарға сілтеме жасайды. *Мыслинъ кішірек атауы *Мысльь жеке есімінен шыққан. Жергілікті диалектте бұл елді мекен Мислинье деп те аталады. Темір жол 4 (Grobišče ob železniški progi 4) жаппай қабірі елді мекеннің батысында, бұрынғы темір жолдың солтүстігіндегі алаңда орналасқан. Онда белгісіз саны құрбандар бар. Мовже 1 және 2 жаппай қабірлері (Grobišče Movže 1, 2) елді мекеннің оңтүстігінде жатыр. Екеуі де бұрынғы танкке қарсы орлар және көптеген усташа әскерлері мен хорват азаматтарының қалдықтарын қамтиды. Мовже 1 жаппай қабірі Мовжедегі №24 үйдің жанындағы Абршек шаруашылығының оңтүстігінде орналасқан. Мовже 2 жаппай қабірі жол мен темір жолдың арасында жатыр.
Mislinja was first attested in written sources in 1335 and 1404 as Misling (and as Missling in 1460). The name is derived from an earlier hydronym, *Myslin'a (voda) (literally, 'Myslinъ's creek'), thus referring to people living along the creek. The hypocorism *Myslinъ is derived from the personal name *Myslь. In the local dialect, the settlement is also known as Mislinje. The Railroad 4 Mass Grave (Grobišče ob železniški progi 4) is located west of the settlement in a meadow north of the former railroad. It contains an unknown number of victims. The Movže 1 and 2 mass graves (Grobišče Movže 1, 2) are located south of the settlement. Both are former anti tank trenches and contain the remains of a large number of Ustaša soldiers and Croatian civilians. The Movže 1 Mass Grave is south of the Abršek farm at Movže no. 24. The Movže 2 Mass Grave is located between the road and the railroad.
Шіркеулер
Елді мекенде екі шіркеу бар, екеуі де Шентиль-под-Турьяком приходына қарасты. Біреуі Әулие Леонардқа арналған, ол 17 ғасырдың ортасында, алғашқы жазбаларда 1476 жылы кездесетін бұрынғы шіркеу орнында салынған. Екіншісі Әулие Агатийге арналған. Ол 14 ғасырда готика стилінде салынған және көбінесе түпнұсқа түрінде сақталған.
There are two churches in the settlement, both belonging to the Parish of Šentilj pod Turjakom. One is dedicated to Saint Leonard and was built in the mid 17th century on the site of an earlier church first mentioned in written documents dating to 1476. The second is dedicated to Saint Agathius. It was built in the Gothic style in the 14th century and is preserved more or less in its original from.