Кіріспе

Американдық кинорежиссер, баскетболшы Роберт Риз Пэриш (4 қаңтар 1916 – 4 желтоқсан 1995) – американдық кинорежиссер, монтажшы және бұрынғы бала актер. Ол «Дене мен жан» (1947) фильміндегі жұмысы үшін «Үздік монтаж» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығын жеңіп алды.

Өмір және мансап

Колумбус, Джорджия қаласында дүниеге келген Пэрриш, Кока-Кола сатушысы Гордон Р. Пэрриш пен актриса Лора Вирджиния (Риз) Пэрриштің ұлы еді. Пэрриштің Беверли мен Хеленді қоса, бауырлары 1920 жылдары отбасы Лос-Анджелеске көшкен кезде актерлік саласына қадам басты.

Актерлік өнер

Парриш өзінің алғашқы фильмінде "Біздің топтың" қысқаметражды фильмі "Олимпиада ойындары" (1927) арқылы танымал болды. Одан кейін ол классикалық "Күн шығу: Екі адамның әні" (1927), "Йель және Гарвард" (1928) – тағы бір "Біздің топтың" қысқаметражды фильмі, Джон Фордтың "Мама Макри" (1928) және "Төрт ұл" (1928), Харольд Ллойдпен түсірілген "Спиди" (1928), Форд үшін түсірілген "Райли полицей" (1928), Дуглас Фэрбенкспен түсірілген "Темір маска" (1929), "Илаһи әйел" (1929), "Рейкетер" (1929), Грета Гарбомен түсірілген "Анна Кристи" (1930), соғысқа қарсы фильм "Батыс майданында бәрі тыныш" (1930), Джон Уэйнмен түсірілген "Ұлы жол" (1930), Форд үшін түсірілген "Өмір сүру құқығы" (1930), Рут Чаттертонмен түсірілген "Сүйіспеншілікке құқық" (1930), Чарльз Чаплиннің "Қала жарықтары" (1931), "Жанжал парағы" (1931), "Мен осы әйелді аламын" (1931), Франк Капра үшін түсірілген "Тыйым салынған" (1932), "Ғажайып адам" (1932) және "Жанжал сатылымда" (1932) фильмдерінде ойнады. Парриш Сесил Б. де Милл үшін "Бұл күн мен дәуір" (1932), "Доктор Булл" (1933), "Судья Прист" (1934), "Бүкіл қала сөйлейді" (1935) және Форд үшін "Ақпарат беруші" (1935), де Милл үшін "Крест жорықтары" (1935), Форд үшін "Бұрылыстағы кеме" (1935) және "Акула аралының тұтқыны" (1936), "Кемеде мәңгі" (1936), "Миллионда бірі" (1936) және Соня Хенимен түсірілген "Жұқа мұз" (1937), Франк Борзаж үшін "Түнде тарих жасалады" (1937), "Өмірдің қуанышы" (1938), "Тамаша уақыт" (1938), "Мистер Дудл қашып кетеді" (1938) және "Драмалық мектеп" (1938) фильмдерінде түсті.

Бас редактор

Джон Форд Пэришті сахна артында жұмыс істеуге ынталандырды және оны «Информер» фильмінде монтажшының шәкірті ретінде жұмысқа алды. Кейін ол Пэришті «Мэри Шотландияның» (1936) фильміне редактордың көмекшісі етіп тағайындады. Пэриш Фордтың фильмдерінде монтаж және дыбыс салаларында сахна артында жұмыс істеді, оның ішінде «Стайджкоуч» (1939), «Жас мырза Линкольн» (1939), «Мохок бойындағы барабандар» (1939), «Қаһардың жүзімдері» (1940), «Ұзақ сапар» (1940) және «Теміржол» (1941). Форд пен Пэриш екеуі де Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етті, және бірге бірнеше деректі және оқу фильмдерін жасады, соның ішінде «Мидуэй шайқасы» (1942), «Дұшпан тылында қалай жұмыс істеу керек» (1943), «Неміс өнеркәсіптік еңбек күші» және «7 желтоқсан: Фильм» (1943). Пэриш Джордж Стивенстің «Әділет орнатылсын» (1945) және «Нацистердің жоспары» (1945) фильмдерін монтаждаушы ретінде де жұмыс істеді. Пэриш әскери қызметтен босатылғаннан кейін Роберт Россеннің «Дене және жан» (1947) бокс драмасын монтаждауға көмектесті. 1947 жылы Пэриш фильмдегі жұмысы үшін Фрэнсис Лайонмен бірге «Оскар» сыйлығын бөлісті. Пэриш Джордж Кукор үшін «Қос өмір» (1947) фильмін, Льюис Майлстоун үшін «Ешқандай ұсақ кемшіліктер жоқ» (1948) фильмін және Макс Офюльс үшін «Ұсталған» (1949) фильмін монтаждады. Пэриштің екінші «Оскар» номинациясы, Ал Кларкпен бөліскен, Россеннің «Барлық патшаның адамдары» (1949) саяси драмасы болды. Алғашқы нұсқаларында фильмді көрермендер мен студия басшылары жақсы қабылдамады. Пэриш «монтаж тәсілінің» әлдеқайда тиімді екенін анықтады, онда әр маңызды оқиғадан белгілі бір уақыт бұрын және кейін кездейсоқ кесілімдер жасалды. Кларк пен Пэриштің монтаж номинациясынан басқа, фильм «Үздік фильм» сыйлығын жеңіп алды және үлкен табысқа ие болды. Ол сондай-ақ «Мен үшін қайғылы әндер жоқ» (1950) және «Ерекше әйел» (1950) фильмдерін, сондай-ақ «Адамдар мен музыка» (1951) деректі фильмін монтаждады.

Режиссерлік

Парриш өзінің режиссерлік дебютын "Қайғылы қасірет" (1951) атты кек алу драмасымен жасады. Одан кейін "Мафия" (1951) және Джоэл МакКреамен "Сан-Франциско тарихы" (1952) фильмдерін түсірді. Парриш Фил Карлсонды "Тапсырма: Париж" (1952) фильмінде ауыстырды және "Жеңіл ерлер" (1952) фильмінде авторлық құқығы көрсетілмеген жұмыстар жасады. Ол "Мей пал Гас" (1952) және "Руф шут" (1953) фильмдерін режиссерлік етті. "Мұқал төбе" (1954) 8-ші Британ академиясының кино сыйлығында "Үздік британдық фильм" номинациясына ие болды. Парриш одан кейін "Люси Галлант" (1955), "Астындағы от" (1957), "Желді елікте" (1958) және "Керемет ел" (1959) фильмдерін түсірді. Ол Джонни Стаккатоның "Поэттің қосымы" атты эпизодын, сондай-ақ "Твайлайт-зонаның" "Ангельдерге арналған", "Уиллоубиде аялдама" және "Қуатты Кейси" эпизодтарын режиссерлік етті. Парриш "In the French Style" (1963) фильмімен қайта оралды. Одан кейін Питер Селлерспен бірге "Up from the Beach" (1965) және "The Bobo" (1967) фильмдерін түсірді. Ол Джеймс Бонд пародиясы "Казино Рояль" (1967) фильмінде Селлерстің кейбір сахналарын режиссерлік етті, ол осы фильмнің бес режиссерінің бірі ретінде көрсетілген. Парриш сонымен қатар "Дэффи" (1968), "Доппельгенгер" (1969), "Бастард деп аталатын қала" (1971) және "Марсель келісімшарты" (1974) фильмдерін де түсірді. Оның соңғы фильмі, Бертран Таверньемен бірлесіп түсірілген "Миссисипи блюз" (1983) болды. Ол "Көк байо" (1990) фильмінде актерлік рөлде ойнады.

Мемуарлары

Парриштің мансабын қорытындылағанда, Аллен Грант Ричардс: "Парриштің тамаша редакциялық жұмыстары мен ерте режиссерлік тәжірибесінен басқа, ол ең алдымен Голливудтағы өмір туралы екі естелік кітабындағы әңгімеші ретінде есте қалуы мүмкін" деді. Кинотарихшы Кевин Браунлоу Париштің "Голливудта өскен күндерім" (1976) атты алғашқы мемуары туралы: "Оның осы фильмдер туралы айтқан әңгімелері өзіндік құндылығымен көзге түсті, сонымен қатар ол көбінесе күтпеген тұрғыдан келді, сондықтан сізді тек соңғы ой ғана емес, жағдайдың өзі де таңқалдырды. Біздің бәріміз одан оларды жазып беруін өтіндік, ол 1976 жылы солай жасады, нәтижесінде кино индустриясы туралы ең тартымды және әзілді кітаптардың бірі жарық көрді [ ] [Голливудта өскен күндерім] осы мерейлі [туылған] жылда қайта басылуға лайық" деп жазды. Ал 1988 жылы "Голливуд енді мұнда жоқ" атты жалғасы жарық көрді.