Кіріспе

Луизиананың испан губернаторы Дон Мануэль Луис Гайосо де Лемос и Аморин (30 мамыр 1747 – 18 шілде 1799) 1797 жылдан 1799 жылы қайтыс болғанға дейін испан Луизианасының губернаторы болды.

Ерте жылдары және әскери мансап

Португалияның Порту қаласында 1747 жылдың 30 мамырында Испания консулы Мануэль Луис Гайосо де Лемос и Сармиенто мен Тереза Анхелика де Аморин и Магальянестің ұлы болып дүниеге келді. 23 жасында Мануэль Гайосо де Лемос испан Лиссабон полкіне кадет ретінде (1771) қосылды және келесі жылы подпоручик (прапорщик) болды. Лиссабон полкі 1769 жылы фельдмаршал Алехандро О’Райли басшылығымен Луизиана Испанияның бақылауына берілгеннен кейін Гаванадан Нью-Орлеанға қайта тағайындалды. Өмірі бойы Гайосо де Лемос әскери атағын сақтап, қайтыс болған кезде бригадир болды. 1787 жылдың 3 қарашасында Гайосо де Лемос форттың және жаңадан құрылған Натчес округінің әскери және азаматтық басқаруын қабылдады, Батыс Флоридадағы британдықтардың жеңілісінен кейін генерал-губернатор Эстебан Родригес Миро оны округ әкімі етіп тағайындады. Ол келгеннен кейін Гайосо де Лемос 1792 жылы жер иеленушілердің бейресми кабильдосын (кеңесін) құрды, ол кейін ресми тіркелді. Кеңестің көп бөлігі испандық емес, Огайо өзені аңғарындағы қоныстардан (әсіресе Кентукки) келген адамдардан құралды. Гайосо де Лемос испандықтардың, әсіресе католиктердің, атап айтқанда ирландтар мен шотландтардың, сондай-ақ маңызды мүлік әкелгендердің испан жеріне қоныстануын ынталандыра берді. Ол Натчес қаласының әкімшілік бөлігін жағалаудан жарға көшірді. Оның азаматтық басқару кезінде ең маңызды мәселелердің бірі жер иелігіндегі шатасу, көптеген келіспеушіліктер болды. Родригес Мироның ізбасары, генерал-губернатор Франсиско Луис Гектор де Каронделет бұл мәселені түзетуге құлық танытпады. Натчесте болған кезде Гайосо де Лемос АҚШ-тың өсуін тежеу үшін генерал Джеймс Уилкинсон мен Филип Нолан сияқты бірқатар американдықтардың ашкөздігін пайдаланды. Осы мақсатта Гайосо де Лемос жергілікті үнді тайпаларымен одақ құрып, олармен ресми келісімдерге қол қойды, ең бастысы 1793 жылғы Ногалес келісімінде Чикасо, Мускоги, Талапуче, Алабама, Чероки және Чоктау тайпаларымен шабуылдық және қорғаныс одақтары құрылды. Оның басшылығымен испандықтар Миссисипиді Форт-Ногалес (кейін Уолнат-Хиллс, содан кейін Виксбург) және Чикасо-Блаффс (кейін Мемфис) қалаларында нығайтты. Ол 1793 жылы генерал Джордж Роджерс Кларктың Нью-Орлеанға қарсы жоспарланған шабуылы туралы Уилкинсоннан алған ақпаратты алуда маңызды рөл атқарды. Алайда, 1796 жылғы Пинкни келісіміне сәйкес, Испания Натчес округін АҚШ-қа беруге келісті. Гайосо де Лемос испандықтардың Миссисипи өзенінің шығыс жағынан біртіндеп шығуын қадағалады. 1797 жылдың наурыз айында Форт-Ногалес жабылды, әскерлер мен жабдықтар Сент-Луиске көшірілді. Округтің толық эвакуациясы 1798 жылға дейін болған жоқ, сол кезде АҚШ Миссисипи аумағын құрды.

Луизиананың губернаторы

Гайосо де Лемос 1797 жылғы 5 тамызда Каронделеттің орнына Луизиананың генерал-губернаторы болды. Оның алғашқы қадамы – Bando de Buen Gobierno (Жақсы үкімет туралы жарлық) жариялау және жер участаларын беру мәселесіндегі барлық бекет командирлеріне нұсқаулар тізімін жіберу болды. Губернатор ретінде Гайосо де Лемос Испанияның әскери күшін Нью-Орлеанда нығайтты, әлі де Ұлыбританияның оңтүстікке қарай шабуыл жасауы мүмкін деген қауптен сақтанып, испандық Луизиананы АҚШ пен испандық Техас арасындағы буферлік аймақ ретінде сақтап қалуға тырысты. Ол тәжірибелі саясаткер болды және америкалықтарға өз құлдарын солтүстіктен әкелуге рұқсат берудің ресми емес саясатын жалғастырды, бірақ Испания 1792 жылдан бері жаңа құлдарды әкелуге тыйым салған еді. Дегенмен, ол үкіметтің басқа салаларында қатаң ұстанымдарды ұстанды; 1798 жылы ол колонияның мемлекеттік діні ретінде католицизмді бекіту туралы толыққанды жарлық шығарды. Бұл жарлық дін қызметкерлерінің санын арттырумен қатар, адамдарды сенбі және мереке күндері қажетсіз жұмыстардан бас тартуға мәжбүрлеуге бағытталды. Жарлықта Гайосо де Лемос шіркеудің діни доктринасына немесе қоғамдағы маңыздылығына күдік келтірген әркімді айыптады. 1798 жылы ол қалада аурулардың және жағымсыз иістердің таралуын болдырмау мақсатында мемлекеттік қоқыс жинау жүйесін енгізді (сол кезде бұл жаңа идея еді). Гайосо де Лемос 1799 жылғы 18 шілдеде Нью-Орлеанда сары қызбадан қайтыс болды, оның мәйіті Сент-Луис соборында жерленді. Полковник Франсиско Булиньи әскери губернатор міндетін атқарушы, ал Николас Мария Видал азаматтық губернатор міндетін атқарушы болып тағайындалды. Мемфистегі (Теннесси штаты) Гейосо Байу деп аталатын ішінара жабық өзен Мануэль Гейосоның құрметіне аталған.

Жеке өмір

Гайосо де Лемос үш рет үйленген. Оның бірінші әйелі Лиссабондық Тереза Маргарита Хопман и Перейра болды, олардан екі бала дүниеге келді. 1792 жылы ол Филадельфия және Луизианадан Элизабет Уоттсқа үйленді; ол үш айдан кейін қайтыс болды. Одан кейін ол Элизабеттің қарындасы Маргарет Сирилла Уоттсқа үйленді, олардан бір ұл туды.