Кіріспе

Солтүстік Ирландияда 18 екі цилиндрлі 2-6-4T локомотивтері.

NCC Class WT – Солтүстік Ирландияда қызмет ету үшін Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы компаниясының ана компаниясы – Солтүстік Каунтис комитеті салған 2-6-4T бу локомотивтерінің класы.

Тарих

18 WT класы локомотивтері 1946 және 1950 жылдар аралығында Англиядағы Дерби зауытында Джордж Иваттың жобасы бойынша 1–10 және 50–57 нөмірлерімен салынды. Олар NCC W класы моголдарының танк-моторлық нұсқасы болды. Танк-моторлы локомотивтер терминалдарда бұрылуды қажет етпеді, ал LMS сәтті 2 6 4T сериясын шығарды. LMS Fairburn 2 6 4T сияқты, оларда цилиндрлердің алдындағы пластинаның болмауы және бункер орналасқан еді. Олар сэр Генри Фаулердің LMS Fowler 2 6 4T локомотивтерінің негізінде жасалған. Олардың бастапқы қызметтеріне Ларнеге дейінгі тармақ бойындағы қалалық жолаушылар тасымалы, сондай-ақ Белфаст–Дерри бағытындағы қызметтер кірді. Желілерді Ирландияның Ұлы Солтүстік Темір Жолынан (Great Northern Railway of Ireland) Ольстерлік Көлік Орталығына (Ulster Transport Authority) беруге байланысты, олар сол желілерде де пайдаланылды, әсіресе Белфасттан және Белфастқа қала маңындағы қызметтерде. Су құю аралықтарын ұзарту үшін бейімделген тендерлердің қолданылуына кем дегенде бір мысал бар. 1962 жылдың желтоқсанында 50 нөміріндегі локомотивке бұрынғы NCC 2 6 0 тендерлік локомотивтерінің бірінен қазандық берілді, қазандық пен оттық Дербиде жөнделіп, күрделі жөндеуден өтті. 1966 жылдың басында және қызмет мерзімінің соңына қарай WT класы локомотивтері маңызды тасымал жұмыстарына қатысты. Бұл Магераморндағы Blue Circle цемент зауытынан Белфастқа жақын Гринкастлге автожол құрылысына арналған шөкір тасымалдайтын пойыздарға қатысты. Әрқайсысы 20 вагоннан тұратын үш пойыз құрастырылды, әр шетінде WT класы локомотивтері орналасқан. Әрбір толтырылған пойыз тас тасымалдады, және 1970 жылдың мамыр айында келісімшарт аяқталғанға дейін барлығы 7,600 пойыз материал тасыды. WT класы локомотивтерінің соңғысы 1971 жылы ресми түрде қызметтен шығарылды, соңғы рет жолда болған уақыты 1970 жылдың 22 қазаны болды. Бұл оларды Британ аралдарындағы негізгі желіде жұмыс істеген соңғы бу локомотивтері етті; Ирландия Республикасындағы Córas Iompair Éireann бу локомотивтері 1962 жылы, ал Ұлыбританиядағы British Railways бу локомотивтері 1968 жылы тоқтатылды.

Сақтау

Осы локомотивтердің бірі, № 4, пайдаланудан алынғаннан кейін Ирландияның теміржол сақтау қоғамы (RPSI) тарапынан сақталған. RPSI оны мерейлі жағдайлардағы басты магистральдық пойыздарда пайдаланады. 2015 жылдың маусым айында күрделі жөндеуден өткен соң, қазіргі таңда толыққанды жұмыс істеп тұр. № 4 – 1960 жылдардың ортасында көмірді қайта толтыру қажеттілігін азайту үшін кеңейтілген көмір бункеріне ие болған жеті локомотивтің бірі болды.

No 58 жоба

RPSI қазіргі заманғы желілерде айналыс платформалардың жеткіліксіздігін ескере отырып, екінші магистральдық танк локомотивіне ие болу үшін сыныптың жаңа мүшесін (No.58) салу мүмкіндігін қарастырды. Бірақ, көмір мен су қоймалары арасындағы қашықтық тендерлі локомотивтерде ұзақ болғандықтан, оның орнына NCC W класындағы Mogul локомотиві салынуда.

Техникалық мәліметтер

Локомотивтер көптеген LMS стандарттық ерекшеліктерімен салынды, мысалы, өздігінен тазаланатын түтін қорабы, шайқалатын оттық, өздігінен босатылатын күл табасы, бүйірлік терезесі бар кабина және басқаларымен қатар NCC тәжірибесіне сәйкес қарапайым тақта. Сонымен қатар, қатар қазандықтағы судың үстіңгі қорегі (сол кезде LMS қолданған конус тәрізді қазандықтардан өзгеше), Dreadnought типті вакуумды тежегіш жүйесі, Детройт типті көзбен бақыланатын цилиндр майлау құрылғысы және құйма нөмірлік тақта қолданылды. Локомотивтердің жылдамдығы шектеусіз болды және олардың әр 64 километрге (40 миль) бір тонна көмір жұмсауы күтілді.