Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық журналист (1931–2020)
Canadian journalist (1931–2020)
Уильям Денис Гертель Джонсон, CM (23 сәуір 1931 – 2 наурыз 2020) – канадалық ғалым, журналист және автор.
William Denis Hertel Johnson, CM (23 April 1931 – 2 March 2020) was a Canadian academic, journalist, and author.
Ерте өмір және білім
Джонсонның анасы франкофон, ал әкесі ағылшын тілінде сөйлеген, ал Джонсон өзі ағылшын және француз тілдерін білген. Оның анасы Онтариодағы құқық қозғалысында 17-ші қағида бойынша француз мектебіне қол жеткізу мәселесінде белсенді түрде көрініс берген. Джонсон жеті жыл Монреальдегі Жан де Бребеуф колледжінде оқыды және Монреаль университетінен француз әдебиеті бойынша магистр дәрежесін алды. Үйде ол әйелімен, француз әдебиеті докторымен, тек француз тілінде ғана сөйлескен.
Johnson's mother was francophone and his father anglophone and Johnson himself spoke both English and French. His mother was outspoken in the Ontario rights movement regarding French school access under Regulation 17. For seven years Johnson attended Collège Jean de Brébeuf in Montreal, and held an MA in French literature from the Université de Montréal. At home, he spoke only French with his wife, who has a doctorate in French literature.
Мансап
Джонсон журналист болғанға дейін Торонто университетінде әлеуметтанудан сабақ берді, Квебек қаласында және Вашингтон қаласында «Глоб энд Мейл» газетінде парламенттік тілші, сондай-ақ Онтарионың Оттава қаласындағы «Монреаль газеті» газетінде журналист және парламенттік тілші болып жұмыс істеді. 1982 жылы Джонсон «Квебектегі әлеуметтік, мәдени және саяси мәселелер туралы күнделікті баяндамалары ағылшын тілді оқырмандарға франкофондардың проблемалары мен ұмтылыстары туралы жаңа түсінік берді және Канаданың бірлігіне елеулі үлес қосты» деген тұжырыммен Канада орденінің мүшесі аталды. Ол Квебектің тәуелсіздік қозғалысының тарихында көзқарастар мен жаңылысқан түсініктердің қандай рөл атқарғаны туралы жазды. Джонсон 1998 жылы «Квебек Альянсы» лобби тобының президенті болып сайланды және 2000 жылға дейін даулы мерзімде қызмет етті. Осы мерзімде ол үкіметтік шенеуніктермен кездесуден бас тартты, француз тілінің хартасына қарсы екі шағын демонстрация ұйымдастырды, Квебек үкіметінің тәуелсіздік жариялауына қатысты гипотетикалық мәлімдемелерді айыптауды көздейтін баптарды топтың конституциясына қосты және «Теңдік» партиясының шағын мүшелерін директорлар кеңесіне сайлауды қолдады. Бұған наразылық білдіре отырып, директорлар кеңесінің 20 мүшесі және көптеген қызметкерлер отставкаға шықты, ал алты байланысты топ оның басшылық стилін тым қақтығысты деп бағалап, қарым-қатынасты тоқтатты. Оның қызмет ету кезеңінде қаржылай көмектер мен мемлекеттік қаржыландыру азайды, бірақ мүшелер саны артты. Федералды үкімет тарапынан Квебектің ресми тілдік азшылықтарын қорғау үшін мойындалған қауымдастықтың президенті ретінде Джонсон 1998 жылы Монреальдегі Сен-Жан Баптист күні шеруіне ұйымдастырушылар мен полицияның қарсылығына қарамастан қатысуға батылдық танытты; шеру кезінде «Энтартистер» оның бетіне кремді пирог лақтырды.
Johnson taught sociology at the University of Toronto before becoming a journalist, working as a parliamentary correspondent in Quebec City and Washington, D. C. for The Globe and Mail and as a journalist and parliamentary reporter for the Montreal Gazette in Ottawa, Ontario. In 1982, Johnson was made a Member of the Order of Canada with the citation that his "daily reports from Quebec on social, cultural, and political affairs have given Anglophone readers new insights into the problems and aspirations of Francophones and have contributed notably to Canadian unity." He wrote about the role that attitudes and misconceptions have played in the history of the Quebec sovereignty movement. Johnson was elected president of the lobby group Alliance Quebec in 1998, serving a controversial term until 2000. During that term, he refused to meet with government officials, held two small demonstrations against the Charter of the French Language, added clauses to the group's constitution denouncing hypothetical declarations of independence by the Quebec government, and supported the election of members of the tiny Equality Party to the group's board of directors. In protest, 20 members of the board of directors and most staff members resigned, while six affiliated groups severed their ties, calling his leadership style overly confrontational. Donations and government funding decreased, but membership increased during his tenure. As president of the association recognized by the federal government to defend Quebec's official language minority, Johnson insisted on marching in Montreal's Saint Jean Baptiste Day parade in 1998, over the objections of the organizers and the police; during the parade, the Entartistes threw a cream pie in his face.