1774 жылғы Квебек заңы: Британ империясының құрамындағы жаңа провинция

Кіріспе

1774 жылғы Квебекті Британ империясының құрамына енгізу туралы заң.

Квебек актісі 1774 жылғы Ұлыбритания Парламентінің Квебек провинциясындағы басқару тәртібін белгілеген актісі болды. Актінің басты ерекшеліктерінің бірі – провинцияның аумағын кеңейту, Үнді резерватының бір бөлігін, қазіргі Оңтүстік Онтарио, Иллинойс, Индиана, Мичиган, Огайо, Висконсин және Миннесотаның аймақтарын қамтуы еді. Акт анттағы протестанттық дінге сілтемені алып тастады, католицизмді еркін дін ретінде мойындады және шіркеудің алым-салық жинау құқығын қайта орнатты. Сонымен қатар, жеке құқық мәселелерінде француз азаматтық құқығының қолданылуын жаңартты, бірақ ағылшын ортақ құқығы бойынша мүліктің еркін өтелуін шектемеді; мемлекеттік құқық мәселелері, әкімшілік шағымдар, сот процесі және қылмыстық қудалау осы құқық бойынша жүзеге асырылды. Квебекке ағылшын тілінде сөйлейтін, Он үш колониядан келген иммигранттар актінің көптеген қағидаларына қарсы болды, оларды саяси бостандықтарының шектелуі деп қарады. Акт Америка революциясына себеп болған көптеген факторлардың бірі болды. Француз тілінде сөйлейтін канадалықтардың пікірлері әртүрлі болды, бірақ жер иелері мен дін қызметкерлері актінің шараларына көңілді болды. Он үш колонияда акт Бостон шай партиясы және басқа да наразылықтарға жаза ретінде қабылданған басқа да заңдармен бірге қабылданды. Америкалық патриоттар оларды «Төзбеу заңдары» (Intolerable Acts) деп атады, ал Англияда – «Мәжбүрлеу заңдары» (Coercive Acts). Бұдан өзге, колонистер актіні әкімшілік жүйенің жаңа үлгісі деп қарады, ол оларды өздері сайлаған ассамблеялардан айырып, Огайо аймағының көп бөлігін Квебек провинциясына беру арқылы олардың жер талаптарын жоятын сияқты болды. Америкалықтар актіні колонияда католицизмді орнату деп түсіндірді, себебі олардың көптеген өкілдері француз және үнді соғысына қатысқан еді, және бұрынғы жауларына берілген діни бостандық пен жерлерді өздеріне жасалған құрметсіздік деп санады.

The Quebec Act, 1774 was an Act of the Parliament of Great Britain which set procedures of governance in the Province of Quebec. One of the principal components of the Act was the expansion of the province's territory to take over part of the Indian Reserve, including much of what is now southern Ontario, Illinois, Indiana, Michigan, Ohio, Wisconsin, and parts of Minnesota. The Act removed the reference to the Protestant faith from the oath of allegiance, and guaranteed free practice of Catholicism and restored the Church's power to impose tithes. Additionally, it restored the use of the French civil law for matters of private law, except for the granting of unlimited freedom of testation in accordance with English common law; which was maintained for matters of public law, including administrative appeals, court procedure, and criminal prosecution. In Quebec, English speaking immigrants from the Thirteen Colonies fiercely objected to a variety of its provisions, which they saw as a removal of certain political freedoms. The Act was one of the many catalysts that led to the American Revolution. Meanwhile, French speaking Canadiens varied in their reaction, although the land owning seigneurs and ecclesiastics were generally happy with its provisions. In the Thirteen Colonies, the Act had been passed in the same session of Parliament as a number of other Acts designed as punishment for the Boston Tea Party and other protests, which the American Patriots collectively termed the Intolerable Acts or, in England, the Coercive Acts. Moreover, the Act was seen by the colonists as a new model for administration, which would strip them of their self elected assemblies, and appeared to void some of the colonies' land claims by granting most of the Ohio Country to the province of Quebec. The Americans also interpreted the Act as an "establishment" of Catholicism in the colony, as many Americans had participated in the French and Indian War, and they now saw the religious freedoms and land given to their former enemy as an affront.

Өмірбаян

Жеті жылдық соғыста Ұлыбритания Корольдігі Франция Корольдігін жеңгеннен кейін, бейбітшілік 1763 жылғы Париж шартымен ресімделді. Шартының талаптарына сәйкес Франция Жаңа Францияны, атап айтқанда Канаданың француз колониясын, Ұлыбританияға өткізді, себебі ол оның құндылығы төмен деп есептелді, өйткені сол кездегі жалғыз маңызды тауарлық өнім – сусар терісі болды. Оның орнына, Франция Гваделупа және Мартиника аралдарын бағалы қант өндірісі үшін сақтап қалды. Француздар Канада деп атаған Сент-Лоуренс өзені бойындағы бұл аймақты британдықтар өз астанасының құрметіне Квебек деп атады. Ұлыбритания соғыста алған аумақтардың әскери емес басқаруы 1763 жылғы Корольдік жарлығында белгіленді. Бейбітшілік шартының талаптарына сәйкес, Канаданы тастағысы келмеген канадалықтар британдық азаматтарға айналды. Олар мемлекеттік қызметтерге тағайындалу үшін католик дінінен бас тарту туралы нақты талаптарды қамтитын патшаға адалдық серт беруі керек болды. Көптеген, негізінен католик канадалықтар мұндай серт беруге дайын болмағандықтан, бұл көптеген канадалықтардың жергілікті билік органдарына қатысуына кедергі келтірді. Оңтүстіктегі колонияларда Америка революциясына ұласқан наразылық күшейген кезде, британдықтар канадалықтар да өсіп келе жатқан бүлікке қолдау көрсетуі мүмкін деп алаңдады. Ол кезде Квебек провинциясының қоныс аударушы халқының басым бөлігін канадалықтар құрады (99% -дан астам) және Ұлыбританиядан көшіп келушілердің саны аз болды. Британдық тәжге шамамен 90 000 канадалықтың адалдығын қамтамасыз ету үшін, ең алдымен губернатор Джеймс Мюррей, кейін губернатор Гай Карлтон өзгерістердің қажеттігін жақтады. Сондай-ақ, канадалық азаматтар мен жаңадан келген британдық азаматтардың қарама-қарсы талаптары арасында келісімге келу қажеттігі болды. Колониялық губернаторлардың бұл күш-жігері нәтижесінде 1774 жылғы Квебек заңы қабылданды.

Заң

Аумақ: Провинцияның шекарасы заңмен белгіленді. Корольдік жарлықта белгіленген аумақтан өзге, шекаралар қазіргі Оңтүстік Онтарио, Иллинойс, Индиана, Мичиган, Огайо, Висконсин және Миннесотаның бір бөлігін қоса кеңейтілді. Федералды үкімет конституциялық заңдар жинағында осы заңды 1774 жылғы Квебек заңы деп атауды жалғастыруда.

Он үш отар

Квебек актісі американдықтарды ашуландырды және патриоттар оны төзбейтін актілердің бірі деп атады, сондай-ақ Америка революциясының басталуына ықпал етті. Вирджиния және басқа колониялардан келген шекарашылар бұл аймаққа енуді бастады. Огайо компаниясы сияқты жерді игеру компаниялары ірі жер учаскелерін иелену, оларды елді мекендеушілерге сату және үндістермен сауда жасау үшін құрылған еді. Американдықтар бұл актіні «папизмнің» (католицизмнің) өркендеуіне ықпал ету және олардың бостандықтары мен дәстүрлі құқықтарын шектеу үшін айыптады. Әсіресе Нью-Йорк, Пенсильвания және Вирджинияның колониялық үкіметтері Огайо жерлерін Квебекке бір жақты түрде беруге ашуланды, бұл жерлер оларға патшалық жарғыларымен берілген болатын. Осының нәтижесінде Нью-Йоркте Джордж Рекс наразылық туы жасалды. Лэнгстон (2005) Жаңа Англиядағы баспасөздің реакциясын зерттеді. Кейбір колониялық редакторлар канадалық басқарудың қайта ұйымдастырылуын қалай түсіндіргендерін баяндады, олардың пікірінше, бұл Корольдің тікелей билігін орнатты және ағылшын заңдарының қолданылуын тек қылмыстық сот ісіне шектеді. Массачусетс Шпионы Исайя Томас Квебек актісі мен Америка бостандықтарын шектеуге бағытталған заңдар, мысалы, шай туралы заң мен мәжбүрлеу актілері арасындағы байланысты көрсетті. Редакторлар Атлантиканың екі жағындағы қарсылық хаттарын жазып, қайта басып шығару арқылы қоғамдық пікірді қалыптастырды. 1774 жылдың 5 қыркүйегінен 26 қазанына дейін өткен Бірінші Континенттік Конгресс Квебек тұрғындарына Парламенттің еріксіз және тирандық сипатының қауіп-қатері туралы ескертті. Он үш колониядағы Квебек актісінің басты маңызы – патриоттарды ашуландырып, Коронаны қолдаған лоялистерді алаңдатты және Америка революциясына айналған қақтығысты жеделдетуге көмектесті. Акт Тәуелсіздік декларациясындағы көтерілісшілердің 27 колониялық наразылығының бірі ретінде «үйіршік провинцияда ағылшын заңдарының еркін жүйесін жою, онда өз бетінше үкімет орнату және оның шекараларын кеңейту арқылы оны бірден мысал ретінде және осы колонияларға сол абсолютті билікті енгізуге лайықты құрал ретінде» көрсетілген заң шығару актілерінің бірі ретінде тізімделді. Бірінші Континенттік Конгресс Парламентке «төзбейтін» актілерді жоюды өтінді, бірақ Парламент одан бас тартты. Оның орнына 1775 жылдың ақпанында Парламент ашуланған колонистердің құрметін алу үшін келісімдік резолюциясын қабылдады. Бұл тым кеш болды, өйткені соғыс оның қабылдануы туралы хабар колонияларға жетпей тұрып басталды. Континенттік Конгресс бұл ұсынысты алғанымен, оны қабылдамады. Квебекте 1774 жылғы акт 1791 жылғы Конституциялық актімен тиімді түрде алмастырылды, ол Квебекті Үстіңгі және Төменгі Канада деп аталатын екі жаңа провинцияға бөлді. 1774 жылғы Квебек актісі діни еркіндікті орнату арқылы АҚШ Конституциясының бірінші түзетуіне маңызды алғышарт болды.

The Quebec Act angered the Americans and was termed one of the Intolerable Acts by the Patriots, and contributed to the coming of the American Revolution. Frontiersmen from Virginia and other colonies were already entering that area. Land development companies such as the Ohio Company had already been formed to acquire ownership of large tracts and sell land to settlers and trade with the Indians. Americans denounced the Act for promoting the growth of "Papism" (Catholicism) and cutting back on their freedom and traditional rights. In particular, the colonial governments of New York, Pennsylvania and Virginia were angered by the unilateral assignment of the Ohio lands to Quebec, which had each been granted them in their royal charters. The George Rex protest flag was created in New York as a result. Langston (2005) looked at press reaction in New England. Some colonial editors explained their views on how it reorganized Canadian governance, explaining how they felt it established direct rule by the Crown and limiting the reach of English law to criminal jurisprudence. Isaiah Thomas of the Massachusetts Spy drew links between the Quebec Act and legislation circumscribing American liberties, such as the Tea Act and the Coercive Acts. Editors shaped public opinion by writing editorials and reprinting opposition letters from both sides of the Atlantic. The First Continental Congress, which met from 5 September to 26 October 1774, addressed the inhabitants of Quebec, warning them of the perils of the supposedly arbitrary and tyrannical nature of Parliament. The Quebec Act's main significance in the Thirteen Colonies was that it angered the Patriots, and dismayed the Loyalists who supported the Crown, and helped to accelerate the confrontation that became the American Revolution. The Act is listed as one of the rebels' 27 colonial grievances in the Declaration of Independence as one of the "Acts of pretended Legislation

For abolishing the free System of English Laws in a neighbouring Province, establishing therein an Arbitrary government, and enlarging its Boundaries so as to render it at once an example and fit instrument for introducing the same absolute rule into these Colonies. The First Continental Congress petitioned Parliament to repeal the Intolerable Acts, which Parliament declined to do. Instead, in February 1775 Parliament passed the Conciliatory Resolution in an attempt to curry favour with the angry colonists. This was too little, too late, as the war broke out before news of its passage could reach the colonies. Although the Continental Congress did eventually receive this proposal, they ultimately rejected it. In Quebec, the 1774 Act was effectively superseded by the Constitutional Act 1791, which partitioned Quebec into two new provinces, Upper and Lower Canada. The Quebec Act of 1774 is an important predecessor to the First Amendment to the Constitution of the United States by establishing religious freedom.

Негізгі дереккөздер

Кавендиш, сэр Генри (1839). 1774 жылғы Квебек провинциясының басқаруын жақсарту туралы заң жобасы бойынша Ұлыбритания Парламентінің дебаттары: Генри Кавендиштің, Лоствителден сайланған депутаттың, жазбалары бойынша дайындалған, Лондон: Риджвей, 303 б. (онлайн)