Кіріспе
1998 жылы Ибн Варак редакциялаған кітап. Кітапта Ибн Варак, Теодор Нольдеке, Леоне Каетани, Альфонс Мингана, Артур Джеффри, Дэвид Сэмюэл Марголиут, Абрахам Гейгер, Уильям Сент-Клэр Тисдалл, Чарльз Катлер Торри және Эндрю Риппин сияқты Таяу Шығыстың тарихшылары мен ғалымдарының соңғы екі ғасыр ішінде жазған Құранға қатысты 13 сын тұжырымдамасының жинағы бар. Осы авторлардың көпшілігі Құран туралы зерттемелерін Екінші дүниежүзілік соғысқа (1939–1945 жж.) дейін жазған. Кітап исламның қасиетті кітабының тарихи шығу тегі және көздері туралы кең таралған пікірлерді зерттейді. Ол көптеген мұсылмандар ұстанатын Құран қатесіз деген ұғымға күдік тудырады. Төрт бөлімнен тұратын кітап Құранды жан-жақты қарастырады. Бірінші бөлімдегі кіріспеден кейін, екінші бөлімде Құранның дұрыс мәтінін анықтаудағы қиындықтарға назар аударылады, ал үшінші бөлімде Құранның яһуди, христиан және зороастриялық көздері егжей-тегжейлі талданды. Төртінші бөлім исламның ең алғашқы деректерінің тарихи дұрыстығын жоққа шығаруға бағытталған.
the book
The Origins of The Koran: Classic Essays on Islam’s Holy Book is a 1998 book edited by Ibn Warraq. It contains a collection of 13 critical studies of the Qur'an written over the past two centuries by historians and scholars of the Middle East: Ibn Warraq, Theodor Nöldeke, Leone Caetani, Alphonse Mingana, Arthur Jeffery, David Samuel Margoliouth, Abraham Geiger, William St. Clair Tisdall, Charles Cutler Torrey and Andrew Rippin. Most of these authors wrote their essays on the Qur'an before World War II (1939–1945). The book examines widely held beliefs about the historical origins and sources of the Islamic holy book. It challenges the notion that the Qur'an is error free, a view held by most Muslims. Divided into four parts, the book presents an examination of the Qur'an. After an introduction in Part One, Part Two focuses on the difficulty of establishing a reliable Qur'anic text, while Part Three claims to detail the Jewish, Christian, and Zoroastrian sources of the Qur'an. Part Four attempts to disprove the historical reliability of the earliest Islamic sources.
Пікірлер
Герберт Берг Шығыс және Африка зерттеулері мектебінің бюллетеніндегі шолуында Теодор Нольдеке эссесінің қосылуын мақтап, Уильям Сент-Клэр Тисдалдың эссесін "ешқандай ғылыми еңбек емес" деп бағалады. Ол қорытындылай келе: "Ибн Уаррақ кейбір эсселерді олардың ғылыми құндылығы немесе 'классика' санатында болуына қарамастан, исламға деген қарсылығы үшін қосыпты. Бұл жинақтың құндылығын азайта бермейді, бірақ оқырман бұл жинақтың Құран туралы классикалық зерттеулерді толыққанды бейнелемейтінін білуі керек". Франсуа де Блуа Ибн Уаррақ еңбегін сынап, Сент-Клэр Тисдалдың эссесін "нашар миссионерлік үгіт" деп, ал кітаптағы эсселердің арасында "ең нашар" деп сипаттады. Де Блуа сондай-ақ "араб және еуропа тілдеріндегі жазу қателіктері жеткілікті" екенін айтты және "мұқабадағы Құран каллиграфиясының кері басылуы редактордың бұрынғы дінтастарына қасақана жасалған құлық емес деп болжауға болады" деп қосты. Оксфорд университетінің профессоры Кристофер Мелхерт бұл жинақтың "20 ғасырдың бірінші жартысындағы еуропалық Құран зерттеулерінің дұрыс бейнесін беретінін" айтты, бірақ Уаррақ келтірген дереккөздерді тікелей оқыған дұрыс деп санайды. Тодд Лоусон кітап туралы: "Мақтан мен амал жорамалдары көп; және бәрі бекергі истерия тонсында естіледі. Бұл туындыны, мүмкін, антиквариаттық қызығушылықтар мен исламтанудың археологиясы үшін ұсыну қиын".