Кіріспе

Неміс саясаткері, заңгері және экономисі Франц Бём (16 ақпан 1895 – 26 қыркүйек 1977) – неміс саясаткері, заңгер және экономист.

Ерте өмір

Франц Бём 1895 жылдың 16 ақпанында Констанц қаласында дүниеге келді. Әкесі Баденнің Ұлы герцогының мәдениет істері министрі болып тағайындалғандықтан, 1898 жылы отбасымен бірге Карлсруэге көшті.

Ерте мансап

Абитурды бітіріп, әскери қызметтен кейін Бём Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында әскерге шақырылды. Ол Карлсруэ қаласынан Темір крестпен марапатталған алғашқы азамат болды. 1919 жылы Бём Фрайбург университетінде заң және саясаттануды оқып, 1924 жылы Staatsexamen-ді аяқтады, содан кейін бірден прокурор болып жұмысқа орналасты. Бём 1928 жылы "Das Problem der privaten Macht, ein Beitrag zur Monopolfrage" ("Жеке билік мәселесі; монополия мәселесіне үлес") атты алғашқы эссесін жариялады, осылайша өзін көрнекті экономист ретінде таныстырды. Бұл эссе жарық көргеннен кейін, әріптестері Александр Рюстов және Фридрих Луц Бёмді Адам Смиттің экономикалық еңбегін сынап жазуға ынталандырды. Бём олардың ұсынысын қуана қабылдап, өзінің негізгі еңбегі "Wettbewerb und Monopolkampf" атты еңбегін жазды. Осы еңбектерді жазғаннан кейін Бём Фрайбург университетінде профессорлық қызметке тағайындалды, онда ол әріптесі Уолтер Эйкенмен бірге Фрайбург мектебін құрды. Осы кезеңде Бём Эйкенмен және Ганс Гроссманн-Дёртпен тығыз жұмыс істеді, олардың экономикалық теориясы – ордолиберализмнің негізін қалады. Бём Веймар Республикасының экономика министрлігінде қызмет етті.

Нацистік дәуір

Фрайбург мектебінің либералды экономикалық нанымдары нацистік режимнің экономикалық нанымдарына тікелей қайшы келді. Сондықтан Фрайбург мектебінің әрбір жиыны режимге тікелей наразылық білдірді. Көпшілік пікір алмасулар қауіпті бола бастады, сондықтан мектеп тез арада жасырын түрде жинала бастады. Осы кезеңде жиын өзін Карл Дильдің үйі – кездесу өткізілетін орнының құрметіне "Диль семинары" деп атады. 1938 жылы Бёмнің нацистермен ашық түрде режимнің еврейге қарсы саясатына қарсы сөйлегені үшін оқыту құқығынан айырылды. Нацистердің жіберген қатесінен туған есімдердің шатасуының арқасында Бём 20 шілдедегі сәтсіз қастандықтан кейін тұтқындалудан құтылды. Бұл шатасу Рим-католик дін қызметкері Франц Бёмнің 1944 жылғы 5 маусымда нацистік кино индустриясына қарсы уағыз айтқаны үшін тұтқындалуымен байланысты.

Соғыстан кейінгі өмір және саяси мансап

Соғыстан кейін Бём Фрайбургте оқытуын жалғастырды және проректор лауазымына бекітілді. 1946 жылы Фрайбург университетінде профессорлық қызметке қабылданды. Университетте жұмыс істеген кезінде ол Вальтер Эйкенмен бірлесіп 1948 жылы «ORDO» неміс ғылыми журналын құрды, ол бүгінгі күнге дейін неміс институционалдық экономистерінің басты құралы болып табылады. Осы жылдары Бём саясатқа белсенді түрде қатысты, соғыстан кейін көп ұзамай ХДС-қа қосылды. Ол Гессен штатының мәдениет министрі қызметін атқарды. Бём 1977 жылдың 26 қыркүйегінде Рокенбергте дүние салды. Франкфурт-на-Майн қаласындағы «Франц Бём Шкуле» Berufsschule мектебі оның құрметіне аталған.