«Wildcats» (1986) фильмі – Майкл Ричидің комедиясы. Голди Хоун, Уэсли Снайпс басты рөлдерде. Жас әйел жатқан жерде футбол командасын жаттықтыруға келеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майкл Ричидің 1986 жылғы фильмі.
1986 film by Michael Ritchie
"Wildcats" – Майкл Ричидің режиссерлік жұмысымен, Голди Хоун, Джеймс Кич және Сузи Курцтың басты рөлдерде ойнаған 1986 жылғы американдық спорттық комедиясы. Бұл Уэсли Снайпс пен Вуди Харрелсонның кинодағы тұңғыш дебюті.
Wildcats is a 1986 American sports comedy film directed by Michael Ritchie and starring Goldie Hawn, James Keach and Swoosie Kurtz. It is the film debut of Wesley Snipes and Woody Harrelson.
Сюжет
Молли МакГрат – өзінің командасын басқаруға құштар, әйгілі футбол жаттықтырушысының қызы. Тілегі ақыры орындалғанда, Молли бай орта мектепте (Прескотт орта мектебі) қыздар жеңіл атлетикасынан жаттықтырушы болып жұмыс істегенін тастап, Чикаго қаласының қиын аудандағы (Орталық орта мектебі) футбол командасын қабылдайды – мұндай жерде аулаға күзеттік итттер қою қажет болатын. Бастапқыда жаңа жаттықтырушының идеализмі мен оптимизмі нәсілдік және гендерлік дискриминациямен басылады, бірақ ақырында оның күшті рухы тәртіпсіз командасын тәртіпке келтіре бастайды. Жаңа жаттықтырушы оны әр жаттығу мен ойында байқағаннан кейін, Молли жасөспірім қылмыскер және бұрынғы жұлдыз футболшы Левандер "Бёрд" Уильямсты командаға қайта оралуға көндіреді, бұл команда арасындағы қарым-қатынасты жақсартуға көмектеседі. Ол сондай-ақ командаға алып денелі және қызық Филипп Финчті қосады. Сонымен қатар, ол екі кішкентай қызының күтімін алу үшін күресуге мәжбүр болады. Молли үшін нағыз сынақ оның командасы қалалық чемпионатта Прескоттпен кездескенде басталады.
Molly McGrath is the daughter of a famed football coach who is dying to head her own team. When her wish is finally granted, Molly leaves her job coaching girls' track at an affluent high school (Prescott High School) to take over a football team at an inner city Chicago high school (Central High School)—the kind of place where guard dogs are needed to patrol the campus. At first the new coach's idealism and optimism are suffocated with racial and gender prejudice, but eventually her overriding spirit begins to whip her unruly team into shape. After noticing him at every practice and game, Molly hustles teenage criminal and former star football player Levander ‘Bird’ Williams into rejoining the team which helps build rapport among the team. She also adds the massive and comedic Phillip Finch to the team. At the same time, she must also struggle to win a battle for the custody of her two young daughters. The real test for Molly comes when her Central High team faces Prescott in the city championship.
Түсірілім
Фильмнің кейбір түсірілімдері үшін Лэйн Техникалық колледжінің футбол стадионы қолданылды.
The film used Lane Technical College Prep High School football stadium for some of their shots.
Кассалық жинақ
Фильм тізімде 4-орында дебют жасады.
The film debuted at No. 4.
Сыни жауап
Фильм Rotten Tomatoes-та 19 рецензияға негізделген 26% рейтингке ие. Роджер Эберт фильмге 4 жұлдыздың 1,5-ін берді және былай жазды: "Фильмнің режиссерлері, продюсерлері және Хоунның өзі сюжетті іздеудің орнына идеяға жазылып алды. Фильмнің мәселесі – олар оқиғаның орнына кейіпкердің сипаттамасымен бастады. Хоунның жігіттер футболының жаттықтырушысы рөлін сомдауының өзі қызықты емес. Егер оның командамен қарым-қатынасы жақсы дамыған болса, ол қызықтырақ болар еді". Чикаго Трибьюнынан Джин Сискел 4 жұлдыздың 1-ін берді және оны "көңілсіз спорттық комедия" деп атады, ол "Хоунның шынымен күлкілі, кассалық табысқа жеткен "Рядовой Бенджамин" фильмінің жетістігін қайталауға жасалған тағы бір әрекет" болды. The New York Times газетінің журналисі Джанет Маслин Хоун туралы: "[Ф]ильм оның талантын толығымен ысырап етпейді, бірақ оған бұрынғыдай бірнеше трюктерді қайталаудан басқа ештеңе жасауға мүмкіндік бермейді" деп жазды. Variety журналы Хоунның "сүйкімді, бірақ ақымақ тәуелсіз әйел" имиджіне "төмендегенін" жазды, бірақ ол "картон сияқты кейіпкерлер мен олардың жалған қақтығыстарының арасындағы ең аз проблема" еді. Футбол кадрлары да таңқаларлықтай жаман, көбінесе жақыннан түсірілген, сондықтан ол спортқа қарағанда денелер бір-біріне соқтығысқандай көрінеді. Лос-Анджелес Таймс газетінің Патрик Голдштейн оны "жақсы мінезді, бірақ беткей комедия" деп атады – "Жаман жаңалықтар аюлар геттоға барады" сияқты. Фильм соншалықты жақсы жасалған, сондықтан оқиғаның барлық қызықтылығына қарамастан, оқиғаның бағыты көбірек шытырман оқиғаларға толы немесе болжамсыз болса жақсы болар еді". The Washington Post газетінің Роджер Пиантадоси оны "Голди Хоунды мәңгілікке жақсы көруге бекінгендерге ешқандай кедергі келтірмейтін, тартымды, көңілді комедия" деп атады. Алайда, ол өзін бақытқа ие деп ойлап, тәуекелге бара жатыр". 2014 жылы Кели Гофф The Daily Beast журналында ақ құтқарушы туралы мақаласында осы фильмді атады.
The film holds a score of 26% on Rotten Tomatoes based on 19 reviews. Roger Ebert gave the film 1.5 stars out of 4 and wrote, "The filmmakers, the producers and Hawn herself bought the premise instead of looking for the plot. The problem with the movie is that they started with a character description instead of with a story. The fact that Hawn plays a boys' football coach is not in itself interesting. Her relationship with the team would have been interesting, if they'd developed one." Gene Siskel of the Chicago Tribune awarded 1 star out of 4 and called it a "pathetic sports comedy" that represented "another attempt to duplicate the success of Hawn's genuinely funny, monster hit, Private Benjamin." Janet Maslin of The New York Times wrote of Hawn that "[t]he film isn't truly a waste of her talents, but neither does it give her a chance to do much more than repeat some familiar tricks." Variety wrote that Hawn had by now been "reduced to a type" of "the adorable but goofy independent woman," but she "is the least of the problems amid cardboard characters with cardboard conflicts Football footage is also surprisingly dull, filmed mostly at close range making it look more like bodies bouncing off each other than a sport." Patrick Goldstein of the Los Angeles Times called it "a good natured but superficial comedy—sort of a 'Bad News Bears Goes to the Ghetto' The movie is such a well oiled dream machine that it would have been nice if the story, for all its corny charm, had veered off in a more adventuresome or unpredictable direction." Roger Piantadosi of The Washington Post called it "a slick, fitfully charming little comedy that does nothing to deter those of us bent on being fond of Goldie Hawn forever. However, she is pushing her luck." In 2014, the movie was mentioned by Keli Goff in The Daily Beast in an article concerning white savior narratives in film.