Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Корольдік гардероб (кейде Корольдің гардеробы деп те аталады) Картер Лейн мен Сент-Эндрю шіркеуінің арасында, қазіргі Лондон қаласындағы Королева Виктория көшесінің солтүстігінде, Блэкфрирсқа жақын орналасқан ғимарат болды. Ол патшалық атрибуттарды, қару-жарақ пен киім-кешектерді, сондай-ақ Корольдің басқа да жеке заттарын сақтау үшін пайдаланылды.
The Royal Wardrobe (also known as the King's Wardrobe) was a building located between Carter Lane and St Andrew's Church, just to the north of what is now Queen Victoria Street in the City of London, near Blackfriars. It was used as a storehouse for royal accoutrements, housing arms and clothing among other personal items of the Crown.
Тарих
Патшалық гардероб, ең алдымен, ғимарат емес, ортағасырлық және жаңа заман Англиясындағы Корольдік үйдің (кейін Мемлекеттік департамент) бөлімі болды. Блэкфрирс ғимараты 14 ғасырдағы үй болды, ол 1359 жылы иесі қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай король Эдуард III-ге сатылды. Ол негізінен патшаның мемлекеттік және салтанатты киімдерін, сондай-ақ Корольдік отбасы мен үйдің мүшелеріне, елшілерге, министрлерге, Подвязка орденінің рыцарьларына және басқа да лауазымды тұлғаларға қатысты киімдерді сақтау үшін пайдаланылды. Таққа отырғызу, жерлеу және басқа да мемлекеттік шараларда қолданылатын маталар мен тұрпақтар да мұнда сақталды; сондай-ақ патшалық және ресми пайдалануға арналған төсек және басқа да жиһаздар да болды. Бұрын бұл заттар Лондон мұнарасында сақталған, бірақ қару-жарақ, зәрхана және оқ-дәрілерді сақтауға орын жетіспеді (олардың барлығы да Гардеробтың қарауында болды). Гардероб Корольдік үйдің есептерін жүргізуге де жауапты болды; бұл жұмыс та Блэкфриарсте орындалды, және кітаптар сол жерде сақталды. Англияның ортақ қоры кезінде Гардероб жетім балаларға баспана берді. Сэмюэл Пеппис балалар тобының Эдвард Монтегюге, 1-ші Сэндвич графына, ол Реставрация кезінде Патшалық гардеробтың басшысы болып тағайындалған кезде ән шырқағанын жазды, бірақ ол бейжай қалды, жетімдер шығарылды және Гардероб әдеттегі қызметін қайта бастады. Патшалық гардероб 1666 жылы Лондонның Ұлы өрті кезінде қирады және сол жерде қайта салынбады, алдымен Савойдағы Бакингем көшесіне, кейіннен Ұлы Королева көшесіне көшірілді. Ғимараттың мұрасы Гардероб орнында салынған Гардероб террасасы және Гардероб алаңындағы көше аттарында, сондай-ақ жақын жердегі шіркеудің есімдік атауында – Гардеробтағы Сент-Эндрю (өртте қираған, бірақ сэр Кристофер Рен қайта салған) сақталған.
The Royal Wardrobe was not, first and foremost, a building, but a department of the Royal Household (and later a Department of State) in medieval and early modern England. The building in Blackfriars was a 14th century house sold to King Edward III shortly after the death of its owner in 1359. It served primarily as a storehouse for the king's state and ceremonial robes, as well as those pertaining to members of the Royal Family and Household, to ambassadors, ministers, Knights of the Garter and various other office holders. Cloths and hangings, as used at coronations, funerals and other occasions of state, were also kept here; as were items such as beds and other furnishings for royal and official use. These items had previously been kept in the Tower of London, but space there was increasingly in demand for storage of arms, armour and ammunition (all of which was also in the keeping of the Wardrobe). The Wardrobe was also responsible for keeping the accounts of the Royal Household; this work too was undertaken at Blackfriars, and it was there that the books were kept. The Wardrobe was used to house orphans during the Commonwealth of England. Samuel Pepys records that a party of children sang to Edward Montagu, 1st Earl of Sandwich when he was appointed as Master of the Royal Wardrobe during the Restoration but he was unmoved, the orphans were evicted, and the Wardrobe resumed its usual function. The Royal Wardrobe was destroyed in the Great Fire of London in 1666 and was not rebuilt on the same site, but relocated, first to Buckingham Street in the Savoy, and later, again, to Great Queen Street. The building's legacy survives in the street names Wardrobe Terrace and Wardrobe Place, built on the site of the Wardrobe, and in the curious designation of the nearby church, St. Andrew by the Wardrobe (also destroyed in the fire, but built anew by Sir Christopher Wren).