Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Mynydd Carningli – Уэльстегі Пемброкшир қаласының Ньюпорт қаласына жақын орналасқан Пресели тауларындағы тау. Онда тарихқа дейінгі және тарихи қалдықтар бар.
Mynydd Carningli is a mountain in the Preseli Hills near the town of Newport, Pembrokeshire, Wales. It has both prehistoric and historic remains.
Топография
Карнингли (немесе Карн Ингли) биік. Жағалауға жақын орналасқан, ол айналағы жерді билеп тұрады. Оған көтерілу оңай, бірақ шыңы тасты және оңтүстік және шығыс беткейлерінде тік құмды беткейлер бар. Бұл биологиялық SSSI болып табылады.
Carningli (or Carn Ingli) is high. Close to the coast, it dominates the surrounding countryside. It is easy to climb but has a rocky summit and a steep scree slope on its southern and eastern flanks. It is a biological SSSI.
Карнингли төбелі
Саммитте үлкен және айқын археологиялық орын бар; Батыс Уэльстегі ең ірі төбелік бекіністердің бірі. Бұл төбелік бекініс, әдетте Темір дәуіріне жатқызылады және б.з.д. бірінші мыңжылдыққа қатысты деп есептеледі. Оның ауданы шамамен 4 гектар, ал көлемі шамамен 400 м x 150 м. Карнинглидің төменгі беткейлері Қола дәуіріндегі қоныстардың іздерімен жабылған (Пирсон 2001), сондықтан төбелік бекіністің кейбір элементтері одан да көне болуы мүмкін. Уэльстегі ең үлкен бекінілген орындардың бірі болмаса да, ол әрине, ең күрделілерінің бірі, себебі ол табиғи қорғаныс ретінде пайдаланылған көптеген тас қабырғалар, табиғи тау жартастары және құмды беткейлерді қамтиды. Қабырғалардың ішкі және сыртқы жағында террасалы жайлаулар, дөңгелек және тікбұрышты үйлер орналасқан. Сайттың солтүстік-шығыс бөлігінде шамамен 25 дөңгелек үй орналасқан. Екінші жағында қабырғалармен бөлінген үш жайлау бар. Таудың шығыс беткейіндегі құмды беткейдің астында тағы екі үлкен қорғаныс қабырғасы бар. Жоспар тек Хоггтың 1973 жылғы жұмысы, ол Фиггиспен толықтырылған. Хоггтың сөзіне сүйенсек, кейбір қорғаныс қабырғалары мен қабырғалар қасақана қиратылған, ол мұны «Уэльсті басып алғаннан кейін Рим басқыншыларының жүйелі қиратуының куәсі» деп атады. Төбелік бекіністе толыққанды қазба жұмыстары жүргізілмеген. Карнинглиде қоныстанған тайпаның экономикасы, басқа да биік жердегі қорғалған орындар сияқты, көшпенді мал шаруашылығымен байланысты болған. Бұл орын өте ашық, сондықтан ол тек маусымдық тұруға арналған болуы мүмкін. Сайт Сиан Ристің «Cadw Guide to Ancient and Historic Wales» (1992) және Н.П. Фиггистің «Тарихи алдындағы Пресели» (2001) еңбектерінде сипатталған.
The summit features a large and prominent archeological site; one of the largest hillforts in west Wales. This hillfort, generally dated to the Iron Age and assumed to be from the first millennium BC. It covers an area of about 4 ha, and is about 400 m x 150 m in extent. The lower slopes of Carningli are covered with traces of Bronze Age settlement (Pearson 2001) and so some features of the hillfort may be even older. Although not one of the largest fortified sites in Wales, it is certainly one of the most complex, incorporating a series of substantial stone embankments, natural rock cliffs and scree slopes which may have been used as natural defences. Inside and outside the embankments are terraced enclosures, hut circles and rectangles. Approximately 25 hut circles are at the north east end of the site. On the other side are three enclosures separated by embankments. Beneath the scree slope on the eastern flank of the mountain are two further massive defensive embankments. The only plan is that of Hogg 1973 it has been modified by Figgis. According to Hogg, there are signs that some of the defensive embankments and walls had been intentionally demolished, which he attributed as "evidence for systematic destruction by Roman invaders in the aftermath of the conquest of Wales". No comprehensive excavations of the hillfort have been made. As with other upland defended sites, the economy of the tribe which inhabited Carningli was probably a pastoral one. The site is very exposed, and it is quite possible that it was only seasonally inhabited. The site is referred to in the Cadw Guide to Ancient and Historic Wales (1992) by Sian Rees, and in NP Figgis's "Prehistoric Preseli" (2001).
Қасиетті қауымдастық
Аңыз бойынша, V ғасырда жергілікті әулие Брайнах тыныштық іздеу үшін, дұға ету және "періштелермен сөйлесу" үшін шыңға көтерілетін болған. Кейбір көне мәтіндер мен карталарда тау Карн Енгли немесе Карнегли деп аталады, бұл, әдетте, Карн Энгилаудың бұрмалануы болып саналады. Қатаң алғанда, бұл "періштелердің жартасты төбесі" деп аударылады. Дегенмен, атаудың осы түпнұсқасы баршаға бірдей қабылданбаған.
According to legend Saint Brynach (a local saint) used to climb to the summit to find serenity, to pray and to "commune with the angels" in the 5th century. In some old texts and maps the mountain is called Carn Yengly or Carnengli, which are probably corruptions of Carn Engylau. Strictly, this would be translated as "the rocky summit of the angels." However, this derivation of the name is not universally agreed.
Жергілікті әдебиет
Брайан Джонның өзі жариялаған сегіз томдық "Ангел тауы сагасы" Плас Инглидің Марта Морган мырзасының өмірін баяндайды. Бұл кітаптар 2001 және 2012 жылдар аралығында жарық көрген. Тау – қаһарманның жеке қадамы.
Brian John's self published "Angel Mountain Saga" of eight volumes, recounts the life of Mistress Martha Morgan of Plas Ingli. These books were published between 2001 and 2012. The mountain is the heroine's personal sanctuary.
Өнеркәсіп
Бір кезде Карнинглиде шағын "тау теміржолы" болған, ол кішкентай карьерден Cilgwyn Road-тағы ұсақтау орнатылысына дейін сынған тасты тасымалдайтын. Темір жолдың кейбір ұйықтары әлі де шөпте табылады, бірақ қалған жалғыз іздер – кабельдік барабанды ұстаған екі тас тіреу. Кабель жүк тасыған вагондардың төмен құлауын бақылап тұру үшін, содан кейін бос вагондарды қайта жоғары көтеру үшін қолданылды. Бұл шағын кәсіпорын 1930 жылға дейін тоқтатылды.
There was once a little "mountain railway" on Carningli, carrying broken stone from a small quarry down to a crushing plant on the Cilgwyn Road. Some railway sleepers can still be found in the turf, but otherwise the only traces remaining are the two stone pillars that supported a cable drum — a cable was used to control the descent of the loaded wagons as they rolled downhill, and then to pull the empty ones back up again. This little industry was abandoned before 1930.