Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс нацистік партиясының шенеунігі Карл Отто Пауль Вайнрих (2 желтоқсан 1887 – 22 шілде 1973) – нацистік партияның шенеунігі және саясаткер, Gau Kurhessen аймағының Гауляйтері болған.
German Nazi Party official
Karl Otto Paul Weinrich (2 December 1887 – 22 July 1973) was a Nazi Party official and politician who was Gauleiter of Gau Kurhessen.
Ерте өмір
Вайнрих Мольмекте (қазіргі Хеттштедт) аяқ киім өндірушінің ұлы болып дүниеге келді. Ол жердегі халық мектебінде және тау-кен кәсіптік училищесінде оқығаннан кейін, мыс, күміс және темір кенінің кеншісі ретінде қысқа уақыт жұмыс істеді. Содан кейін 1906 жылы Пруссия армиясына өз еркімен келіп, 28-ші жаяу әскер полкіне, "фон Гобен" полкіне тағайындалды. Әкімшілік клерк болып жұмыс істеді және 1912 жылға қарай сержант шеніне жетті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германиядағы әскерлік жабдықтау кеңсесінде қызмет етті. Соғыстан кейін Вайнрих 1920 жылдан бастап мемлекеттік жабдықтау кеңсесінде жұмыс істеді, алдымен Кельн қаласында, кейін 1920 жылдан бастап Рейн Палатиніндегі Ландауда. Саяси белсенділікке қатысып, Германиядағы ең ірі және ықпалды антисемиттік, ұлттық ұйым – Deutschvölkischer Schutz und Trutzbund ұйымына қосылды. 1922 жылдың ақпан айында Вайнрих нацистік партияға қосылып, Ландауда және Палатиндағы басқа қалаларда жергілікті ұйымдар (Ортсгруппен) құрды. Осы кезде ол Рейнландты француз әскерлерінің басып алуына қарсы күресті. 1923 жылдың мамыр айында Вайнрих француз әскери сотымен ұлтшылдық қызметі мен французға қарсы үгіт-насихат салғаны үшін төрт айға бас бостандығынан айырылды. Бірақ Вайнрих Рейн өзенінен өтіп, Кассель қаласына қоныстанды және жұмысшы болып жұмысқа орналасты. 1924 жылы ол Рейхтік өтемақы кеңсесіне салық хатшысы болып кірді.
Weinrich was born in Molmeck (today, Hettstedt) the son of a shoe manufacturer. After attending volksschule and a mining vocational school there, he worked briefly as a mining trainee of copper, silver and iron ore. He then volunteered for the Prussian army in 1906, assigned to the 28th Infantry Regiment, "von Goeben," working as an administrative clerk and attaining the rank of Sergeant by 1912. During the First World War he was employed in an army provisions office in Germany. After the war, Weinrich worked in a government supply office from 1920, first in Cologne and from 1920 in Landau in the Rhenish Palatinate. Becoming politically active, he joined the Deutschvölkischer Schutz und Trutzbund, the largest and most influential anti Semitic, völkisch organization in Germany. In February 1922 Weinrich joined the Nazi Party and founded local groups (Ortsgruppen) in Landau and other towns in the Palatinate. At this time he was active in opposition to the French occupation of the Rhineland. In May 1923, Weinrich was sentenced by a French military court to four months imprisonment due to his nationalist activities and anti French agitation. However, Weinrich fled across the Rhine, settled in Kassel and found employment as a laborer. In 1924 he joined the Reich Compensation Office as a tax secretary.
Нацистік партиядағы мансабы
Осы партия 1923 жылғы қарашадағы сырахана төңкерісінен кейін тыйым салынды. Тыйым алынып тасталғаннан кейін, Вайнрих 1925 жылдың ақпан айында бірден қайта қосылды (мүшелік нөмірі 24,291). Ол Кассельдегі Ortsgruppe-ді бірлесіп құрды және Ortsgruppenleiter (жергілікті топ жетекшісі) болды. Сондай-ақ, 1925-1927 жылдары Гау Гессен-Нассау Солтүстік қазынашысы және Гаулейтердің орынбасары қызметін атқарды. 1927 жылдың 1 қыркүйегінде Вальтер Шульц демалысқа кеткен кезде, ол Gauleiter міндетін атқарушы болып тағайындалды, ал 1928 жылдың 1 ақпанында – толыққанды Gauleiter болды. 1934 жылдың 1 қаңтарында Гау атауы Гау Курхессен деп өзгертілді. Вайнрих 1928 жылдың 20 мамырында Пруссия Ландтагына сайлануға тырысқанда сәтсіз болды. Бірақ, 1929 жылдың 17 қарашасында ол Кассель қалалық кеңесінің мүшесі, Кассель қалалық Парламенті және Гессен-Нассау провинциялық Парламентінің мүшесі болды. 1930 жылдың 14 қазанында ол Пруссия Ландтагына сайланды және 1933 жылдың қазанына дейін қызмет етті, ал 1932 жылдың мамырынан бастап оның атқару комитетінің мүшесі болды. 1933 жылдан бастап ол Гессен-Нассау провинциясы үшін Пруссия провинциялық кеңесінің мүшесі болды, сондай-ақ 1934 жылдың 14 ақпанында таратылғанша провинцияның Рейхсраттағы өкілі болды. 1933 жылдың 11 шілдесінен 1945 жылға дейін Пруссия Мемлекеттік кеңесінің мүшесі, ал 1933 жылдың 12 қарашасынан 1945 жылға дейін 19 сайлау округінен Рейхстаг депутаты болды. Парасаттық ұлттық-социалистік автокөлік корпусының (Nationalsozialistisches Kraftfahrkorps, NSKK) мүшесі ретінде, ол 1939 жылдың 30 қаңтарында NSKK Obergruppenführer шеніне жетті. Ол партияның алтын белгісімен марапатталған.
Meanwhile, the Party had been banned in the wake of the failed Beer Hall Putsch in November 1923. After the ban was lifted, Weinrich immediately rejoined it in February 1925 (membership number 24,291). He co founded the Ortsgruppe in Kassel, becoming the Ortsgruppenleiter (Local Group Leader). He also served from 1925 to 1927 as Treasurer and Deputy Gauleiter of Gau Hesse Nassau North. On 1 September 1927 he became Acting Gauleiter, when Walter Schultz was placed on leave of absence, and was named permanent Gauleiter on 1 February 1928. The Gau was renamed Gau Kurhessen on 1 January 1934. Weinrich failed in his bid to be elected to the Prussian Landtag on 20 May 1928. However, on 17 November 1929 he became a City Councilor in Kassel, a member of the Kassel Municipal Parliament and the Hesse Nassau Provincial Parliament. On 14 October 1930 he was elected to the Prussian Landtag, serving until October 1933, and was a member of its executive committee from May 1932. From 1933 he was a member of the Prussian Provincial Council for the Province of Hesse Nassau, and also was the Deputy Representative of the Province to the Reichsrat until its abolition on 14 February 1934. From 11 July 1933 to 1945 he was a member of the Prussian State Council, and from 12 November 1933 to 1945, he was a member of the Reichstag for electoral constituency 19, Hesse Nassau. A member of the paramilitary National Socialist Motor Corps (Nationalsozialistisches Kraftfahrkorps, NSKK), he reached the rank of NSKK Obergruppenführer on 30 January 1939. He was a holder of the Golden Party Badge.
Соғыстан кейінгі өмір
Соғыс аяқталғаннан кейін Вайнрих 1945 жылдан 1950 жылға дейін Эзельхайде тұтқындық лагерінде ұсталды. Оған қатысты нацистік идеологиядан тазару рәсімдері жүргізіліп, ол І санатқа, ірі қылмыскерлерге жатқызылды. 1949 жылғы 6 шілдеде Кассель әділеттік палатасы оны он жылға еңбек лагеріне қамауға үкім шығарды. 1950 жылғы қарашада ол өткен мерзімін ескере отырып босатылды. Ол Трендельбургке, содан кейін Хаузенге (қазіргі Обертхаузенге) және соңында 1960-шы жылдардың басында Кассельге қайтып келді. 1960 жылы Кассельдегі сот соғыс кезіндегі әуе шабуылынан келген мүлік шығыны үшін өтемақы талабын қабылдамады. Ол 1973 жылғы 22 шілдеде қайтыс болды.
After the war ended, Weinrich was interned in the Eselheide internment camp from 1945 to 1950. He underwent denazification proceedings and was adjudged to be in Category I, Major Offenders. On 6 July 1949, he was sentenced to ten years imprisonment in a labor camp by the Kassel Chamber of Justice. In November 1950 he was released, in consideration of time served. He returned to Trendelburg, then to Hausen (today, Obertshausen) and finally back to Kassel at the beginning of the 1960s. In 1960, the court in Kassel denied his request for compensation for loss of property during the wartime air raid. He died on 22 July 1973.