Немец композиторы: Йоханн Генрих Кёзелиц және Фридрих Ницше арасындағы достық

Кіріспе

Неміс композиторы Иоганн Генрих Кёзелиц (10 қаңтар 1854 – 15 тамыз 1918) – неміс жазушысы және композиторы. Ол Фридрих Ницшемен ұзақ жылдық достығымен белгілі, ол оған Питер Гаст деген псевдонимді берген.

Өмір

Кёзелиц Аннабергте, Саксонияда Вице-мэр Густав Герман Кёзелицтің (1822–1910) және оның әйелі Каролинаның (1819–1900) отбасында дүниеге келді. Оның інісі суретші Рудольф Кёзелиц болды. 1872 жылдан бастап Кёзелиц Лейпциг университетінде Эрнст Фридрих Рихтерден музыка сабақтарын алды. 1875 жылы Базель университетіне ауысып, онда Якоб Буркхардт, Франц Овербек және Фридрих Ницше лекцияларын тыңдады. 1877 жылы Кёзелиц Базельдегі музыка оқытушысы Селмар Баггені газет мақаласында өткір сынға алды, бұл шағын дау-жанжалға әкелді. Базельде Кёзелиц пен Ницше арасында достық қарым-қатынас орнады. Кёзелиц Ницшеге көру қабілеті уақыт-уақыт нашарлаған кезде оқып берді, сондай-ақ диктант алды. Кёзелиц 1876 жылдан кейін Ницшенің барлық еңбектерін дайындауда маңызды рөл атқарды, баспагердің қолжазбасын тексеріп, кейде мәтіннің безендірілуін аяқтауға араласты. Ницшенің Вагнермен байланысын үзуі және өзін қараңғы неміс солтүстігінен қорғау үшін «оңтүстік» эстетикасын іздеуі оны Кёзелицті музыкант ретінде артық бағалауға итерді: «Мен Россинисіз қалай өмір сүретінімді білмеймін, тіпті музыкадағы өзімнің оңтүстігімсіз, менің венециялық маэстро Пьетро Гастымсыз. Бірақ аманюенсис ретінде Кёзелиц шынымен құнды еді; «Адам, тым адам» туралы жазған Ницше Гасттың «жазған және түзеткенін: негізінен, ол жазушы еді, ал мен тек автор болдым» деп мәлімдеді. Осы уақыт аралығында Кёзелиц ұстазына құлшылық етіп, өзін-өзі құрбан етуге дейін көмектесті. 1881 жылдың көктемінде Рекоарода бірге тұрғанда Ницше Кёзелиц үшін «Питер Гаст» деген псевдоним ойлап тапты. Бұл ат Ницше ортасында және ол барлық операларын осы атпен жариялағандықтан танымал болды. Атаудың өзі Моцарттың «Дон Джованни» операсына сілтеме болуы мүмкін, онда тас қонақ (латынша Petrus, немісше Gast – «қонақ»). Питер Гасттың ең амбициялы музыкалық туындысы – үш актілі комикалық опера «Венецияның арысы» (Der Löwe von Venedig). 1880 жылдар бойында Гаст пен Ницше оны сахнаға қоюға сәтсіз тырысты. Ол 1891 жылдың ақпанында Данцигте Карл Фукстың режиссерлігімен тұңғыш рет қойылды, ол Ницшемен хат алмасып тұрды, бірақ «Құпия неке» (Die heimliche Ehe немесе Il matrimonio segreto) деген бастапқы атауымен. 1930 жылдары ол Ницшенің ұсынған «Венецияның арысы» деген атауымен қайтадан көрсетілді. Кёзелицті әкесі қаржылап, сондай-ақ Ницшенің досы Пол Рее уақыт-уақыт қолдады. Музыкант және Ницшенің жазбалары мен хаттарының редакторы болғаннан басқа, ол әртүрлі псевдонимдермен жазушы ретінде жұмыс істеді, соның ішінде: Людвиг Мюрнер, Питер Шлемиль, Петрус Эремитус. Ол көптеген газеттерге мақалалар жіберіп, бірнеше қысқа әңгімелер мен мысалдар жазды.

Köselitz was born in Annaberg, Saxony to Gustav Hermann Köselitz (1822–1910), the vice mayor (Vizebürgermeister), and his wife Caroline (1819–1900), a native of Vienna. His younger brother was the painter Rudolf Köselitz. From 1872, Köselitz studied music with Ernst Friedrich Richter at the University of Leipzig. He transferred in 1875 to the University of Basel, where he attended the lectures of Jacob Burckhardt, Franz Overbeck, and Friedrich Nietzsche. In 1877, Köselitz sharply criticized the Basel music instructor Selmar Bagge in a newspaper article, which led to a minor scandal. In Basel, a friendship developed between Köselitz and Nietzsche. Köselitz read for Nietzsche during the latter's intermittent spells of near blindness, and also took dictation. Köselitz was instrumental in the preparation of all of Nietzsche's works after 1876, reviewing the printer's manuscript and sometimes intervening to finalize the text formatting. Nietzsche's break with Wagner and his search for a 'southern' aesthetic with which he could immunize himself from the gloomy German north led him to over appreciate Köselitz as a musician: 'I should not know how to get along without Rossini; even less, without my own south in music, the music of my Venetian maëstro Pietro Gast. As an amanuensis, however, Köselitz really was invaluable; writing apropos Human, All Too Human, Nietzsche claimed that Gast 'wrote and also corrected: fundamentally, he was really the writer whereas I was merely the author'. All the while, Köselitz worshipped his teacher, assisting him to the point of self denial. In the spring of 1881, while staying together in Recoaro, Nietzsche created the pseudonym 'Peter Gast' for Köselitz. This was the name he was known by among the Nietzsche circle, as well as being the name under which he published all his operas. The name itself is possibly a reference to Mozart's opera Don Giovanni, with its stone guest (Petrus "stone" in Latin, Gast "guest" in German). Peter Gast's most ambitious musical work is the comic opera in three acts The Lion of Venice (Der Löwe von Venedig). Throughout the 1880s, Gast and Nietzsche attempted without success to bring it to performance. It premiered in February 1891 in Danzig under the direction of Carl Fuchs, who exchanged letters with Nietzsche, but under its original title The Secret Wedding (Die heimliche Ehe or Il matrimonio segreto). In the 1930s, it would be shown once again under the title Nietzsche suggested, The Lion of Venice. Köselitz was financed by his father, and also intermittently supported by Nietzsche's friend Paul Rée. In addition to being a musician and the editor of Nietzsche's writings and letters, he worked as a writer under various pseudonyms, including: Ludwig Mürner, Peter Schlemihl, Petrus Eremitus. He sent articles to many newspapers, and also wrote several short stories and fables.