Кіріспе

Аргентиналық журналист және тарихшы (туған 1953) Уки Гоньи (туған 17 қазан 1953) – аргентиналық автор. Оның зерттеулері Ватиканның, швейцариялық биліктің және Аргентина үкіметінің нацилік қылмыскерлер мен олардың әріптестері үшін "қашу жолдары" – "ratlines" ұйымдастырудағы рөліне арналған.

Жеке өмір

Гоньи 1953 жылғы 17 қазанда Вашингтон қаласында дүниеге келді және АҚШ, Аргентина, Мексика және Ирландияда өсті. Ирландияда ол Сент-Конлет колледжінде білім алды, онда оның мұғалімдерінің бірі Луис Футрен болды. Футрен – «Безен Перрот» ұйымының бұрынғы мүшесі және Гоньидің айтуынша, "мақтанқор, өкініш білдірмейтін және гордый" бұрынғы SS офицері болған. 2023 жылы Гоньи және басқа да бұрынғы оқушылар Сент-Конлет колледжінің басқару кеңесіне Футрен өзінен сабақ алған оқушыларды зорлап, қорлағаны туралы хат жіберді. Гоньи: "Мен алғашқы күндерімде Футреннен физикалық зорлық көрдім. Бұл менің өзім де, Футреннің басқаларды да ұрып-соғуын көретін көптеген зорлық-зомбылықтың бастауы болды", - деп жазды. Бұрынғы оқушылар тобы мектеп басқару кеңесінен Футреннің әрекеттері үшін ресми түрде кешірім сұрауды талап етті. Гоньи 1975 жылдан бері Буэнос-Айресте тұрып жатыр.

Тергеулер

Аргентина, Швейцария, АҚШ, Ұлыбритания және Бельгия мемлекеттік архивтеріндегі зерттеулер, сондай-ақ көптеген сұхбаттар мен басқа да дереккөздерге сүйене отырып, Гонидің қорытындылары "Нағыз Одесса: нацистерді Пэронның Аргентинасына жасыру" және бірнеше келесі кітаптарында толыққанды баяндалған. Ол сонымен қатар The Guardian газетінде Адольф Гитлердің өлімі туралы қалыпты айтылатын мәліметтердің растығын күмәндандырған бас сүйегінің фрагментін ғылыми сараптау туралы мақала жазды. Гони 1976-1983 жылдардағы Аргентинаның әскери диктатурасының қылмыстары туралы хабарлауымен және сол жылдары Буэнос-Айрес Herald газетінде жұмыс істеген кезінде диктатураның бұрынғы офицерлеріне қарсы өткен екі сотта куәгер ретінде танымал.

Салдары

"Нағыз Одесса: Нацистерді Пэронның Аргентинасына контрабандалық жолмен әкелу" кітабы 2002 жылы Лондонда жарық көргеннен кейін испан, итальян, словен, португал, поляк және неміс тілдеріне аударылды. Бұл кітап нацистік қылмыскерлер мен олардың әріптестері қашқан елдерде, әсіресе Италия, Нидерланды және Аргентинада үлкен резонанс тудырды. Италияда кітап жарық көргеннен кейін Римдегі парламентарийлер тобы премьер-министр Берлускониден ел арқылы нацистердің өтуіне қатысты тергеу жүргізуді талап етті. Генуяда архиепископ Тарцизио Бертоне "Settimanale Cattolico" ("Католик апталығы") журналының 50,000 даналық "Арнаулы басылымын" таратты, онда Гоньидің Генуялық курияның порт арқылы нацистік соғыс қылмыскерлерінің қашуына көмектесудегі рөлі туралы жариялаған ақпараттарын зерттеу үшін арнайы тергеу комиссиясы құрылғаны туралы хабарланды. Нидерландыда KLM әуе компаниясы соғыстан кейін нацистік офицерлердің әуекомпанияны пайдалануына қатысты құжаттарды кітаптан тапқаннан кейін ішкі тергеу бастады.

Басқа жұмыстар

Гонья "Нью-Йорк таймс", "Нью-Йорк ревью оф букс", "Гардиан" және "Тайм" басылымдарында жазады. Ол Аргентинадағы түрлі басылымдарға да материалдар жазған. Ол испан тілінде жазылған екі кітаптың авторы: "Альфредо Астистің шынайы тарихы" – Аргентинаның 1976-1983 жылдардағы әскери диктатурасының қылмыстары туралы, және "Перон және немістер" – соғыс жылдарында Берлин мен Буэнос-Айрес арасындағы байланыстар туралы.

Музыка

Ол сонымен қатар музыкант. Өзінің алғашқы тобы Space Age Serenity-ді Дублинде өсіп келе жатып құрған. Аргентинада ол халық әншісі Питеко Карабахал, рок-тобы Манча де Роландо, блюз гитарисі Клаудио Габис, поп әншісі Адриан Даргелос және өзінің көп жылдық тобы Лос Эликоптероспен бірге ойнап, жазбалар жасаған.