Кіріспе

Утилитаризмнің мәні

Акт-утилитаризм – адамның әрекеті сол нақты жағдайда ең жақсы нәтижелерге қол жеткізсе ғана моральдық тұрғыдан дұрыс деп санайтын этикалық теория. Классикалық утилитаристер, оның ішінде Джереми Бентам, Джон Стюарт Милл және Генри Сиджвик, бақытты ләззат және қасіретсіздік ретінде түсіндіреді.

Шолу

Акт-утилитизм қалай жұмыс істейтінін түсіну үшін, ертең күні күні бойы телевизор көрудің салдары мен ертең күні қайырымдылық жұмысын жасаудың салдарымен салыстырыңыз. Ертең күні теледидар көруден гөрі қайырымдылықпен айналысу арқылы әлемде көбірек бақыт тудыруға болады. Осылайша, акт-утилитизм бойынша, ертең дұрыс істеу – сыртқа шығып қайырымдылық жасау, ал үйде отырып күні бойы телевизор көру – дұрыс емес. Акт-утилитизм барлық утилитистік теориялардың негізі болып табылатын пайдалылық принципіне негізделген, және ол Бентамның әйгілі сөзінде жақсырақ түсіндіріледі: "көпшілік үшін ең үлкен бақыт". Джереми Бентам өзінің теориясын тағы бір атақты цитатасымен қолдады: "Табиғат адамзатты екі басты күштің – азап пен ләззаттың билігіне берді. Олар ғана бізге не істеу керектігін көрсетуге және біз не істейтінімізді анықтауға құқылы". Бентамның утилитизмі – гедонистік теория, және ол адамдардың табиғаты бойынша гедонист екендігінен басталады. Яғни, ол адамдар мүмкіндік болған жағдайда ләззатты іздеп, азаптан қашады деп сенді. Кейбір сыншылар бос уақытпен айналысуға қойылған шектеулерді акт-утилитизмнің кемшілігі ретінде келтіреді. Сондай-ақ, сыншылар маңызды мәселелерді атап көрсетеді, мысалы, акт-утилитизм жеткілікті бақыт тудырса, азаптау немесе құлдық сияқты әрекеттердің моральдық тұрғыдан қабылданбалы екенін көрсетеді.