Дюранд Сен-Пурсен: Француз философ, теолог және епископ
Durandus of Saint-Pourçain
Дюранд Сен-Пурсен – французский доминиканец, философ, теолог және епископ. 13 ғ., өмірбаяны, білімі, Париж университетіндегі докторлық диссертациясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз доминикан, философ, теолог және епископ.
French Dominican, philosopher, theologian and bishop
Дюрандус Святого Пурсайна (сонымен қатар Дюран Святого Пурсайна деп те аталады; шамамен 1275 – 13 қыркүйек 1332 / 10 қыркүйек 1334) – француз доминикан, философ, теолог және епископ.
Durandus of Saint Pourçain (also known as Durand of Saint Pourçain; c. 1275 – 13 September 1332 / 10 September 1334) was a French Dominican, philosopher, theologian, and bishop.
Өмір
Ол Оверньдегі Сент-Пурсен қаласында дүниеге келген. 1307 жылға дейін Сент-Пурсеннің Дурандусы туралы көп мәлімет жоқ, тек шағын фактілер ғана белгілі. Оның алғашқы жұмысы доминикандық студиумда дайындалды. Ол Клермонт қаласында Доминикан орденіне қабылданды және 1313 жылы докторлық дәрежесін алған Париж университетінде оқыды. Клемент V оны қасиетті сарайдың магистрі етіп тағайындады. Ол Питер Ломбардтың "Сөйлемдері" бойынша дәріс берді. Ол Тома Аквиннің идеяларынан мүлдем өзгеше ойларды ұсынды. Осыдан 1303–1308 жылдары жарық көрген "Сөйлемдерге" алғашқы кеңінен түсіндірме жазылды (өңделмеген). Бірінші түсіндірмеге қарағаннан кейін, Дюрандустың 1307 жылға дейін Аквиннің ізбасары болғаны күмәнді көрінді. Томас Аквинский Доминикан орденіндегі басқа ғалымдардан жоғары тұрғандықтан, оның идеяларын қорғау және қолдау міндетті болды. Осы себепті Дюрандус Аквиннің жетекші ізбасары Гервеус Наталистен сынауға ұшырады. Бұл докторлық дау-жанжал және 14 ғасырғы докторлық шиеленістердің көрінісі болды. Осы кезде Дюрандус Сент-Пурсен "Сөйлемдерге" екінші түсіндірме жазуға кірісті, ол Аквиннің көзқарасына жақынырақ болды. Бұл түсіндірменің екінші нұсқасы 1310–1312 жылдары жазылды (өңделмеген). Бұл оған бұрынғы сынға жауап беруге көмектесті, бірақ одан да көп сынау мен қайғы әкелді. Сонымен қатар, 1312 жылы Париж университетінен теология ғылымында алған білімі де көп әсер етпеді, нәтижесінде Доминикан ордені екі ресми тергеу бастады. Бірінші тергеу 1312–1314 жылдары, екіншісі 1316/17 жылдары жүргізілді. Осы дау-дамайларға қарамастан, Дюрандус Авиньондағы паптық курияда дәріс беруге тағайындалды. Ол үш епархияда епископ болып тағайындалды: алдымен Лиму, содан кейін 1318 жылы Ле-Пюи-ан-Велай, ал 1326 жылы Мео епархиясына ауыстырылды, сонда ол қайтыс болды. Ол Папа Иоанн XXII-нің жоғары бағасын алды және 1324–1325 жылдары Уильям Оккамның доктринасының дұрыстығын тексеруді тапсырды. Папа оған көптеген дипломатиялық миссияларды сеніп тапсырды және оның көмегімен қиын мәселелерді шешті. Осы аралықта Дюран үш түсіндірмесінің соңғысын – ең танымал болғанын жазды. Осы соңғы түсіндірмеде Дюран бастапқы ұстанымдарының бірнешеуіне қайта оралды. Ол осы даулы түсіндірмесімен және бұрынғысымен ғана емес, Доминикан орденінде Аквинды зерттеуімен және ерте заманалық кезеңде ықпалды болғандығымен де танымал болды. Ол қазіргі ғалымдарға жаңа пікірлерді қызу қолдағандығы үшін Doctor Resolutissimus деп аталды. Дюрандус орденінің ішінде де, сыртында да көптеген даулы мәселелерге тап болса да, ғасырлар өткен соң ол Бонавентурамен бірге атқарған жұмысы үшін мақтау алды. Дюран Мео қаласында қайтыс болды.
He was born at Saint Pourçain, Auvergne. Little is known of Durandus of Saint Pourçain prior to 1307 but some small facts. His preliminary work was prepared in some Dominican studium. He entered the Dominican Order at Clermont, and studied at the University of Paris to which he obtained his doctoral degree in 1313. Clement V called him to be Master of the Sacred Palace. He lectured on the "Sentences" of Peter Lombard. He was at this time submitting ideas that were not exactly parallel to those of Thomas Aquinas. This was the production of the first extensive commentary on the "Sentences", published in 1303–8 (unedited). After review of the first commentary, it seemed very improbable that Durandus could have been a follower of Aquinas prior to 1307. Since Thomas Aquinas was held at a higher standing than any other doctor within the Dominican order, they were to defend and uphold his ideas predominately. This caused Durand to be criticized from one of the leading Dominican followers of Aquinas, Hervaeus Natalis. This was a doctoral quarrel and an illustration of the fourteenth century doctoral tensions. It was at this time that Durandus of Saint Pourçain set out to write his second commentary on the "Sentences", which he adhered more closely to Aquinas's way. This second version of the commentary was written around 1310–1312 (unedited). This did much to help respond to the criticisms that he had received previously but instead brought on more criticism and grief. Additionally, his scholarly efforts and the receipt of his doctrine in theology, from the University of Paris in 1312, did not make much of a difference either, leading to the Dominican order initiating two formal investigations. The first investigation was in 1312–1314 and the other in 1316/17. Despite these conflicts, Durandus was appointed to lecture at papal curia in Avignon. He was consecrated Bishop in three places; first of Limoux, then of Le Puy en Velay in 1318, and was transferred to the diocese of Meaux in 1326, where he later died. He was highly regarded by Pope John XXII and assigned by him to examine the orthodoxy of William Ockham in 1324–25. The pope also consulted him on difficult cases with many entrusted diplomatic missions attributed to him. Meanwhile, Durand wrote his last of the three commentaries, the one for which he is most famous. In this final commentary, Durand returned to several of his initial stances. He was not just famous for this controversial commentary and the earlier one, but also for his surveying of Aquinas in the Dominican order and being influential throughout the early modern period. He became known as Doctor Resolutissimus owing to his strenuous advocacy of certain opinions novel to contemporary academics. Although Durandus faced many controversial issues both inside and outside his order, centuries later he was commended for his work alongside Bonaventure. Durand died in Meaux.