Кіріспе

"It's No Game" – ағылшын музыканты Дэвид Боуидің 1980 жылғы "Scary Monsters (and Super Creeps)" альбомы үшін жазған әні. Ән екі бөлікке бөлінген, альбомды ашады және жабады. "(No. 1)" музыкалық тұрғыдан зұлым, онда Боуинің айқайлаған өлең сөздері мен актриса Мичи Хиротаның жапон тіліндегі баяндауы бар. "(No. 2)", "(No. 1)"-ге керісінше, әлдеқайда тыныш, ал Боуидің өмірбаяндары осыны Боуидің "(No. 1)"-дегі жағдайға қарсы тұруы, бірақ альбом аяқталған соңғы кездесуі деп түсіндіреді. Альбоммен бірге "(No. 1)" 1980 жылдың тамызында "Ashes to Ashes" синглінің АҚШ нұсқасының B жағы ретінде жарық көрді. Боуи концерттік турларында "It's No Game" әнін ешқашан орындаған жоқ, алайда "(No. 1)"-нің соңы 1987 жылғы "Glass Spider Tour" үшін бейімделді. Толық ән кейін 2015 жылғы "Lazarus" мюзиклінде орындалды.

Жазу

Scary Monsters (және Super Creeps) үшін жаздыру сессиялары 1980 жылдың ақпан айында Нью-Йорктегі Power Station студиясында басталды. "It's No Game" әнінің қосалқы тректері осы жерде жазылды, ал "(No. 2)" толыққанды түрінде аяқталды. King Crimson гитарисі Роберт Фрипп "(No. 1)" әніне жетекші гитарамен үлес қосты. Осы шамада "Crystal Japan" атты инструменталды ән де жазылды; бастапқыда ол альбомның соңғы трегі болуы жоспарланған, бірақ "It's No Game" әнінің қайталануына орай одан бас тартылды. Биограф Крис О'Лиридің сөзіне сәйкес, "(No. 2)" – әннің түпнұсқасы; оның даму тарихы 1968 жылғы The Beatles әні "Revolution" тарихымен ұқсас, ол алдымен баяу, акустикалық нұсқада (Ақ альбомдағы нұсқасы), содан кейін жылдам, рокерлік нұсқада жазылған. Алдыңғы шығарылымдарындағыдай, ән мәтіні мен музыканы импровизациялаудың орнына, Боуи Висконтиге ән мәтіні мен мелодияны жазуға және дамытуға уақыт беруді қалады деді. Осылайша, Боуидің вокалы 1980 жылдың сәуірінде Лондондағы Good Earth Studios студиясында, сол кездегі сопродюсер Тони Висконтиге тиесілі студияда жазылды. Сондай-ақ, осы студияда актриса Мичи Хирота "(No. 1)" әні үшін жапондық мәтін оқыды.

Музыка және әндер

"It's No Game" әнінің кей бөліктері Боуидің 1970 жылдың ортасында Хэддон Холлде демо жазбасын жасаған, бұрын жарық көрмеген "Tired of My Life" әнінен бейімделген. Боуи "Tired of My Life" әнін 1963 жылы жазғанын айтқан, және Висконти бұл мәлімдемені Боуидің 16 жасында ән жазғанын айту арқылы қолдады. "It's No Game" әнін жазу барысында Боуи "Tired of My Life" әнінің мелодиясын, құрылымын және бірнеше сөздерін қайта пайдаланды, олардың кейбіреулері Боуидің 1970 жылғы "The Man Who Sold the World" альбомындағы сияқты тақырыптарды қамтыды.

"No 1"

"It's No Game (No. 1)" әнінің мәтіні Мичи Хиротамен жапон тілінде оқылады, ал Боуи ағылшын тіліндегі аудармасын "әлдеқандай ішегін жыртып шығарып жатқандай" деп айқайлап жеткізеді, деп NME редакторы Рой Карр мен Чарльз Шаар Мюррей жазған. О'Лири мұны Джон Леннонның 1970 жылғы Plastic Ono Band альбомындағы өнерімен ұқсас екенін айтады. Боуи жапон қыздары мен әйелдерге қатысты "сексистік көзқарасты жою үшін" әйелдің дауысын пайдаланғанын мәлімдеді; Хирота мәтінді күшті еркек "Мен" жалғауымен толықтай оқиды. Трек Фрипп орындаған қарқынды гитаралық циклмен аяқталады, содан кейін Боуи "Жынды болма!" деп айқайлайды. Автор Питер Доггет осы соңғы бөлімді "керемет, қорқынышты, [және] тынымсыз" деп сипаттайды.

"No 2"

"(No. 1)" әнінің музыкалық және вокалдық қарқындылығына қарағанда, "Бұл ойын емес (No. 2)" әні әлдеқайда тыныш; Карр мен Мюррей мұны Боуи альбомның соңында альбом басталғанда кездескен жағдаймен қайтадан бетпе-бет келеді, бірақ оның ашуының күші азайған деп түсіндірді. Жағдай жақсарған жоқ, бірақ ол оны жақсы қабылдап бағдарлануда. Доггет былай деп жазады: "(No. 1)" "ақылсыздық белгілерімен аяқтаса", "(No. 2)" "жай ғана аяқталады, айналасындағының бәрін түссіздендіреді". Альбом қалай басталса, солай аяқталады – таспаның кері айналып, ойнатылатын дыбысы естіледі, бірақ бұл жолы ол баяулап тоқтап қалады.

Шығару және қабылдау

"It's No Game" әнінің екі бөлігі де 1980 жылдың 12 қыркүйегінде Боуидің 14-ші студиялық альбомы "Scary Monsters (and Super Creeps)" альбомында жарық көрді, "(No. 1)" альбомын ашып, "(No. 2)" оны жапты. "(No. 1)" 1980 жылдың тамызында "Ashes to Ashes" синглінің АҚШ нұсқасының B жағы ретінде де шығарылды. Жапонияда ол 1980 жылы "Fashion" әнімен бірге сингл ретінде жарық көрді. 7 дюймдік винилде екі бөлігі де бірінші рет жинақталған арнайы басылым, Боуи мен фотограф Масаёши Сукита қол қойған 2000 данадан тұратын шектеулі салада шыққан "Speed of Life" кітабымен (Genesis Publications, 2012) бірге келді. Винилдің бетінде Сукитаның суреттері бейнеленген. Боуи концерттік турнелерінде "It's No Game" әнін тікелей орындаған емес. Дегенмен, "(No. 1)" әнінің соңғы сәттері – Фрипптің өршіл гитарасы Боуидің "Жабыс!" деп айқайлауымен үзіліске ұшырады – 1987 жылғы "Glass Spider Tour" ашылу сахнасында қайта жаңғыртылды. Толық ән кейін 2015 жылғы "Lazarus" мюзиклінде орындалды. О'Лири мюзикл үшін Боуи "It's No Game" әнін "абсурдтық сахналық қойылымға" айналдырғанын жазады: Томас Джером Ньютон кейіпкері, зорлық-зомбылыққа толы өлімдерді көргеннен кейін пәтерінде тұрып, "бір әйел самурайдың қолынан ұшып, бөлмеде айналып жүргендей болады" деп галлюцинация көреді. "Mojo" журналы 2015 жылы "It's No Game (No. 1)" әнін Боуидің 73-ші үздік туындысы деп тізімдеді. Үш жылдан кейін NME жазушысы Эмили Баркер "(No. 1)" әнін Боуидің 40-шы ең жақсы әні деп таныды, оның "ұсыныс жасайтын және бір уақытта антиутопиялық музыка жасау" қабілетін жоғары бағалады.

Кавер нұсқалары

Born to Worry – «Loving the Alien: Athens Georgia Дэвид Боуиге құрмет көрсетеді» альбомындағы «It's No Game Part 3» деп аталатын нұсқасы. Nine Inch Nails – «Broken» EP-сіндегі «Pinion» әнінде Боуи әнінен алынған гитара үлгілері, баяулатылып, кері ойнатылған; бұл үлгі Nine Inch Nails концерттерінің көп бөлігінде ойнатылатын кіріспе таспасында жақсырақ естіледі.