Кіріспе
Француз саяси теоретигі, педагог және аудармашы Жиль Дове (қалам аты Жан Барро; 1947 жылы туған) – француздық ультра солшыл саяси теоретигі, мектеп мұғалімі және аудармашы, коммунизация теориясының қалыптасуымен байланысты.
Gilles Dauvé (pen name Jean Barrot; born 1947) is a French ultra left political theorist, school teacher, and translator, associated with the development of communization theory.
Өмірбаян
Франсуа Мартин және Карл Несик сияқты басқа да солшыл коммунистермен бірлесіп, Дауве әртүрлі солшыл коммунистік ағымдарды біріктіруге, сынға алуға және дамытуға тырысты, ең әйгілісі Амадео Бордигамен байланысты (және оның еретикалық журналы Invariance), неміс-голландиялық кеңес коммунизмі, сондай-ақ Socialisme ou Barbarie және Ситуационисттік Интернационалмен байланысты француздық көзқарастар. Ол Екінші Интернационалдың күрделі сәтсіздіктеріне, марксизмге (социал-демократия мен лениндік коммунизмді қоса алғанда), 1960 жылдардағы жаһандық революциялық қозғалысына және оның кейіннен ыдырауына, сондай-ақ жаһандық капиталистік жинақталу мен сыныптық күрестің дамуына қатысты экономикалық мәселелердің теориялық талқылауларына ден қойды. Ағылшын тіліндегі коммунистер мен анархистер арасында Дауве ең алдымен "Коммунистік қозғалыстың тұтылуы мен қайта жандануы" (Eclipse and Re-emergence of the Communist Movement) еңбегімен танымал, ол 1974 жылы Black & Red Press (Детройт, Мичиган) баспасынан алғаш жарық көрді, сондай-ақ "Ситуационисттік Интернационалға сын" (Critique of the Situationist International) мақаласымен, ол Red Eye (Беркли, Калифорния) журналында жарияланды. Бірінші памфлеттен алынған эссе және екінші мақаланың толық мәтіні 1983 жылы Лондонның Unpopular Books баспасында "Коммунизм не?" (What is Communism) және 1987 жылы "Ситуационизм не?" (What is Situationism) деген аттармен қайта басылды. Алғашқы памфлет 1997 жылы Antagonism (Лондон) баспасынан жаңа алғы сөзбен қайта басылды. Онда Дауве өзі аударған екі мақаласы және Франсуа Мартиннің бір мақаласы бар, олардың барлығы алғаш рет (Париж: Champ Libre, 1972) басылған. Бұл мақалалар Бордиганың Екінші Интернационалдың өнімділігіне жасаған сынындағы тұжырымдамаларын Маркстің формалды және нақты ассимиляция туралы жазбалары мен 1968 жылғы жаһандық көтерілістердің аясында кеңес коммунистері мен ситуационистердің дәстүрлерін пайдалана отырып, коммунизация теориясын дамытады. Дауве 1983 жылдан 1986 жылға дейін Карл Несик және басқалармен бірге шығарған La Banquise журналына да қатысты. Бұл журнал Le Mouvement Communiste-де ұсынылған жаңа коммунистік бағдарламаны 1968 жылдан кейінгі радикалдық саясатты, оның ішінде ситуационисттік және автономистік тәжірибелерді сынға алып дамытуға бағытталған. Ол сонымен қатар қоғамның капиталға нақты ассимиляциясы туралы теорияны жетілдірді. Редакторлар өз мақсаттары мен ықпалдары туралы (La Banquise, 2, 1983) мәлімдеме жасады. Соңғы кезде Дауве, Несик және басқалармен бірге Troploin журналын шығарды, онда лениндік және кейнсиандық жинақталу режимдерінің құлдырауы, "жаһандану" неолибералдық кеңеюге өту, Таяу Шығыстағы қақтығыстар, 11 қыркүйек оқиғасы және терроризмге қарсы соғыстың риторикасы мен логикасы туралы мақалалар жарияланды. Көптеген мақалалар Дауве өзі аударған және Troploin веб-сайтында сақталған.