Кіріспе

Сегіз антология, әдебиетте Eṭṭuttokai немесе "Сегіз жинақ" деп аталады, бұл Сангам әдебиетінің Он сегіз үлкен мәтіндерінің (Patiṉeṇmēlkaṇakku) антология сериясының бір бөлігі болып табылатын классикалық тамил поэзиясының туындысы. Сегіз антология және оның серігі, Он идилл (Pattuppāṭṭu) – қол жетімді ең көне тамил әдебиеті. Тамил әдебиеті мен тарихын зерттеуші Камил Звелебилдің сөзіне сәйкес, осы Сегіз антологияны немесе олардың шамамен мерзімін анықтау қиын, бірақ қазігіге дейінгі зерттеулер ең ерте қабаттар б.з.б. I ғасырда және б.з. II ғасырында жазылса, соңғы қабаттар б.з. III-V ғасырлары аралығында аяқталғанын көрсетеді.

Күні

Тамил дәстүрі мыңдаған жылдар бұрын, біздің дәуірімізге дейін классикалық әдебиет жазған ақындар академияларынан айтады, бірақ ғалымдар мұны миф деп санайды. Кейбір ғалымдар Сангам әдебиетін шамамен б.з.д. 300 және б.з. 300 жылдары аралығында датейді, ал басқалары бұл ерте классикалық тамил әдебиетінің кезеңін аздап кейінірек және қысқарақ, бірақ көбінесе б.з. 300 жылға дейін жатқызады. Тамил әдебиеті мен тарихының ғалымы Камил Звелебилдің пікірінше, мәтіндер мен колофондардағы тілдік, поэтикалық және жартылай тарихи сілтемелерге сүйене отырып, Сангам әдебиетінің көп бөлігі үшін ең қабылданған кезең – б.з.д. 100-ден б.з. 250 жылдары аралығы. Сангам әдебиетінің кейінірек қабаттарының, оның ішінде Сегіз жинақ шамамен біздің заманымыздың 3-ші – 5-ші ғасырларына жатады.

Қайта табу

Эттттокай және басқа Сангам әдебиетінің көп бөлігі біздің заманымыздың 2-мыңжылдығында ұмытылып, индуизм монастырьларында, әсіресе Кумбаконам маңындағы Шайвизммен байланысты монастырьларда сақталған және қайта жаңғырылған. Бұл қайта табылған пальма жапырақтарынан (тамил: олай, санскрит: талапатра) жасалған қолжазбалар колониялық дәуірдегі ғалымдар 19 ғасырдың соңында жарияланды.

Авторлары

470 ақын өздерінің нақты есімдерімен немесе туындыларынан шығарылған лақап есімдерімен белгілі. Жүз өлеңнің авторлары анықталмаған. Ақындар Тамил Надудың түрлі аймақтарынан және әртүрлі кәсіптерден шыққан. Олардың ішінде Кәбилар, Нақырар және Әувайяр сияқты кең танымал болғандары да бар, ал кейбіреулерінің есімдері көбінесе еске түспейді. Бірақ осы сегіз антологияда жалпы үйлесім сақталады. Олардың барлық өлеңдерінде сол заманның рухы мен мінезі ерекше айқындылықпен көрінеді. Олар Сангам дәуірінде қалыптасқан белгілі бір әдеби нормалар мен дәстүрлерге сәйкес жазылған. Дегенмен, олар оларды жазған ақындардың жеке дарындылығын ашып көрсетеді.

Акавал метр

Сегіз антологияның бесеуі Ағам, екеуі Пурам, ал біреуі осы екеуінің де тақырыбын қамтиды. Олардың алтауы "ағавал" өлең өлшемімен жазылған, ол – әдемі әуенділік пен ұйқасқа толы өлең түрі. Ағам мен Пурам тақырыбындағы өлеңдер де осы өлшеммен жазылған, оның реттелген және нәзік музыкасы поэзияның көркемдігін арттырады. Бұл өлшем қарапайым, бірақ тамаша құрал, ол ақынның ойын еркін жеткізуіне кедергі келтірмейді. Ол ақындардың бағалы тәжірибесін жеткізу үшін тиімді және табиғи құрал болып табылды.

Калиметрлер

Ағавал өлеңімен жазылмаған тағы екі антология – "Калитхогай" және "Парипатал". "Калитхогай" өлеңдері драмалық және лирикалық ерекшеліктерімен белгілі, ал "Толкаппиям" бойынша, олар ғашықтардың сезімдерін жеткізуге өте ыңғайлы. Белгілі бір тармақтар мен тіркестер қайталанып тұрады, бұл, өлеңнің әсерлі музыкасына қосылғанда, тым тартымды.

Парпаадл метрі

Парипадал – ырғақ пен музыкаға толы өлшем. Осы атпен белгілі антология осы өлшемде жазылған әндер жинағы. Мұнда діни өлеңдермен қатар, махаббат тақырыбындағы өлеңдер де бар. Махаббат тақырыбы шомылу тойларының фонында ашылады. Бұл әндер әртүрлі әуенмен орындалған, осы әндердің соңындағы музыкалық жазбалардан көрініп тұр. Бұл әндерге әуен жазған музыканттардың есімдері де көрсетілген.

Сегіз антологиядағы дін

Жалпы алғанда, мәтіндер діни сипатта емес, көбінесе махаббат, сағыныш, патшаны, басшыны немесе демеушіні жырлау және осы сияқты тақырыптарды қамтиды. Олар кейде құрмет көрсетуге немесе индуистік құдайларға (әсіресе Муруганға), қасиетті әйелдерге, Ведаларға, Пураналардағы аңыздарға және храмдарға сілтеме жасайтын шумақтарды қосады. Алайда, Парипатал ерекше жағдай. Бұл – музыкаға қойылған және негізінен Тирумал (Вишну), Муруган және Вайгай өзені туралы жазылған құлшылық өлеңдерінен (бхакти) тұратын жинақ.