Екі қоңырұшық эуфониум: ерекше құрал, екі түрлі дыбыспен! Стандартты эуфониумның жылы дыбысы + баритонға ұқсас жарқын дыбыс. Әсерлі эффектілерге қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екі қоңыраулы еуфоний – еуфоний негізінде жасалған қос қоңыраулы аспап. Үлкен қоңырау стандартты еуфонийге тән жұмсақ дыбыс шығарады; екінші, кіші қоңырау баритон мүйізіне немесе клапанды тромбонға ұқсас жарқын дыбысқа ие. Кейде бұл аспапты жаңалық ретінде қарастырғанымен, оған адал жандар бар, бірақ оны өзінің жалғыз немесе басты аспабы ретінде пайдаланатын кәсіби музыканттар өте аз. Кіші қоңырау аспаптың жоғары регистрінде дұрыс дыбыс беруге мүмкіндік береді. Екі қоңырауды эхо сияқты арнайы эффекттер үшін де қолдануға болады, сондай-ақ екі қоңыраудың ерекше дыбыстарын пайдаланып, бір музыкантқа шақыру мен жауап беру әсерін жасауға болады.
The double bell euphonium is a duplex instrument based on the euphonium. The larger bell produces the mellow tone of a standard euphonium; the second smaller bell has a brighter tone, similar to a baritone horn or valve trombone. The instrument is sometimes dismissed as a novelty, but has had a small number of enthusiastic adherents, although few professional musicians use it as their sole or primary instrument. The smaller bell can give more appropriate tone in the higher range of the instrument. The two bells can also be used for special effects, such as echoes, and using the distinctly different tone of the two bells for a single musician to give the effect of call and response.
Құрылыс
Мүйіздің соңғы клапаны (моделіне қарай төртінші немесе бесінші) дыбысты негізгі құбырдан екінші құбырға ауыстыруға арналған. Екі құбыр бір уақытта дыбыс шығара алмайды, себебі әр құбырдың әдетте өз реттегіш сырғанауы болады, осылайша олардың үйлесімділігі тұрақты орындалу үшін қамтамасыз етіледі. Қос мүйізден айырмашылығы, қос құбырлы эвфонияда клапанды сырғанаулардың тек бір жиынтығы бар, сондықтан екі құбырдың негізгі ырғағы ғана сәйкестендіріледі.
The last valve on the horn (either the fourth or the fifth, depending upon the model) is used to switch the sound from the main bell to the secondary bell. Both bells cannot play at the same time because each bell usually has its own tuning slide loop, such that they can be matched adequately for consistent performance. Unlike the double horn, there is only one set of valve slides with a double bell euphonium, so only the basic pitch of the two bells can be matched.
Екі қоңыраулы эуфонийдің тарихы
Еуфонийдің қос қоңыраулы нұсқасы 1880 жылдардан бастап кеңінен өндіріле бастады, алғаш рет Америка Құрама Штаттарында C. G. Conn компаниясы оны жасады. Аспапты алғаш рет итальяндық еуфоний виртуозы Мигель Раффайоло, Патрик Гилмор оркестрінің солисі танымал етті, ол туралы 1880 жылға дейін американдық газеттерде жазылған. Гарри Уиттиер, сондай-ақ Гилмор оркестрінің мүшесі, 1888 жылға қарай осы аспапта ойнай бастады; ал Джон Филип Соуза оркестрі келесі жылы оны құрамына қосты [Бон Полл мен Моррис, 12 б.], содан кейін басқа да АҚШ қола аспаптар оркестрлері осы үлгіні қабылдады. Аспаптың өндірісінің шары 1890 жылдардан 1920 жылдарға дейін болды, бірақ ол ешқашан ең танымал қола аспаптардың біріне жатпады. 19 ғасырғы баспасөздерде Раффайоло бұл аспапты, сол кезде "Еуфоний тромбоны" деп аталғанды, ойлап тапқан адам ретінде сипатталады.
The double bell variation of the euphonium was mass produced starting in the 1880s, first produced by the C. G. Conn company in the United States Other major U. S. brass instrument manufacturers soon began production of similar instruments. The instrument was first popularized by Italian born euphonium virtuoso Miguel Raffayolo, soloist with the Patrick Gilmore band, documented in American newspapers by 1880. Harry Whittier, also of Gilmore's band, took up the instrument by 1888; the John Philip Sousa band added the instrument the following year [Bone Paull and Morris, p. 12], with other US brass bands following the example. Peak production of the instrument was from about the 1890s into the 1920s, although it was never one of the more popular brass instruments. In the 19th century press, Raffayolo is described as inventor the instrument, known then as the "Euphonium Trombone."
Құлдырау
Соңғы қос қоңыраулы эвфониялар шамамен 1960 жылы жасалды. Көбінесе, қос қоңыраулы модельдердің көпшілігі тек үлкен қоңыраумен ғана қолданылды, нәтижесінде өте ауыр бір қоңыраулы эвфония пайда болды. Ал екінші қоңырау туралы танымал эвфония солисі Артур В. Леман Marine Band концертінде бір рет былай деді: "Кимеген кезде ақ қолғаптарымызды оған іліп қоямыз".
The last double bell euphoniums were made around 1960. In practice, most double bell models ended up being used with the large bell only, effectively a very heavy single bell euphonium. About the second bell, famous euphonium soloist Arthur W. Lehman once said during a Marine Band concert, "We use it to hold our white gloves when we are not wearing them."
Солистер
Симон Мантия бұрын виртуоз ретінде екі қоңыраулы эуфонияда ойнайтын. Соуза және Прайор оркестрлерінің құрамында болған кезде Симон кейде екі қоңыраулы эуфонияны таңдайтын, тіпті ол "Присцилла" (Джейн Присцилла Соузаға арналған) екі қоңыраулы эуфонияға соло шығарған.
Simone Mantia used to play a double bell euphonium as a virtuoso. While part of the Sousa and Pryor Bands, Simone at times favoured the double belled euphonium and he even composed "Priscilla" (in tribute to Jane Priscilla Sousa), a double bell euphonium solo.
Қазіргі өндіріс
Wessex Tubas қазіргі уақытта екі қоңыраулы эуфоний, Wessex Duplex Bb Euphonium EP105 P модельін шығарады.
Wessex Tubas currently manufactures a double bell euphonium, the Wessex Duplex Bb Euphonium EP105 P.