Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Христиандық фракция евхаристиялық пікірталастарда
Christian faction in eucharistic debates
Беренгарлар – Турлық Беренгардың, Анже архидиаконының көзқарастарын ұстанған және он бірінші ғасырдың ортасында трансбұғаттау ілімінің қалыптасуына қарсылық көрсеткен діни секта. Рим-католик шіркеуі бұл сектаны еретик деп санайды және тарихшы Беламиннің мәліметінше, олардың саны 800 мыңға жеткен.
The Berengarians were a religious sect who adhered to the views of Berengar of Tours, Archdeacon of Angers, and opposed the developing doctrine of transubstantiation in the mid eleventh century. The Berengarian sect, considered heretical by the Roman Catholic Church, is said to have numbered 800,000 according to the historian Belamine.
Ересек деп жіктеу
Рим католик шіркеуі Орта ғасырдың жоғары және соңғы кезеңдерінде Батыс Еуропада зор билікке ие болды. Ол ереске кінәлі деп таныған дін қызметкерлері мен теологтарды, егер олар өз қателіктерін ресми түрде мойындамаса, қауымнан шығарып, жер аударып немесе өлім жазасына кесуге құқылы еді. IX ғасырда Максим Исповедниктің рухани мұрагері болған философ-теолог Иоанн Скотт Эрюгенаға дұрыс емес жатқызылған, франк монахы Ратрамн Корбидің мәтіні Евхаристияның физикалық түрленуі болмайтынын айтқан. Кейін 1047 жылы Турлық Беренгар Эрюгена атынан бұл мәселені қайта көтерді. Келесі 30 жыл ішінде Беренгардан Рим-католик догмасы болып жарияланған трансбұтану туралы оның ересін кемінде бес рет қайтару сұранысты, оның ішінде қысқа мерзімге түрмеге қамау да болды. Кейін ол уединениеге кешіп, бұл мәселе бойынша ешқандай мәлімдеме жасаған жоқ.
The Roman Catholic Church held considerable power in Western Europe during the High and Late Middle Ages. Those clergy and theologians whom it judged guilty of heresy could be excommunicated and exiled or sentenced to death unless they formally recanted their errors. A text by Frankish monk Ratramnus of Corbie misattributed to John Scotus Eriugena, a philosopher theologian and intellectual heir of Maximus the Confessor in the 9th Century, had maintained that there was no physical transformation of the Eucharist. Later in 1047, Berengar of Tours reignited the debate in the name of Eriugena. During the next 30 years, Berengar was asked to recant his heresy concerning what would be declared the Roman Catholic dogma of transubstantiation no less than five times including a short spell in prison. He later retired into solitude and made no further pronouncements on the matter.
Сектаның ізбасарлары
Беренгардың алғашқы қолдаушысы Анжерия епископы Евсевий болғаны белгілі, бірақ кейіннен ол бұл ерестен бас тартты. Анжу графы Геффри II Беренгарды түрмеден босатуға көмектескені мәлім, алайда бұл тек саяси пайда табу мақсатында жасалған болуы мүмкін. Тарихшы Беламин 1160 жылы олардың саны 800 мыңға жеткенін айтады. Оның жақтастары Евхаристияның мәні туралы пікірде бөлінді: барлығы нан мен шараптың мәні өзгермегеніне келіссе де, кейбіреулері оның әсері өзгергенін мойындады, бірақ бұл импанация арқылы болды, ал осы пікірдің иесінің өзі Беренгар еді. Басқалары кез келген өзгеріске қарсы болды және барлығын метафора ретінде түсіндірді. Тағы бір топтар нан мен шараптың бір бөлігі ғана өзгергенін, ал кейбіреулері толығымен өзгергенін қабылдады, бірақ олар лайықсыз адамдар қатысса, оның бастапқы күйіне қайта оралатынын айтты.
It is known that an early supporter of Berengar was Bishop Eusebius of Angers, although he later renounced the heresy. Although it is known that Geoffrey II, Count of Anjou secured Berengar's release from prison, it is unlikely that it was more than political point scoring. The historian Belamine said that the supporters numbered 800,000 by 1160. His followers were divided on the head of the Eucharist; though they all agreed that the bread and wine were not essentially changed, some allowed it to be changed in effect, though under an impanation, which was the opinion of Berenger himself. Others denied any change at all, and resolved all into figure. Yet others allowed a change in part, and others an entire change, with the restriction that to those who presented themselves unworthily, it was changed back again.
Реформаторларға әсер ету
Беренгар ешқандай жазба еңбек қалдырмағандықтан, оның ізбасарларының протестанттық реформацияға қандай әсер еткені күмәнді. Иоанн Кальвин транссубстанциация теориясын қабылдамай, оның орнына "пневматикалық қатысу" тұжырымын ұсынса, ал Мартин Лютер бұл ілімді догмаға айналдыруды, сондай-ақ оның кейбір метафизикалық негіздері мен салдарына сын айтқан.
As Berengar left no written tracts it is moot what influence the Berengarians had on the Protestant Reformation. While John Calvin rejected the theory of transubstantiation in favor of "pneumatic presence," earlier Martin Luther criticized the making of this teaching into a dogma as well as some of its metaphysical underpinnings and implications.