Кіріспе
1992 жылы Говард Франклиннің түсірген фильмі. 1972 жылғы британдық фильм АҚШ-та «The Public Eye» деп белгілі. «The Public Eye» – 1992 жылы түсірілген американдық қылмыстық триллер. Оны Сью Баден Повелл продюсерлік еткен, ал Говард Франклин жазып, режиссерлік жасаған. Басты рөлдерде Джо Пеши мен Барбара Херши ойнаған. Стенли Туччи мен Ричард Шифф көмекші рөлдерде сомдаған. Фильм «New York Daily News» газетінің фотографы Артур «Вейги» Феллигтің өміріне негізделген, ал фильмдегі кейбір фотосуреттерді Феллиг түсірген.
the 1972 British film known in U. S. as The Public Eye
The Public Eye is a 1992 American crime thriller film produced by Sue Baden Powell and written and directed by Howard Franklin, starring Joe Pesci and Barbara Hershey. Stanley Tucci and Richard Schiff appear in supporting roles. The film is loosely based on New York Daily News photographer Arthur "Weegee" Fellig, and some of the photos in the film were taken by Fellig.
Сюжет
1940 жылдары Леон "Бернзи" Бернштейн Нью-Йорк қаласының таблоидтары үшін тәуелсіз қылмыс және көше фотографы болып жұмыс істейді, ол өзінің керемет және шынайы жұмысына, сондай-ақ ешкімге оңай берілмейтін кадрларды түсіру қабілетіне берілген. Ол өзінің шеберлігіне қатты сенімді және бір күні: "Менің істегенімді ешкім істемейді. Ешкім жоқ" деп мәлімдейді. Автомобилінің приборлық тақтасының астында полиция радиосы және багажникомде қараңғы бөлмесі бар, ол қорқынышты қылмыстар мен апаттар орындарына жылдам жетіп, эксклюзивті фотосуреттер түсіреді. Ол өз жұмысында соншалықты жақсы, сондықтан оны "Ұлы Бернизи" деп лақаптайды. Бернзи әсем түнгі клубтың иесі, жесір Кей Левицпен танысады. Кейдің қайтыс болған күйеуімен болған келісімге байланысты, қылмыстық топ оған қысым көрсетуде. Кей Бернзиден өзіне қиындық тудыратын адамды зерттеуді сұрайды. Әйелдермен қарым-қатынаста көбінесе сәтсіздікке ұшырайтын Бернзи, Кейге көмектесуге келіседі және ол баяу-баяу оған ғашық бола бастайды. Журналист досы Артур Наблер сияқты байланыстары арқылы, ол Кейдің іздеп отырған адамын табады, бірақ оны өлтірілген күйде көреді. Бірақ полицияға хабарлағанда, ол кісі өлтіруде күдікке ілігеді. Полиция мен ФБР да осы іске қызығушылық танытады. Бернштейн жергілікті гангстер Салмен байланысқа түседі, ол заңсыз бензин бөлу туралы мафиялық соғыс пен Федералдық үкімет арасындағы құпияны ашады. Оның әрекеттері Салдың өліміне әкеледі және Бернзидің өміріне қауіп төндіреді, ол мафиялық оқиғаның орын алуына дайын тұрған итальяндық мейрамханада жасырынып отырады.
Өндіріс
Джо Песчи бұл рөлді «Жақсы жігіттер» фильміндегі Оскар жеңісінен кейін қабылдады. Бұл сол кездегі оның танымалдылығын пайдаланып, Песчиді құрметті кейіпкер актерінен жұлдыз деңгейіне көтеруге жасалған әрекет болды. Режиссер және сценарийші Говард Франклин Артур "Вейги" Феллигтің өмірбаянына құқықтарды ала алмады. Сондықтан Франклин Вейги сияқты сигаретке тартып, Леон "Бернзи" Бернштейн деп аталған фотограф туралы әңгіме жазды. Фильмде Вейги сияқты, полицейлер Бернзинің суреттерді түсіріп, оқиғаларды табу үшін рухтармен сөйлейтін тақтаны (ouija board) пайдаланғанын күдіктенеді. Журналист Даг Трапптың сөзіне сүйенсек, Франклин 1980 жылдары Нью-Йорктегі Халықаралық фотосурет орталығында Феллигтің фотосуреттерін көргеннен кейін сценарий жазуға шабыттанды. Ал Вейгидің өмірінде Вилма Уилкокс есімді "жанындас серігі" болған, ол оның мүлкін басқарған әйел еді. Бірақ Франклин фильмде олардың қарым-қатынасы туралы ештеңе айтылмағанын мәлімдеді. Фильм Вейгиге шабыттанған, бірақ оқиғасы емес. Оның жұмысын көрсету үшін, Вейгидің өзінің суреттерімен қатар, Лизетт Модель, Микки Паллас, Уилберт Х. Бланш, Ирвинг Хаберман, Рей Платник, Роджер Смит және Чарльз Штайнхаймер сияқты бірнеше фотографтардың суреттері қолданылды. Режиссер Франклин "40-шы жылдардың өткір, заманауи, жоғары контрастты" жарығы мен композициясын іздегенін айтады, сондай-ақ "көзге түсетін, тіпті ашыққандай эффектілерді, олар орталық нысанды бөліп көрсетеді, ал айналасы тез қараңғылыққа сіңіп кетеді" дейді.
Түсірілім
"The Public Eye" фильмінің түсірілімі 1991 жылдың 24 шілдесінде басталды және 28 қазанда аяқталды. Фильм Манхэттенде болғанмен, Чикаго, Иллинойс штаты, Цинциннати, Огайо штаты және Лос-Анджелес, Калифорния штатында түсірілді.
Саундтрек
Фильмнің бастапқы музыкасын Джерри Голдсмит жазды және жазбаға түсірді, бірақ ол кейінірек Марк Ишеммен ауыстырылды. Осылайша, Ишемнің аз уақыт ішінде көп жұмыс істеуіне тура келді. Кейін ол режиссер Франклинмен жұмыс істеудің ғажайып және білім беруші тәжірибе болғанын айтты. 1992 жылдың 13 қазанында Varèse Sarabande лейблімен фильмнің түпнұсқа саундтрегі жарық көрді. CD-де барлығы он тоғыз трек болды, оның бірі Шорти Роджерске тиесілі. Марк Ишем фортепиано, скрипка және труба бөліктеріне баса назар аудара отырып, симфониялық, джаз және электрондық музыканы үйлестіре отырып, қараңғы мелодия жасайды. Бастапқыда жоғалған немесе толық емес деп есептелген Джерри Голдсмиттің бастапқы музыкасы кейіннен 2021 жылы Intrada Records арқылы жарық көрді. Голдсмиттің музыкасында 22 трек және 40 минуттан астам уақыт бар, бұл оның ауыстырудан бұрын аяқталғанын көрсетеді.