Кіріспе

Израильдік журналист, бейбітшілік белсендісі және жазушы Мануэла Двири Витали Норса (1949 жылы Италияның Падуа қаласында туған) – итальян және израильдік журналист, бейбітшілік белсендісі және жазушы. Ол Израильдің Тель-Авив қаласында және Италияның Тоскана аймағындағы Вирголетта шағын қаласында тұрады.

Өмірбаян

Ол 1968 жылы жас израильдікке үйленгеннен кейін Израильге көшіп келді. Ағылшын және француз әдебиетін бітірген ол, кәсіби жолын жоғары мектеп мұғалімі ретінде бастап, кейіннен ақыл-ой жетілмеушілігі бар балалар институтында жұмыс істеді. Соңынан Вейцман ғылыми институтында халықаралық қатынастар саласында қызмет етті. 1998 жылдың 26 ақпанында оның 21 жасар ұлы, Джонатан, Израиль армиясында қызмет етіп жүрген кезінде Хезболламен болған қақтығыста қаза тапты. Ол көптеген наразылық шараларын ұйымдастырып, осы тақырыпта Израильдің әйгілі журналдарында жарияланды. Израиль армиясы 2000 жылдың 25 мамырында Ливаннан БҰҰ келісіммен белгіленген Израиль шекарасына шыққаннан кейін, ол саяси жұмысын пікір көшбасшысы ретінде жалғастырды.

Әрекеттік және марапаттар

Мануэла Двири ізраилдіктер мен палестиналықтар арасындағы диалогты көздеген түрлі бейбітшіл топтарда белсенді. Ол әңгімелер жинағының, бірнеше поэзия кітабының және балалар кітаптарының аудармасын жасаған автор. 2002 жылы ол «Жоғары сапа» сыйлығына ие болды. 2004 жылы палестиналық жазушы Суад Амиримен бірге Италиядағы беделді Виареджио сыйлығымен марапатталды. 2005 жылы палестиналық балаларды тегін емдеу үшін ізраилдік ауруханаларға жолдаған «Saving Children» ізраилдік-палестиналық жобасына қатысқандығы үшін Бейбітшілік және келісім үшін Перес сыйлығын алды. Оның Сильвано Пикардимен бірлесіп жазған «Сүт пен бал елі» (Terra di latte e miele) атты театрлық қойылымы 2003 жылы Францияның Парижі қаласында халықаралық тұңғыш рет көрсетілді. Сонымен қатар, ол Италия президенті Джорджо Наполитанодан «Cavaliere dell'Ordine della Stella d'Italia» орденін алды.

Шығармалары

Шоколад жұмыртқасы (Beitza shel Shokolad), 2000. Сүт пен балдың елі (театрлық туынды) 2003. La guerra negli occhi: diario da Tel Aviv, Avagliano, Cava de' Tirreni, 2003. Сүт пен бал жеріндегі өмір, Ponte alle Grazie, Милан, 2004. Салам, Омри. Салам, Зиад, Синнос, Рим, 2007. Бізсіз әлем, Piemme, Милан, 2015. Бізсіз әлем, ServiziCulturali, Италия, 2017. Атасы, Моррис және мен (Мириам Чанохтың кітабының итальян тіліне аудармасы), ServiziCulturali, Италия, 2020.