Жак Гельман: Мексика киносының продюсері және өнер коллекционері

Кіріспе

Жак Гелман (1909 немесе 1911 – 22 шілде, 1986) – мексикалық фильмдердің продюсері және мексикалық өнерді жинаушы. Гелман Ресейдің Санкт-Петербург қаласында бай еврей отбасында дүниеге келген. Ол 1917 жылғы Қазан төңкерісі кезінде Германияға эмиграциялаған. 1920 жылдары Еуропадағы киностудияларда суретші болып жұмыс істеді, содан кейін француз фильмдерін таратушы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталмас бұрын ол Мексикаға келді және соғыс салдарынан онда қалып қойды. 1943 жылы Марио Морено мен Сантьяго Реачи Фаядпен бірге «Поса Фильмстің» үшінші серіктесі болды. Компанияның ең бағалы активі Мореноның комедиялық таланты болды, ал үш продюсер «Кантинфлас» имиджін жасап, оны насихаттады. Гелман Латын Америкасынан тыс аудиторияға ұнату үшін еуропалық классиканы қайта жасауды ұсынды. Осы кезеңде «Los tres mosqueteros» және «Ромео мен Джульетта» фильмдері түсірілді, ал «Los tres mosqueteros» 1946 жылы Канн кинофестивалінде көрсетілуге ие болды. Чарли Чаплиннің қолдауы фильмнің жарнамасын күшейтті, бірақ француз сыншылары Мореноның сол дәуірдегі ең көрнекті комедияшы екендігі туралы Чаплиннің мәлімдемесіне сәйкес келмеді. Алайда француз халқы «Кантинфласты» жақтырмады, оны өздерінің Фернандельдің мексикалық нұсқасы деп қарады. 1958 жылы Гелман мен Реачи арасында Гелман мен Мореноның «Columbia Pictures» компаниясымен жасасқан келісімшарттарындағы кейбір бұзушылықтарға байланысты туған дау Гелманға Реачисыз продюсер ретінде фильм жасауға мүмкіндік берді. Реачи еуропалықтарға Мореноның диалектісі дұрыс қабылдамауы мүмкін екенін айтып, француз тіліне дубляж жасауға қарсы болды. Ғаламдыққа ұмтылған еліктеушілік әрекеттер испан тілін білмейтін көрермендерге ұнамады. Гелман Мореноның мансабының соңына дейін оның қасында болды, «80 күнде әлемді айналып өту» фильмінің түсіріліміне қатысты және «Алтын глобус» сыйлығының салтанатына бірге ілесіп жүрді. 1960 жылы үш серіктес «Пепе» фильмін жасау мәселесіне байланысты тарасты, содан кейін Реачи «Posa Films Internacional, S. A.» атты жаңа компания құрды. 1959 жылы «Posa Films, S. A.» компаниясының барлық активтері мен міндеттемелері жаңа компанияға берілді (сатып алынды). 1961 жылы Реачи «Posa Films INTERNACIONAL S. A.» компаниясының продюсері, президенті және серіктесі қызметінен зейнетке шыққаннан кейін Гелман менеджер лауазымынан «Кантинфлас» фильмдерінің жаңа продюсеріне айналды. 1964 жылы. Жак Гелман 1986 жылдың 22 шілдесінде Техас штатының Хьюстон қаласында жүрек операциясы кезінде қайтыс болды. Ол және оның әйелі Наташа мексикалық өнерді жақсы көретін коллекционерлер болды және Диего Ривераға оның портретін салған кезде оның меценаттары болды. Мексикалық суретші Гюнтер Герцсо Гелманның досы болды, оның портретін салып, сыйлық ретінде берді. Наташа Гелманның 1998 жылы қайтыс болғаннан кейін олардың коллекциясы Метрополитен өнер мұражайына сыйға берілді және Сиэтл өнер мұражайында, сондай-ақ Нью-Йорктегі Музео дель Пуэблода көрсетілді. Олардың коллекциясының көп бөлігі сондай-ақ Наташа Гелманның тілегі бойынша Куернавакадағы жаңадан ашылған «Мурос» мұражайында қойылған.

Jacques Gelman (1909 or 1911 – July 22, 1986) was a producer of Mexican films and a collector of Mexican Art. Gelman was born in Saint Petersburg, Russia from a rich noble Jewish family who emigrated in Germany during the October Revolution (1917) During the 1920s, he worked as a still photographer in Europe at a motion picture studios, and became a distributor of French films. He arrived in Mexico just before the outbreak of World War II, and as a result of the conflict, found himself stranded there. In 1943, he became the third partner of Posa Films, along with Mario Moreno and Santiago Reachi Fayad. The company's prime asset was Moreno's comedic talent, and the three producers crafted and marketed the image of Cantinflas. It was Gelman who proposed the recreation of European classics as a way to appeal to audiences outside Latin America. Los tres mosqueteros and Romeo y Julieta were produced during this period, and Los tres mosqueteros was selected to be screened at the first Cannes Film Festival in 1946. The endorsement of Charlie Chaplin secured the feature's billing, but in the eyes of French critics, it failed to live up to Chaplin's proclamation that Moreno was the leading comic of the era. The French people, however, were not as hostile to "Cantinflas", seeing in him a Mexican version of their Fernandel. In 1958, a rift between Gelman and Reachi concerning some wrongdoing in contracts with Columbia Pictures by Gelman and Moreno, allowed Gelman to produce the film without Reachi as a Producer. dubbing into French over the objections of Reachi who advise him about the possible poor reception of Moreno's dialect to the Europeans. The imitative efforts at universalize failed to appeal to non Spanish speaking audiences. Gelman stood beside Moreno throughout his career, accompanying him during the filming of Around the World in 80 Days and to the Golden Globe Awards ceremony. When the three partners disbanded in 1960 over the creation of Pepe, As Reachi formed a new company named Posa Films Internacional, S. A. 1959, all assets of Posa Films, S. A and its obligations, was transferred to the new company (buy out)1961. After Reachi retired as Producer, President and partner of Posa Films INTERNACIONAL S. A. (1963) Gelman had the opportunity to change his status as a Manager to a new Producer of Cantinflas movies.(1964). Jacques Gelman died on July 22, 1986, in Houston, Texas, where he was undergoing a heart operation. He and his wife Natasha were avid collectors of Mexican art, and became its patrons when they commissioned Diego Rivera to paint her portrait. Mexican painter Gunther Gerzso, a friend of Gelman, painted his portrait and gave it to him as a gift. Upon Mrs. Gelman's death in 1998, their collection was donated to the Metropolitan Museum of Art, and has since been exhibited at the Seattle Art Museum and New York City's Museo del Pueblo. A great part of their collection is also on exhibit in the newly founded museum "Muros" in Cuernavaca, following Natasha Gelman's wish.