Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фламанд композиторы, әнші, мұғалім, музыка редакторы, кітап сатушы, баспагер және шығарушы Хьюберт Ваэльрант немесе Хьюберт Ваэльрант (тегі Ваэльранд деп те жазылады және латынша атауы: Хьюберт Ваэльрандус) (шамамен 1517 – 19 қараша 1595) – 16 ғасырдағы Антверпенде қызмет еткен фламанд композиторы, әнші, мұғалім, музыка редакторы, кітап сатушы, баспагер және шығарушы. Ол Палестринаның замандасы болған Франко-Фламанд мектебі композиторларының буынының мүшесі еді. Заманының танымал композиторларынан өзгеше, ол көбінесе Солтүстік Еуропада жұмыс істеді. Оның стилі Николя Гомбер мен толыққан Орланд де Лассус стилі арасындағы кезеңдік өткелді білдіреді. Оның шығармалары хроматизм мен диссонансты қолдануда өте заманауи болды.
Flemish composer, singer, teacher, music editor, bookseller, printer and publisher
Hubert Waelrant or Hubertus Waelrant (last name also spelled Waelrand and Latinised name: Hubertus Waelrandus) (c. 1517 – 19 November 1595) was a Flemish composer, singer, teacher, music editor, bookseller, printer and publisher active in 16th century Antwerp. He was a member of the generation of the Franco Flemish School of composers who were contemporaries of Palestrina. Unlike famous composers of his time he mostly worked in northern Europe. His style is a transition between that of Nicolas Gombert and the mature Orlande de Lassus. His compositions were modern in the use of chromaticism and dissonance.
Өмір
Ваэльранттың тегі туралы мәліметтер нақты емес, бірақ ол өмірінің көп бөлігін өткізген Антверпен қаласындағы заңгерлер отбасының мүшесі болуы мүмкін. Оның балаларының арасында да заңгерлер болғандықтан, оның осы отбасымен байланысы болуы ықтимал. Жастығында Италияда білім алған болуы мүмкін, себебі 16 ғасырда Нидерландыдан шыққан дарынды әнші және композиторлар үшін Италия танымал орын болды. Италияға сапарға қатысты ешқандай құжат сақталмаған, бірақ Ваэльрант ондағы бай демеушімен байланыста болды, ал оның мадригалдары замандас итальян композиторларының ықпалында жазылған. Ол кем дегенде үш рет үйленген: Мария Лоохенборхпен (1547), Анна Аблитпен (немесе Ван Ковеленмен) (1564 жылғы 28 шілдеде) және Йоханна Клерхагенмен (1581 жылғы 3 мамырда). 1551 жылғы 23 шілдеде Maeyken Corecopers-ке төртінші рет үйленген болуы мүмкін (1995, 53 б.). Бірінші әйелінен 10 баласы болды. Оның үш ұлы – Рэймонд, Питер және Пол – органшылар болды. Оның шәкірті Франс Суэртс (Франсискус Суэрциус) Athenae belgicae (1628 ж.) еңбегінде жазғандай, ол сольмизация әдісін жаңартқан, осы мақсатта екі жаңа тәсіл ойлап тапқан. Композитор алты дыбыстық қатардан тұратын гексакордтың алты буынына «си» дыбысын қосып, содан кейін «ут» дыбысын қайталап, толық октава құрған. Одан кейін ол осы жаңа буындарды пайдаланып, жаңа әдіс жасады. Екінші өнертабысы – ноталардың бұрынғы атауларынан мүлдем өзгеше жаңа атаулары бар сегіз буынды пайдаланып октава құру. Жаңа атаулар: BA, NI, MA, LO, GA, DI, SE және BO. Бұл жаңалықтар үш қабаттасқан гексакордты қолданатын және мутацияның қиындықтарын тудыратын қолданыстағы Гидониялық жүйенің мәселелерін шешуге бағытталған. Ол Ян де Летпен серіктестікте 1550-ші жылдардың басында баспагерлік қызметін бастады. Ваэльрант баспагер және кітап сатушы ретінде жұмыс істеп, операцияның қаржылық және сату мәселелерін басқарды, ал де Лет баспаға қатысты барлық істерді жүзеге асырды. Ваэльрант кейде кәсіпорынның баспа бөліміне де қатысқан болуы мүмкін, өйткені ол өзін екі кітапта «типграф» деп атаған. Баспа және баспагерлік серіктестік ақырында 16 басылым шығарды. Бұл еңбек қазір жоғалып кеткен.
Details of Waelrant's roots are uncertain, but he may have been one of a family of lawyers from Antwerp, the city in which he spent most of his life. Since some of his children were also lawyers it is seen as likely that he was related to this family. As a young man he may have studied in Italy, a common destination for a talented singer and composer from the Netherlands in the 16th century. While there is no documentary evidence for a trip to Italy, Waelrant maintained contact with a wealthy patron there, and his madrigals the influence of some of the more progressive Italian composers of his time. The artist married at least three times: to Maria Loochenborch (1547), to Anna Ablyt (or Van Covelen) (28 July 1564) and to Johanna Cleerhaghen on 3 May 1581. He may have been married a fourth time to Maeyken Corecopers on 23 July 1551 (1995, p. 53). He had 10 children with his first wife. Three of his sons, called Raymond, Peter and Paul became organists. According to his pupil Frans Sweerts (Franciscus Sweertius), writing in Athenae belgicae (1628), he was an innovator of solmization for which he devised two new methods. The composer first added si to the six syllables of the hexacord and then repeated ut to make a full octave. He then created a new method with these new syllables. The second invention involved the creation of an octave using eight syllables with new names all different from the existing names of notes. The new names are: BA, NI, MA, LO, GA, DI, SE and BO. The innovations were intended to address the problems inherent to the existing Guidonian system which used three overlapping hexacords and the difficulties of mutation. He began his activities as a publisher in the early 1550s in partnership with Jan de Laet. Waelrant acted as the publisher and bookseller and handled the financial and sales aspects of the operation while de Laet took care of everything to do with the printing. Waelrant may also have become involved occasionally with the printing side of the enterprise as he called himself a 'typographus' in two books. The printing and publishing partnership eventually produced 16 publications. This work is now lost.