Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адам (Homo sapiens) түрiнде кодталатын ақуызды кодтаушы ген.
Protein coding gene in the species Homo sapiens
Интерферонның реттеушi факторы 6, сонымен қатар IRF6 деп белгiлi, адамдарда IRF6 генiмен кодталатын ақуыз.
Interferon regulatory factor 6 also known as IRF6 is a protein that in humans is encoded by the IRF6 gene.
Функция
Бұл ген интерферонның регуляторлық транскрипция факторы (IRF) туысының бір мүшесін кодтайды. Туыс мүшелері жоғары сақталған N-терминалды спираль-бұрылыс-спираль ДНК байланыстыру доменін және аз сақталған C-терминалды белок байланыстыру доменін бөліседі. IRF6 функциясы, мысалы, таңдайдың тіні сияқты, қосымша тінді қалыптастырумен байланысты. Бұл ген интерферонның регуляторлық транскрипция факторы (IRF) туысының бір мүшесін кодтайды. Сонымен қатар, IRF6 гені промотордың метилирленуі арқылы эпигенетикалық реттелуге түседі деп байқалған.
This gene encodes a member of the interferon regulatory transcription factor (IRF) family. Family members share a highly conserved N terminal helix turn helix DNA binding domain and a less conserved C terminal protein binding domain. The function of IRF6 is related to the formation of connective tissue, for example that of the palate. This gene encodes a member of the interferon regulatory transcription factor (IRF) family. In addition, it has been observed that IRF6 gene is under epigenetic regulation by promoter methylation.
Патология
IRF6 генінің мутациясы аутосомалық доминантты ван дер Вуд синдромына (VWS) немесе оған байланысты поплитеалды птеригиум синдромына (PPS) алып келуі мүмкін. Ван дер Вуд синдромында ерін және ауыздың жарылу белгілері, сондай-ақ тіс аномалиялары және ерін фистулалары болуы мүмкін. Сонымен қатар, IRF6-дағы жиі кездесетін аллельдер геномдық масштабтағы ассоциациялық зерттеулер мен көптеген кандидаттық гендерді зерттеулер арқылы синдромдық емес ерін және/немесе ауыздың жарылу жағдайларымен байланысты. Бұл бұзылыстар IRF6 генінің мутацияларынан туындайды, ал фенотиптік әртүрлілік IRF6 мутацияларының әртүрлі түрлеріне байланысты. VWS және PPS-тегі мутациялардың спектрі жақында жинақталды. IRF6 кератиноциттердің дамуында маңызды рөл атқарады. IRF6-ның ерін және ауыздың жарылуының жиі кездесетін түрлеріндегі рөлі де көрсетілді және ол еріннің жарылу жағдайларының шамамен 20%-ын түсіндіруі мүмкін. IRF6-ның варианттары бірнеше зерттеулерде синдромдық жарық және/немесе ауыздың жарылуымен байланысты екенін көрсетеді. Бірнбаум және әріптестерінің 2009 жылғы зерттеуі бұл геннің ерін және/немесе ауыздың жарылуының этиологиясына тигізетін әсерін растады, ал GENEVA Cleft Consortium зерттеуі, түрлі популяциялардан шыққан отбасыларды зерттеді, IRF6 мутацияларының жарық және/немесе ауыздың жарылуымен күшті байланыста екенін қайта растады. IRF6-ның ерін және/немесе ауыздың жарылуына себеп болу рөлі IRF6 мутантты тышқандарды талдау арқылы одан әрі қолдауға ие, олар терминалды дифференциациядан өтпейтін, ауыз қуысын жабатын және ауыздың жарылуына әкелетін көптеген эпителийлік жабысуларға әкелетін гиперпролиферативті эпидермисті көрсетеді. Жануарлар моделіндегі зерттеулер IRF6 кератиноциттердің көбеюін анықтайтынын және ауыздың перидимінің қалыптасуында маңызды рөл атқаратынын көрсетті. Жақында, тышқан генетикасын, гендік экспрессия талдауын, хроматин иммунопреципитациясын және люцифераза репортерлік талдауларын пайдалану арқылы IRF6 p63-тің тікелей нысаны екені көрсетілді, бұл жарық белгілері бар бірнеше даму синдромдарының негізі болып табылады, және p63 IRF6 күшейткіш элементі арқылы IRF6 транскрипциясын белсендіреді. Күшейткіш элементтегі өзгеріс тек еріннің жарылуына бейімділікті арттырады. IRF6 мутациясы бар отбасыларда еріннің жарылуымен немесе жарылусыз және ауыздың жарылуымен немесе жарылусыз ерекшеліктері байқалды. Сонымен қатар, әртүрлі типтегі жарықтар бір отбасында бөлінуі мүмкін. IRF6 промоторының метилирленуі осы аурумен ауыратын науқастарда қатерлі ісік қатерінің маркері болуы мүмкін. Осы себепті бұл ген ісік пайда болуымен байланысты болуы мүмкін және жатыр мойнының пренеопластикалық зақымдарының прогрессиясы үшін болжамдық маркер болуы мүмкін. Ұқсас түрде, IRF6 вульварлық қатерлі ісікте генетикалық және эпигенетикалық тұрғыдан бұзылғандығы анықталды.
A mutation of the IRF6 gene can lead to the autosomal dominant van der Woude syndrome (VWS) or the related popliteal pterygium syndrome (PPS). Van der Woude syndrome can include cleft lip and palate features along with dental anomalies and lip fistulas. In addition, common alleles in IRF6 have also been associated with non syndromic cases of cleft lip and/or palate through genome wide association studies and in many candidate gene studies. These disorders are caused by mutations in the IRF6 gene and some of the phenotypic heterogeneity is due to different types of IRF6 mutations. The spectrum of mutations in VWS and PPS has been recently summarized. IRF6 has been shown to play a critical role in keratinocyte development. A role for IRF6 in the common forms of cleft lip and palate has also been demonstrated and may explain ~20% of cases of cleft lip only. Variants in IRF6 have yielded consistent evidence of association with syndromic cleft and/or palate across multiple studies. A study by Birnbaum and colleagues in 2009 confirmed the impact of this gene on the etiology of cleft lip and/or palate, and the GENEVA Cleft Consortium study, which studied families from multiple populations, reconfirmed the findings that IRF6 mutations are strongly associated with cleft and/or palate. A role of IRF6 in causing cleft lip and/or palate is further supported by analysis of IRF6 mutant mice which exhibit a hyper proliferative epidermis that fails to undergo terminal differentiation, leading to multiple epithelial adhesions that can occlude the oral cavity and result in cleft palate. Research on animal models indicate IRF6 determines keratinocyte proliferation and also has a key role in the formation of oral periderm. Recently, through utilization of mouse genetics, gene expression analyses, chromatin immunoprecipitation studies and luciferase reporter assays, it has been shown that IRF6 is a direct target of p63, which underlies several malformation syndromes that include cleft features, and p63 activates IRF6 transcription through the IRF6 enhancer element. Variation in the enhancer element increases susceptibility to cleft lip only. Both cleft lip with or without a cleft palate and cleft palate only features have been seen in families with an IRF6 mutation. In addition, different types of clefts can segregate within the same family. Methylation of the IRF6 promoter may be a marker of cancer risk in patients affected by this disease. For this reason, this gene is likely to be associated with tumorigenesis and may be a potential prognostic marker for uterine cervical preneoplastic lesions progression. Similarly, IRF6 has been found to be genetically and epigenetically disregulated in Vulvar cancer.